Nieuwste onderwerp

Walvis

De walvis zingt zijn melodie in de harmonie die de walvissen samen zingen en hij begrijpt er niks van. Toen hij nog een kalf was durfde hij niet mee te zingen, de harmonie was zo groots en zo complex, hij was bang dat hij er vals doorheen zou zingen en het prachtige lied zou bederven.

Hij vroeg eens aan zijn moeder, ‘Waar zingen ze over, mama? Is er iets aan de hand? Moeten we naar ze toe?’

Bedroefd had ze hem aangekeken en zei toen dat hij het later zou begrijpen, als hij oud was.

Dat geloof ik niet,’ had hij gezegd, ‘volgens mij worden we geroepen.’

Op een dag was hij het wachten zat en toen besloot hij om ook maar mee te zingen, zonder dat hij enig besef had van het hoe of wat. Hij hoorde de melodieën al zo lang dat hij nu bepaalde stukken kende, voorzichtig probeerde hij mee te zingen. Eerst schrok hij van zijn stem. Wat kwam er nou toch allemaal uit zijn keelgat? Onverwacht bleek het dat hij de muziek al veel beter kende dan hij zelf dacht.

Veel later, toen hij al vele jaren zijn best deed om het lied bij te houden, begon hij de muziek te verstaan. Hij begon te voelen waar het over ging, zonder dat er woorden waren. Er was een stuk dat ging over de moeder die huilde om haar verloren kind. Er was een stuk dat vertelde over een ver ver verleden toen er nog veel meer walvissen waren, en vooral de oudste walvissen huilen dat vroeger alles beter was. Er werd gezongen over de ondergang, over de toenemende hitte, alsof er een hel naar boven borrelt. En er is de lichte noot, die overal doorheen wordt gezongen en die weet dat het goed komt, omdat dat zo gaat met de natuur, die herstelt uiteindelijk toch weer.

Nu weet de walvis het: er valt niks te begrijpen, maar er is zo veel te zeggen. Zo heb je dat, met het lied dat over heel het leven gaat. Even was de walvis kwaad, was dit nu waar het allemaal om draait? Er is niks dus. Hadden ze hem dat niet wat eerder kunnen vertellen?

Hij zocht iets, zonder te begrijpen precies hoe of wat, en hij dacht dat als hij nou het lied maar kon begrijpen dat dat hem dan de weg zou wijzen. Nu weet hij het, zoveel is er niet om te zoeken, een walvis wil gewoon zingen.

Nu is de walvis groot en weet hij zelf niet eens meer waar hij over zingt, zomaar, over alles. Vroeger dacht hij nog dat hij eerst zijn eigen symfonie moest vinden, maar nu weet hij: die zit al in hem. Hij doet zijn best niet meer om het juiste te zingen, hij geeft zich er gewoonweg aan over.

 

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Alles van Fitzgerald tot Faberyayo, en nooit genoeg

Wat luister ik?

Ik luister naar Kendrick Lamar, Mac Miller, Chance the Rapper, De Jeugd van Tegenwoordig, Braz en naar mezelf (Mars de Rapper)

Wat denk ik?

Dat je het leven het beste kunt vergelijken met een spelletje.

Quote

"The difference in mind between man and the higher animals, great as it is, certainly is one of degree and not of kind." – Charles Darwin