Nieuwste onderwerp

BEGIN

illustratie: Fleur van der Weel, klik voor grotere versie

JELTE Fleur van der Weel

 

Olifant

Alle kleinkinderen hebben zich om grootmoeder heen verzameld en luisteren naar haar verhaal.

‘… en in het moeras konden we niet stoppen om te slapen. De hele nacht liepen we door. Het was zo donker dat ik mijn eigen slurf niet meer kon zien. Het was al bijna ochtend toen de mensen kwamen en-’

Oh nee!’ roept het kleinste olifantje, ‘toch niet de mensen!’

Jawel, de mensen,’ gaat grootmoeder verder. ‘Ze kwamen met hun herrie en hun lichten, en ik wist gelijk dat het foute boel was. Jullie opa wist dat ook en om de familie te beschermen stormde hij op ze af. Maar toen…’ Grootmoeder tilt haar poot op. ‘Klonk er een knal.’ En ze stampt op de grond.

Bam!

AAAAH!’ roept de kleinste en hij begint te huilen. ‘Ik vind dit geen leuk verhaaltje.’

Oh jee,’ zegt grootmoeder, ‘misschien zijn jullie nog wat jong voor dit verhaal. Zal ik dan maar een ander verhaal vertellen?’

Ja,’ zegt het kleintje en ze stopt met snikken, ‘dat van de zon en de bloem.’

Grootmoeder glimlacht. ‘Maar dat ken je toch al?’

Maar het is zo mooi!’ zegt het kleintje.

Lang, heel lang geleden was de aarde alleen nog maar een grote woestijn. De zon keek erop neer en vond het maar saai om naar te kijken, elke dag weer diezelfde woestijn.

Maar wat nou, dacht de zon, als ik een stukje van mezelf naar beneden laat vallen. Dan is er wel iets om naar te kijken. En de zon koos een vlammetje uit en liet haar vallen. Het vlammetje viel, helemaal van hoog in de hemel naar beneden op aarde en landde in de woestijn. De zon keek naar beneden en zag een lichtje, en tevreden bleef hij kijken. 

Maar toen werd het nacht, en de zon verdween, en het vlammetje kreeg het koud. Ze vervloekte de zon, die haar zo achter had gelaten, zo alleen op die kille, kille aarde. De nacht was zo koud dat het vlammetje van buiten helemaal hard werd.

Toen de zon de volgende dag weer langskwam en zocht naar zijn lichtje, zag hij geen vuur: het vlammetje was veranderd in een steen. Toen de zon begreep wat hij had gedaan, huilde hij. Zijn tranen vielen op de aarde en de woestijn veranderde in modder.

De steen, die nog steeds boos was, en niks meer met de zon te maken wilde hebben, zakte weg in de modder. Lang, heel lang, liet de steen zich meevoeren door het water, het kon haar niet schelen waar ze was of waar ze heen ging. Toen ze heel diep gezonken was, werd ze nieuwsgierig, en ze besloot het water te proeven en oh! Het water was verrukkelijk! Terstond schoot ze wortel, want wat bleek, ze was helemaal geen steen maar een zaadje.

De wortels groeiden maar en groeiden maar en ze dronk en ze dronk, net zo lang tot het zaadje zo vol zat dat ze barstte. Een stengel groeide naar boven. De stengel steeg op uit de modder, bleef maar klimmen en klimmen tot ze bijna bij de hemel was en toen, op een zonnige dag, klapte ze open.

De eerste bloem keek naar de zon en wat was die mooi, en de zon keek naar de eerste bloem en wat was ze prachtig. Ze keken naar elkaar en herkenden zichzelf in elkaar en ze wisten dat het goed was.

s Nachts sloot de bloem en overdag klapte ze open en was ze samen met de zon en dat ging zo door tot de bloem verwelkte. Toen vormde zich een pop en daaruit kwamen de zaden waaruit alle planten zouden groeien. Einde.’

Het kleintje zucht. ‘Oma, jij kan echt supermooie verhalen vertellen, weet je dat?’

Oh dank je,’ zegt oma, en ze lacht. ‘Ik vertel ze ook maar door, ik heb ze niet zelf bedacht.’

Wat maakt dat nou uit!’ roept het kleintje. ‘Als ze maar mooi zijn. Weet je, er is een ding wat ik nog niet snap.’

Oh, wat dan?’ vraagt oma.

Nou, zo ontstonden dus de eerste planten. Maar waar kwamen dan de eerste dieren vandaan?’

Dat weet ik eigenlijk niet zo goed.’ Oma zucht, en dan glimmen haar ogen. ‘Maar misschien dat de zaadjes van de eerste bloem wel heel bijzonder waren en dat de dieren na het leven van de eerste bloem zomaar uit de modder omhoog kwamen drijven.’

Ja,’ zegt het kleintje, ‘ik denk ook dat het zo ging.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Alles van Fitzgerald tot Faberyayo, en nooit genoeg

Wat luister ik?

Ik luister naar Kendrick Lamar, Mac Miller, Chance the Rapper, De Jeugd van Tegenwoordig, Braz en naar mezelf (Mars de Rapper)

Wat denk ik?

Dat je het leven het beste kunt vergelijken met een spelletje.

Quote

"The difference in mind between man and the higher animals, great as it is, certainly is one of degree and not of kind." – Charles Darwin