Nieuwste onderwerp

Zwaan

Het water in de sloot is net zo pikzwart als de hemel, midden in de nacht. Het licht van de maan schijnt zwak door de wolken, zodat er in de complete duisternis nog net de witte verendekens van twee zwanen zichtbaar zijn. In een wilg, even verderop, zit een merel die niet slapen kan, te kijken naar het zwanenvrouwtje en haar man.

Er is wat aan de hand, ziet de merel en weet de man, want het vrouwtje zit met haar kop onder water alsof ze naar eten zoekt en zo zit ze al heel erg lang. Veel te lang, denkt het mannetje ongerust. Met zijn kop tilt hij haar uit het water op, houdt haar zo lang als hij kan omhoog. De zwaan krijgt kramp en wil even zien of zijn geliefde niet tóch wel opeens op eigen kracht- met een hoop gespetter stort ze terug de diepte in. De zwaan kan er niet meer om liegen, en dat maakt hem kapot, zijn vrouwtje slaapt niet, zijn vrouw is op.

Hij slaakt een lange, woeste kreet die op het eind misschien wel helemaal niet boos meer klinkt. De kikkers en de krekels geven massaal antwoord. En even is de zwaan verwonderd, verwonderd dat er nog beesten luisteren. Even luistert de zwaan naar al het gekwaak en gechirp. Dan komen de gevoelens weer terug.

Nog een aantal keren roept hij, zo hard als hij kan, alsof hij alles er uit wil gooien – zichzelf, als dat zou kunnen. Hij roept, om zijn vrouwtje, om zijn moeder, om zijn kinderen, iemand. Wat gaat hij doen nu hij alleen is?

Nooit meer zal de zwaan een maatje vinden, dat kan niet meer, daar is geen ruimte voor. Heel zijn hart is al vol van zijn eerste, zijn enige liefde. De zwaan rilt, want nu hij er over nadenkt is het net alsof het donker van de nacht naar binnen aan het sluipen is. Nooit meer jonge zwaantjes, die ‘s ochtends blij kwaken als ze van moeder het nest uit mogen. Nooit meer samen zwemmen…

De zwaan waakt de hele nacht bij het lichaam van zijn vrouw, en als het bijna ochtend is zakt ze weg. Ze verdwijnt onder het oppervlak, om nooit meer terug te komen. Hij ziet haar nog, door het troebele water heen, maar het beeld is vertekend. Omdat hij, ondanks alles, dit toch niet wil vergeten kijkt hij nog eens goed naar haar, en na een laatste groet zwemt hij verder.

In de wilg zit nog steeds een merel te kijken en als de zwaan langs komt zingt hij het droevigste lied dat hij kent. Arme, arme zwaan, wat ga je nu doen? De merel vindt het een zielig gezicht: een zwaan met pensioen.

 

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Alles van Fitzgerald tot Faberyayo, en nooit genoeg

Wat luister ik?

Ik luister naar Kendrick Lamar, Mac Miller, Chance the Rapper, De Jeugd van Tegenwoordig, Braz en naar mezelf (Mars de Rapper)

Wat denk ik?

Dat je het leven het beste kunt vergelijken met een spelletje.

Quote

"The difference in mind between man and the higher animals, great as it is, certainly is one of degree and not of kind." – Charles Darwin