Nieuwste onderwerp

Brazilië (13)

De garage van oma Theresa is een eenpersoons kledingfabriek. Als je buiten staat, kun je aan het geluid horen wat ze daarbinnen aan het naaien is. Een lichte ratel betekent dat er een nieuwe lading shirts en overhemden aankomt, die ze maakt op een kleine machine. Een machinegeweersalvo betekent dat de industriële naaimachine is aangezwengeld. Dan heeft oma haast, bijvoorbeeld als ze snel een paar broeken moet maken voor de overburen. Driftig werkt ze dan door. Zelfs als er iemand haar garage binnenloopt voor een praatje, gaat ze verder. Iedereen schreeuwt dan maar over het kabaal heen.

Toen ik eens langskwam en gilde ‘WAAROM BEN JE EIGENLIJK EEN NAAIATELIER BEGONNEN?’, schreeuwde ze terug ‘VRAAG DAT VERHAAL OVER DIE BANDIET MAAR AAN JE MOEDER! BEN NOG EVEN BEZIG!’

Daarmee wilde ik mij niet laten afschepen, dus probeerde het nog eens: ‘MAAR WAT HEEFT DIE BANDIET MET DIT TE MAKEN DAN?’ Oma antwoordde niet, maar werkte door alsof ze alleen het rakketakketak van de naaimachine in gedachten had.

Ik bleef nog even staan.

Oma naaide door.

Ik probeerde het nog eens.

‘OMA!’

Toen haalde ze mopperend haar voet van het pedaal en draaide zich om naar mij. ‘Nou jongen, er kwam eens een bandiet langs met een geweer. Hij wilde vier hemden, die ik heb gemaakt. Ik maakte al langer kleding voor familie en vrienden. Maar die bestelling, dat was de start van mijn zaak.’

Even twijfelde ik of het wel goed verstaan had en vroeg toen verder: ‘Gewoon op klaarlichte dag? Wanneer was dit dan? Was je niet bang?’, maar na die vraag kapte oma mij af.

‘Er zijn in deze streek veel verhalen over bandieten. Dit is de Sertão jongen! Vijftig jaar geleden waren het nog bandieten, geen criminelen zoals nu. De boeven waren nog eervolle mannen, die soms wat koeien roofden, of een pistoolgevecht deden. Ze hadden nog respect voor de mensen, maar waren wel omslachtig met betalen.’

Betalen? Moest ik mijn oma, bij zo’n verhaal, gaan vragen over welke betalingsmethoden een rovende cowboy gebruikt? Misschien, ik vroeg het dus maar.

Oma ging weer verder, ‘Het was zo’n gedoe. Toch leek het mij geen goed idee om de bestelling te weigeren. Ook eervolle bandieten kunnen goed boos worden. Dus ik deed maar mee met het spel. Geheime plek, verstopt geld, dat idee’.

‘Verstopt geld?’, vroeg ik toen. Oma knikte. ‘Het klinkt wat spannender dan het is. Die man wilde dat ik de hemden met volle maan zou brengen naar een grote rots op een heuvel buiten het dorp. Daar zou dan ook geld liggen.’

‘En toen?’ vroeg ik nieuwsgierig. ‘Tja’, zegt oma. ‘Niks bijzonders eigenlijk. Er was niemand. Bij de rots lag een briefje dat ik de hemden daar kon achterlaten. Ook was er wat geld neergelegd, dat heb ik toen meegenomen. De bandiet heb ik ook nooit meer gezien. Later vertelde ik dit verhaal aan vrienden in het dorp, die opeens wel erg nieuwsgierig werden naar de kleding die ik maakte. Zo kwamen er andere bestellingen binnen. Daarna ben ik nooit meer gestopt. Al ben ik wel overgestapt op iets normalere klanten. Zij betalen vooraf en halen zelf de kleding op.’


Ik ben op reis door Brazilië om de broers en zussen van mijn moeder te bezoeken en hun kant van een aantal familielegendes te horen. Om alle namen te oefenen, heb ik een schema gemaakt. Bovenaan staan mijn opa en oma. Daaronder mijn moeder Helena en twaalf anderen.

brazilie13

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Op dit moment Een Goede Nachtrust van Peter Buurman

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Fresku, Seu Jorge, BTS, Chet Baker, Eefje de Visser

Quote

"Ik weet ook niet hoe de mens precies werkt, maar ik denk dat we er meer mee kunnen." - Etgar Keret