Nieuwste onderwerp

Complimenten (2)

Vier complimenten waar ik vaak aan denk:

2. Een mooie stem
Toen ik tien was mocht ik van mijn ouders een instrument uitkiezen om te leren spelen. Het werd een gitaar. Ik speelde niet vanwege een passie voor muziek, maar met ook niet meer tegenzin dan een kind voor alles heeft wat hij moet doen.
Ergens op de middelbare school realiseerde ik me dat ik het liefst gitaar zou spelen en daarbij zou zingen. Twee dagen later was ik er achter hoe achterlijk moeilijk het is om die twee dingen tegelijkertijd te doen.
Na negen jaar stopte ik met gitaar spelen. Ik was een degelijke gitarist, maar had jaren geleden een plafond bereikt doordat ik geen toonladders of muziektheorie wilde leren. Daarna heb ik mijn gitaar misschien nog drie keer aangeraakt.
Maar zingen, zingen doe ik elke dag en dit keer wel vrijwillig. Ik luister weinig naar muziek, maar wanneer ik luister, zing ik mee. Ik rap en ik roep en ik fluister liedjes als ik op de fiets zit of door de stad loop of de afwas doe en vooral als ik onder de douche sta. Ik denk dat de liedjes die ik woord voor woord ken, op één hand te tellen zijn, maar dat heeft me nooit tegengehouden.
Op een avond, nadat ik bij een vriendin was gaan eten en na urenlang druk kletsen over onze levens, liep ik terug naar het station. Ik voelde me moe en een beetje eenzaam en dus zong ik een moe en eenzaam lied.
Een meisje leunde tegen een gebouw aan, en toen ik langsliep zei ze: “wat heb je een mooie stem”.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, The Magicians

Wat luister ik?

Reply All, The Anthropocene Reviewed

Wat schreef ik?

'Het Geheugen van een Olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018), 'Naar Bed Gaan is Gedoe', prentenboek met Marieke van Ditshuizen, uitgeverij Volt (2020)

Quote

What should young people do with their lives today? Many things, obviously. But the most daring thing is to create stable communities in which the terrible disease of loneliness can be cured.