Nieuwste onderwerp

Cosmopolitan

 

Het is happy hour bij de cocktailbar. Ik bestel een cosmopolitan en bespaar mezelf het astronomische bedrag van één euro. Het lijkt nu niks, maar later op de avond, als ik katjelam ben en er zich in mijn buik een grommend hongerportaal opent, kan ik daar een euroknaller van halen bij de McDonalds. Het is goed om vooruit te plannen. Dat heb ik van mijn moeder geleerd. Vooral als je jezelf een grote hoeveelheid verdovende middelen gaat toedienen, is het belangrijk om vast een aantal zetten vooruit te denken.

De ober, een slungelige homo met een vlassig snorretje, zet de cocktail voor mij neer. Smakelijk drinken, zegt hij. Hij meent het. Ik schuif de cocktail naar me toe en lach mijn tanden bloot. Hij draait zich om en danst weg.

Ik steek mijn hand in mijn zak en vis er een laddertje uit. Vanochtend, voordat ik naar mijn werk ging, heb ik het laddertje uit het tweedehands poppenhuis van mijn jongste zusje gezaagd. Een ladder leek mij een overbodige luxe voor een stuk speelgoed. Met een kinderhand komen poppen overal waar ze moeten zijn, op zolder, in de wijnkelder, in de berm langs de snelweg. Soms wou ik dat er een hand was die mij oppakte om me over een obstakel te tillen of om me als een afdankertje weg te smijten. Het lijkt me makkelijk om een ander te laten bepalen waar je neerstrijkt. Dan hoef je er zelf je hoofd niet over te breken.

Ik plaats het laddertje tegen het cocktailglas en duw er zachtjes tegen om te controleren of het blijft staan. Het laddertje staat stevig. Mijn buurvrouw volgt mijn bewegingen nauwkeurig.

‘Het is voor een grappige foto,’ zeg ik zonder haar aan te kijken.

Ze doet alsof ik het niet tegen haar heb, kijkt nog even en wendt haar blik af. Dan doe ik het. Ik klim op mijn kruk, stap op de bar en ik krimp mezelf. In een vingerknip ben ik even groot als een tandenstoker. Ik loop naar het laddertje, dat door mijn verkleining het formaat heeft van een grotenmensenladder. Vervolgens zet ik mijn voeten op de onderste trede en trek mezelf omhoog. Hand voor hand, voet voor voet, beklim ik de ladder. Als ik boven ben, ga ik op de rand zitten. Gelukkig is dit niet het soort cocktailbar waar de glazen een suikerrand krijgen. Ik zou er mijn dwergenknieën er maar aan open scheuren.

Ik kijk om me heen. Alles in de bar, de mensen, het meubilair, de drankkast achter de toog, is zo reusachtig dat de contouren van de dingen vaag zijn. Het meest concrete voorwerp in mijn blikveld is het schijfje limoen dat rechts van mij als een hanenkam over het glas is gedrapeerd. Ik schuif iets op en grijp naar de limoen. Mijn handen zakken weg in het zure vruchtvlees. Ik klauter voorzichtig op de rand en kijk nog even in het felgekleurde zwembad dat aan mijn voeteneind ligt. Dan verzamel ik mijn kracht. Ik zet me af. Ik zwaai mezelf de lucht in en roep ‘joepie!’. Met een piepkleine plons landt mijn onderlichaam in de roze wodka.

Ik laat de limoen los.

Ik drijf.

Als een lelie drijf ik op de dieproze cosmopolitan.

Als ik dorstig word, draai ik mijn hoofd opzij en neem ik kleine slokjes van de wodka. Ik ben klein en mijn organen en bloedbanen ook; binnen een paar minuten ben ik dronken. Ik lach hardop. Ik vraag me af of mieren kunnen lachen. En als mieren hardop kunnen lachen, kunnen wij ze dan horen?

Ik lach nog harder.

Ik spreid mijn armen. Ze glijden door de wodka, langzaam. Net was ik een mens met zorgen. Nu ben ik een engel die in een cocktailglas drijft en om zijn eigen as draait. Ik denk: dus dit is hoe het voelt om op vakantie te gaan en zonder zorgen op een luchtbed te dobberen.

Dan verschijnt op de donkerbruine hemel boven mij het gezicht van de barman. Het reusachtige hoofd schuift als een donderwolk voor mijn zonnen, twee geniepig felle spotjes, en gooit een schaduw over mij heen. Ik wil roepen dat hij aan de kant moet gaan. Dat dit mijn luie zwembaddag is. Maar als mijn mond opengaat om iets te zeggen, kruipt er plotseling een dolgelukkige kluizenaar uit mijn hart die roept: ‘Ik hou van jou, meneer de barman! Ik hou ook zo verschrikkelijk veel van jou!

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Clarice Lispector, Maarten van der Graaff, Ali Smith, Olga Tokarczuk

Wat luister ik?

Julia Jacklin, MUNA, Big Thief, Rina Sawayama

Wat kijk ik?

Midsommar, My Favorite Shapes by Julio Torres, videoclips

Quote

'I want to swim to the bottom of myself and find the weirdest most special and pure shit that I can offer' - Aaron Maine