Nieuwste onderwerp

23

 

Geachte restauranthouder,

Ik schrijf u deze brief, omdat ik gisteravond iets uit uw zaak heb meegenomen. Een houten kubus, om precies te zijn. Hij is zo groot als een vuist en op alle zijden behalve één staat het cijfer 23. Ik zou het voorwerp met liefde nog uitvoeriger beschrijven, maar eigenlijk heeft het nauwelijks andere kenmerken dan bovengenoemde en ik ben in de veronderstelling dat u niet meer uitleg behoeft. U herkent de kubus waar ik het over heb en u wilt hem terug.

De gestolen kubus – in een poging alvast wat broodnodige emotionele afstand tussen mij en de kubus te scheppen, zal ik vanaf hier spreken over ‘object A’ –, lijkt mij typisch zo’n ding dat zich moeilijk laat vervangen. Ik werk niet in de horeca, nooit gedaan ook, maar ik vermoed dat dergelijke houten blokjes alleen per partij besteld kunnen worden. Nabestellen is vast mogelijk, maar prijzig. Ze zullen er speciaal voor u een bij moeten maken. En u bent maar een kleine ondernemer. Die hebben het al niet makkelijk in dit land, in deze tijd. U kunt dat geld vast wel ergens anders voor gebruiken. Maar wees niet bang. U krijgt object A terug. U hoeft alleen maar deze brief af te lezen. Meer vraag ik niet van u.

U vraagt zich inmiddels vast af hoe ik object A van u heb ontfutseld en waarom. Laten we beginnen bij de eerste vraag. Ik heb object A gisteravond tegen een uur of tien meegenomen. Het was op dat moment rustig in uw zaak. Alleen in dat hoekje achterin, naast de toiletten, zat een groepje middelbare vrouwen na te tafelen. Ze waren behoorlijk luidruchtig. Ondertussen waren uw collega’s druk bezig met het schoonmaken van het koffiezetapparaat en het afdoen van de tafels. Niemand had oog voor mij. Dus ik liep naar binnen, pakte object A op, controleerde of het juiste nummer erop stond en stak het toen in mijn rugzak. Daarna ben ik weer naar buiten gelopen. Dat was het. Meer stelde het niet voor.

Dan de waarom-vraag. Dat is wat ingewikkelder. Voor u bedoel ik dan, niet voor mij. Ik weet heel goed waarom ik object A heb meegenomen. Ik vraag me alleen af of u het zult begrijpen. Denkt u dat u zich in een dief kunt verplaatsen? Een dief die er nota bene met een van uw bezittingen vandoor is gegaan. Dat maakt het zo persoonlijk.

Goed, laten we het gewoon proberen.

Zondagavond, een week geleden. Ik dineerde in uw restaurant met een groep vrienden. We zaten aan tafel 23. Het was zo’n magische avond, zo een waarvan je op het moment zelf al weet dat je er nog vaak aan zal terugdenken met een warme gloed in je buik. Het eten (zeevruchten, Puy-linzen, donkerrood vlees) was goed. De drank vloeide rijkelijk. Over een flikkerende kaars spraken we urenlang over liefde, kunst, filosofie, gezondheid, alles eigenlijk. We waren eerlijk. We begrepen elkaar. Ik herkende mezelf in de woorden van mijn tafelgenoten, maar tegelijk wist ik heel goed: ik heb dezelfde gevoelens als deze mensen en ik kan er open en oprecht met ze over spreken, maar toch blijven ze heel eenzaam en alleen in mij liggen en ik zou het niet anders willen.

Ik geloof dat ik wil zeggen: ik was gelukkig.

Daar wil ik het bij laten. Ieder ander woord doet de avond tekort. Eigenlijk doen deze woorden dat ook al. Vandaar de diefstal. Ik had iets tastbaars nodig, iets waarin ik de avond kon vangen. Een souvenir. Om er zeker van te zijn dat alles echt is gebeurd en ik het niet heb verzonnen, heb ik iets gestolen uit uw restaurant. En omdat dat stelen bij u zo eenvoudig bleek te zijn, heb ik nog meer meegenomen. Ik heb eerst object A naar huis gebracht en daarna ben ik met een bus teruggekomen. Daarmee heb ik de rest meegenomen. De menukaart (object B), de kaars (object C), de kaarsenhouder (object D), het peper-en-zoutstel (object E en F), de tafel (object G) en de zes klapstoelen die eromheen stonden (object H t/m M). Een voor een heb ik ze naar buiten gesleept en in de bus gezet. Inmiddels staat alles op mijn kamer en zit ik als een ekster op zijn zilverwaar aan de tafel die in uw etablissement bekend stond als ‘tafel 23’.

Ik moet zeggen dat het anders voelt dan ik had gedacht. Heel anders. Als dat over een paar dagen nog steeds zo is, breng ik alle objecten weer bij u terug.

 

Hartelijke groeten,

Een klant

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Clarice Lispector, Maarten van der Graaff, Ali Smith, Olga Tokarczuk

Wat luister ik?

Julia Jacklin, MUNA, Big Thief, Rina Sawayama

Wat kijk ik?

Midsommar, My Favorite Shapes by Julio Torres, videoclips

Quote

'I want to swim to the bottom of myself and find the weirdest most special and pure shit that I can offer' - Aaron Maine