Nieuwste onderwerp

Rubensvrouw (5)

Op het bed ligt een keurig geopende doos van Zalando met daaromheen een explosie van minstens tien kleurrijke bikini’s, de één nog gefrustreerder uitgetrokken en neer gegooid dan de ander. Caroline staat hijgend voor de spiegel. Het exemplaar dat ze nu aanheeft – donkerblauw met een print van palmbladeren en toekans erop – is haar laatste optie. Haar heupen bollen over het broekje heen in twee bleke, blubberige heuvels van vet en het triangeltopje is niet stevig genoeg meer voor haar gegroeide borsten, die er nu triest en oncomfortabel bij hangen.

Ze heeft zichzelf geleerd om niet naar haar spiegelbeeld te kijken als ze huilt, maar focust haar blik op haar tenen. Over een week gaat ze met Dylan naar Corsica. Hij kijkt er naar uit, samen ontspannen, ver weg van hun dagelijkse leven, maar hoe moet ze ooit rustig op een strandbedje liggen als ze weet dat ze er zo uit ziet?

Caroline snuit haar neus, veegt de uitgelopen mascara weg en trekt de bikini uit voor ze zich weer naar de spiegel omdraait. In haar naakte vel staan de rode striemen van te strakke badkleding nog kriskras over haar lijf getekend, een kleurplaat waarop een kind ver buiten de lijntjes heeft gestift. Vroeger staken haar heupbotten uit als ze op haar rug lag. Nu voelt ze ze amper, zelfs als ze zo hard met haar duim tegen haar heup drukt dat het pijn doet.

Laatst kwam Diana bijna onherkenbaar terug op kantoor, na een paar weken afwezig te zijn geweest. Ze paradeerde rond in een strakke jurk en een taille die Caroline nooit eerder bij haar gezien had; zelfs na de lunch was haar buik nog plat. Tegen de collega’s zei ze dat het het resultaat was van een juice-detox. Alleen aan Caroline vertelde ze later die avond, nadat ze ieder drie gin tonics op hadden, de waarheid.

‘Liposuctie.’ Ze fluisterde het over de tafel heen alsof het een vies woord was, met haar hand naast haar mond. ‘Ze zuigen het gewoon – hup – voor je weg. Alles wat je niet nodig hebt, gaat eraf. Of er ergens anders weer bij, als je wil.’

Caroline kon haar ogen niet van Diana’s lichaam af houden. Alleen haar polsen waren een beetje mollig gebleven, verder was alles perfect gepolijst in mooie, strakke rondingen. ‘Echt waar? En dat werkt zo goed?’

‘Ja, fantástisch. Ik kan het iedereen aanraden.’ Diana glimlachte even. ‘Niet dat jíj het nodig hebt, natuurlijk.’

Caroline gaat naakt achter het bureau zitten, klapt haar laptop open en zoekt op Google: Hoe veel kost een liposuctie? De eerste website die verschijnt, klikt ze aan, en scrollt door de prijslijst. Hun vakantie is er niks bij; meer dan duizend euro voor je bovenbenen, bijna tweeduizend voor je buik. Als je meerdere zones tegelijk laat behandelen, krijg je korting.

Ze pakt een vel papier, een rekenmachine en een permanent marker uit het pennenbakje. Alles wat ze niet nodig heeft, moet eraf. In ieder geval haar buik. Met de stift zet ze een groot, zwart kruis dat van haar navel tot net boven haar schaambeen loopt, de lijnen zijn hobbelig en onderbroken waar ze van de ene op de andere vetrol overgaan. De prijs, 1885 euro, schrijft ze op het vel papier.

Even voelt ze opluchting. Er is een oplossing voor haar probleem. Voor tweeduizend euro kan ze zichzelf weer zijn, haar heupbotten weer zien, zonder al dat nutteloze lijnen en sporten. Maar as de buik gaat, moeten de heupen ook weg. Anders is het geen gezicht. Op elke heup zet ze een kruis, aan haar lijstje voegt ze ‘1425’ toe. Na haar heupen volgen haar bovenbenen, maar dikke onderbenen is dan ook geen gezicht meer, en wie wil er nou slanke benen maar dikke armen?

Als ze klaar is, staat het papier vol met cijfers. De totale som komt boven de tienduizend euro uit. Nog altijd zittend in haar bureaustoel draait ze zich weer om naar de spiegel. Haar lichaam bestaat uit vouwen, ribbels, deuken, en overal op haar bleke vel staan de onverbiddelijke kruisen.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Knielen op een bed violen - Jan Siebelink

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood