Nieuwste onderwerp

Contact (1)

 

Lieve Jenny,

Ik schrijf je vanwege je contactadvertentie. Ik vond hem in mijn spambox, tussen die eindeloze stapel reclame en mailtjes over sportauto’s en vakanties die ik zogenaamd heb gewonnen. Als ik  moet geloven wat ze me allemaal sturen, ben ik ‘s werelds grootste geluksvogel. Ik meld me nergens voor aan, doe nergens aan mee en toch win ik alles wat los en vast zit. Het is ongelofelijk! Maar niet heus. Al die valse beloftes, ik word er somber van. Daarom open ik mijn spambox eigenlijk nooit. We mogen dus van geluk spreken dat ik gisteren toevallig een kijkje nam en daar jouw hartenkreet zag. Een spierwitte parel op een vuilnisbelt.

Overigens wil ik je nergens van beschuldigen, Jenny. Geloof me. Jij kan er niks aan doen dat je bericht niet rechtstreeks bij me is gekomen. Het moet aan mijn spamfilter liggen. Normaal weet hij rommel en oprechte mailcorrespondentie foutloos van elkaar te onderscheiden. Bij jouw bericht moet hij een fout hebben gemaakt. Dat kan niet anders. Aan jou kan het niet liggen. Jij bent echt en oprecht. Dus alsjeblieft, wees niet te hard voor jezelf. Laten we niet te lang stilstaan bij het alternatieve scenario waarin ik je bericht niet heb gezien en jij denkt dat ik je negeer of, nog erger, je negeer en verafschuw. Ik heb je mailtje gevonden, daar gaat het om.

Wat je schrijft, heeft me geroerd. Je opent met de boodschap dat je vorige relatie slecht is geëindigd en je je daarom niet wil binden. Je bent niet toe aan een relatie. En toch ben je eenzaam. Of niet per se eenzaam – je gebruikt dat woord zelf niet, dus moet ik het ook niet in je mond leggen –, je mist lichamelijk contact. Je wil seks. Vrijblijvend sekscontact, zoals je het zelf noemt. Dat is niets om je voor te schamen. Dat is heel normaal. Het is goed dat je het beestje bij zijn naam noemt. Maar, en om dan maar meteen met de deur in huis te vallen, ik kan je niet van dienst zijn. Het spijt me. Het is niet dat ik niet wil of dat ik al een relatie heb of dat jij me geen fantastisch leuke vrouw lijkt. It’s not you it’s me, klinkt het cliché. Maar het is waar. Het ligt niet aan jou. Het ligt aan mij. Ik kan je niet bieden wat je zoekt, omdat jij mij simpelweg niet kan bieden wat ik zoek. En wel om de volgende reden: ik ben homoseksueel.

Zo. Ik ben blij dat dat van mijn borst af is. Ik voel me een beetje lichter, vrijer in mijn schrijven zelfs. Vrij genoeg om er nog iets persoonlijks aan toe te voegen. Het heeft te maken met deze kleine, schriftelijke coming-out. De meeste mensen leven in de veronderstelling dat je anno 2019 maar één keer  uit de kast hoeft te komen. Dat klopt niet. Wie niet heteroseksueel is, moet steeds opnieuw zijn geaardheid afkondigen. Het is een blijvend uit de kast komen, je hele leven lang. Op een gegeven moment krijg je zelfs plezier in het opentrappen van die deur. Ik althans wel. Ik kom te pas en te onpas uit de kast. Het is fantastisch.

Maar goed, daar gaat het nu niet over. Zoals je ziet praat ik graag over mezelf. Hopelijk vind je dat niet heel vervelend of egoïstisch. Ik zal proberen het niet meer te doen, maar ik kan niks beloven.

Waar was ik gebleven?

Oja. Je schrijft: Hoe sta jij daar tegenover? Dat weet je nu. Ik val niet op vrouwen, dus van mij hoef je geen late night booty call te verwachten. Het spijt me. Wat ik je daarentegen wel kan aanbieden, is een stukje advies. Misschien heb je daar geen behoefte aan. Dat is ook goed. Stop dan nu met lezen en gooi deze mail in de prullenbak. Richt je aandacht op de reacties van vrijgezellen die wel met je kunnen en willen slapen. Maar mocht je wel willen horen wat ik te zeggen heb, blijf dan lezen. Misschien heb je er nog wat aan.

Wat ik je wil meegeven is, heel kort gezegd, het volgende: de vrijblijvendheid waar je over spreekt en waarnaar jij verlangt, lieve Jenny, is een illusie. De mensheid is er niet klaar voor. Misschien in de toekomst wel, dat durf ik niet te zeggen, maar nu nog niet. Vrijblijvend lichamelijk/seksueel contact zit nog niet in ons systeem. Het is nog geen vanzelfsprekend onderdeel van onze cultuur. Alles om ons heen duwt ons in de richting van een liefdevolle, monogame relatie waarin seks en liefde onlosmakelijk van elkaar verbonden zijn. Wanneer zie je op televisie twee neukertjes die het langer dan twee nachten met elkaar uithouden? Ken jij personages, zij het in een boek, film of serie, die het meermaals met elkaar doen en voor wie dat puur seksuele contact genoeg is, waarbij uiteindelijk niet één van de twee gevoelens ontwikkelt voor de ander of juist niet en daarom op zoek gaat naar een aantrekkelijkere seksuele partner? Zo ja, vertel het me dan. Dan trek ik mijn woorden even gemakkelijk weer in. Ik wil alleen zeggen: ik ken ze niet. Ik zie ze niet. We hebben het allemaal over fuckbuddies en dat lijkt ons wel wat, dat compromisloze, onproblematische geseks, maar we als puntje bij paaltje (of eigenlijk: kutje/kontje bij piemel – vergeef me dit kinderachtige grapje) hebben we geen flauw idee hoe je zoiets aanpakt. We kennen talloze mensen met huwelijken en relaties. We weten hoe dat moet. Maar we kennen geen fuckbuddies die ons laten zien hoe het moet en waarvan we kunnen leren. Er is geen mal waar we onszelf in kunnen gieten.

Dat betekent overigens niet dat ik vind dat je het niet moet proberen. Nee hoor! Ik zou zeggen: blijf zoeken naar een leuke single in de buurt met wie je vrijblijvend sekscontact een kans wil geven. Geef het dan een kans. Laat het gebeuren, laat het mislukken. Dat is de enige manier waarop je deze les echt kunt leren. Geloof me. Ik ben ook gewaarschuwd, maar ik wilde niet luisteren.

Sorry, nu ga ik toch weer iets over mezelf vertellen.

Op ‘To Someone Else’ zingt de Amerikaanse zangeres Kacy Hill: It’s lonely now, but wait it out. Ik vind dat een prachtig idee: de eenzaamheid uitspelen door simpelweg te wachten tot hij uit zichzelf zijn biezen pakt en de deur uit wandelt. Ik heb dat geprobeerd, maar mij lukte het niet. Ik kon het niet. Ik wilde die eenzaamheid zo snel mogelijk verdringen, zelfs al wist ik dat ik erdoorheen moest en dat het proces me uiteindelijk zou vormen en sterken. Ik wilde gewoon een lichaam, een vrijblijvend lichaam. Sekscontact. Ik ging net als jou op zoek. Ik vond wat ik dacht dat ik zocht en ik kwam er al snel achter dat het niet werkte. Dat wij, dat wil zeggen: de ander en ik, niet over de juiste instrumenten beschikten om ons te binden en toch te blijven genieten van onze vrijheid. We deden alsof we hetzelfde wilden, maar in werkelijkheid wilden we allebei wat anders. We verzwegen onze wensen, hielden ze verborgen voor elkaar en voor onszelf totdat het niet meer lukte. Je raadt het al. Ook dat is niet goed geëindigd.

Ik weet wat je nu denkt. Je denkt: wat voor hem geldt, hoeft niet voor mij te gelden. Misschien heb je gelijk. Misschien niet. Er is maar een manier om daar achter te komen. Ik hoop met al mijn hart , lieve Jenny, dat je iemand vindt om het mee te proberen. Duik in de vijver en ga op zoek naar die single man (of vrouw? (je mail biedt geen uitsluitsel en ik neem, net als de meeste mensen, aan dat je heteroseksueel bent totdat je expliciet aangeeft dat je dat niet bent)) en biedt hem vrijblijvend je lichaam aan. Beloof me dat je weer schrijft als je het weer terug hebt gekregen.

 

Een liefdevolle groet gemaakt van enen en nullen,

Thom

 

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Clarice Lispector, Maarten van der Graaff, Ali Smith, Olga Tokarczuk

Wat luister ik?

Julia Jacklin, MUNA, Big Thief, Rina Sawayama

Wat kijk ik?

Midsommar, My Favorite Shapes by Julio Torres, videoclips

Quote

'I want to swim to the bottom of myself and find the weirdest most special and pure shit that I can offer' - Aaron Maine