Nieuwste onderwerp

Prinsessen

 

Ik zag het al toen hij de deur openmaakte: de jongen waarmee ik op internet had gepraat was een prinses. Een bloedmooie prinses met een krom snorretje en kort, zwart haar dat met pommade naar achter was gestreken. Ik zette een stap naar voren en gaf hem een knuffel. Dat leek me, uitgaande van zijn lichaamstaal en mijn minimale kennis van prinsessen, het beste om te doen. Hij knuffelde terug, liet me binnen en wees me de kapstok.

Hij had al gekookt. We aten aan zijn bureau. Terwijl ik een laagje kaas over de pasta strooide, gaf ik schoorvoetend toe dat ik ook een prinses was.

- Wat grappig, zei hij, ik ben ook een prinses.

- Ja, dat weet ik.

Het was even stil. We keken elkaar aan boven de dampende borden en ik probeerde in te schatten waar hij over nadacht.

- En wat voor prinses ben jij dan?

- Een ijsprinses.

- Een ijsprinses?

- Ja. Ik ben een ijsprinses. De winter is mijn seizoen. Ik maak dan graag sneeuwpoppen en ’s avonds drink ik glühwein en kijk ik vanaf het balkon van mijn ijspaleis naar het noorderlicht. En jij?

- Ik? vroeg hij.

Hij wees naar zijn borst.

- Ik ben een vuurprinses. Ik hou niet van kou, maar van warmte. In de binnenkant van mijn japon bewaar ik jalapeñopepers. Die eet ik als tussendoortje.

- Hallo, ijsprinses.

- Hallo, vuurprinses.

 

We aten en dronken een halve fles rode wijn en daarna, toen we de borden in de gootsteen hadden gezet en hij tot drie keer toe mijn aanbod om de afwas te doen had afgeslagen, vond ik de moed om mijn lichaam heel dichtbij dat van hem te brengen en hem te zoenen. En van het een komt het ander, zeggen de vrouwen in alle dorpen. En ze hebben gelijk. Van het een kwam het ander. Dus na wat gezoen en getast en gestreel trokken we onze prinsessenjurken uit en hadden we prinsessenseks. Hele sensuele prinsessenseks natuurlijk. Zo sensueel als je zou verwachten dat seks tussen twee prinsessen zou zijn. Kun je het je voorstellen?

Na de seks lagen we maar wat. Van het een kwam nu even niet meer het ander.

Ik keek naar hem. Hij lag op zijn rug met zijn ogen dicht. Op zijn onderrug was de huid dik en onregelmatig. Het leek wat op een duinlandschap dat vanuit de lucht is gefilmd. Hij had zich een keer vergist in een onvoorspelbare vlam en droeg die vergissing nu in de vorm van een brandwond met zich mee. Ik wist niet goed of hij er onzeker over was. Hij had tijdens het eten gezegd dat hij de rafelige huid lelijk vond, maar daarna was hij er niet meer over begonnen en ook tijdens de seks, toen ik zijn jurk had opgetild en mijn prinsessenhand op de wond had gelegd, had ik geen aarzeling in zijn ogen gelezen.

Ik vroeg er niet naar. Ik ging tegen hem aanliggen en ik deed ook mijn ogen dicht.

Ik wilde praten over de magie van het wegrijden in een auto. Ik wist niet goed hoe ik daar het beste over kon beginnen. Hoe moest ik de kracht omschrijven die ik voelde wanneer mijn lichaam, buiten mijn macht om, in beweging werd gezet, wegrolde en achter een straathoek verdween? Kende mijn vuurprinses dat gevoel überhaupt wel? Zou hij het durven zeggen als het niet zo was?

 

- Hoe lang ben jij al een prinses?

Hij dacht even na.

- Een jaar of drie, denk ik.

- Oké.

- Ja, zoiets. En jij?

- Pas net. Ik ben een nieuwbakken prinses.

Hij draaide zijn hoofd naar rechts en bekeek me vanuit de hoek van zijn linkeroog. Ik zag een mogelijkheid en kuste zijn wang. Na wat geluier hadden we onszelf weer uit bed getild. Inmiddels stonden we naakt voor zijn spiegel. De spiegel hing in een klein, donker kamertje dat aan zijn woonkamer vastlag. In die kamer was alleen een kledingkast, een pluizig matje van de Ikea en die spiegel, meer niet.

- Hoe nieuwbakken?

- Een paar weekjes.

- Dat is heel nieuwbakken.

- Ja.

- Je bent eigenlijk een babyprinses.

- Ja, zei ik. Ja.

Hij glimlachte. Hij draaide zijn hoofd terug. We keken naar ons in de spiegel. Hij stond voor me. Zijn rug leunde tegen mijn borst en mijn armen lagen om zijn middel, mijn handen een knoop. Mijn vuurprinses was klein en slank. Net als ik eigenlijk, maar dan nog kleiner en nog slanker. Dat was nieuw voor me. Dat en het gegeven dat hij net als ik een prinses was.

Onze blikken kruisten in de spiegel. We lachten. Ik plantte speels een kus op zijn lieve oortje en terwijl ik het deed, vroeg ik me af wat hij van mij verwachtte, of hij hoopte dat ik hem het hof zou maken. Zou hij willen dat ik stiekem naar zijn billen keek wanneer hij naar de andere kant van de kamer liep? Zou hij hopen dat ik bleef of had hij liever dat ik ging, hoe sneller hoe beter? Zou hij me nog eens willen zien? En zou hij dan willen dat ik mijn prinsessenjurk weer uittrok of dat ik hem aanhield? Ik wist het niet. Ik wilde het iemand vragen, maar ik kende niemand die ooit met een prinses was samengeweest. Niemand behalve de vuurprinses die voor me stond.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Clarice Lispector, Maarten van der Graaff, Ali Smith, Olga Tokarczuk

Wat luister ik?

Julia Jacklin, MUNA, Big Thief, Rosalía

Wat kijk ik?

Midsommar, My Favorite Shapes by Julio Torres, videoclips

Quote

'You are not in the wild, you are in a pen' - Julia Jacklin