Nieuwste onderwerp

Familiemannen

 

Op aandringen van onze influencers zijn we bezig met een grootschalige detox. Vandaag is het de beurt aan de familiemannen.

Voor het reinigen van een familieman heb je een aantal dingen nodig, te beginnen met een zomer – of misschien niet per se een zomer, maar wel een tropische dag en die zijn vanzelfsprekend het talrijkst in de zomermaanden. Zoek vervolgens een tuin op met een ingemetseld wasrek met stevige bedrading. Maak het wasrek leeg. En met leeg bedoel ik helemaal leeg. Ook geen sokken, slipjes of jockstraps aan de randen. Of wel, ook prima. Maar denk maar niet dat je ze na dit reinigingsritueel ooit nog zult aantrekken. Zonde van je peperdure jockstrap.

Verder heb je nog nodig (in volgorde van gebruik):

- een ladder

- een koptelefoon of oordoppen

- een sterke maag

 

Luister goed. Dit gaan we doen:

Begin met een stuk of vier familiemannen. Denk je er meer dan vier aan te kunnen, neem er dan zes of acht. Werk in het geval van familiemannen nooit met een oneven aantal! Het zijn geen kuddedieren. Een familieman is geprogrammeerd om één monogame partner te zoeken en zal, na een succesvolle verovering, niet gauw van diens zijde wijken. En laten we eerlijk zijn: familiemannen staan bol van de onderdrukte homo-erotische fantasieën (die sudderen onder hun hoofdhuid en kleuren de bovenste huidlaag roze wanneer ze écht goed kwaad worden). Een trio met twee mannen is echter niet één van die fantasieën. Elkaar aftrekken in de douches op de voetbalclub: heerlijk. Een pijpbeurt in de keuken tijdens een diner met een bevriend heteroseksueel stel: ook lekker. Een trio en dan het risico nomen van twee kanten genomen te worden worden: absoluut niet. Gadverdamme. Ik ben toch geen varken. Dus: bij een oneven aantal zal er altijd één familieman buiten de boot vallen. Deze overgeblevene zal, getergd door eenzaamheid en een gekrenkt ego, oproer veroorzaken. Hij zal op zijn bierbuik trommelen en brullen en jij, jij bent slechts een asblond twijgje dat draait op vegetarisch vleeswaar en indiepopfilosofie. Die hou jij niet in bedwang.

Goed.

Men neme dus een klein, even aantal familiemannen. Laat ze eerst even aan elkaar snuffelen. Ze moeten elkaar leren kennen, een vertrouwensband opbouwen. Een bakje met olijven en worst is wat overdreven, maar een glas bier helpt en is bovendien bevorderlijk voor de volgende stap in de detox. Ga vervolgens de tuin in. Laat de familiemannen hun kleding uittrekken en leid ze via een ladder het wasrek op. Bind ze eventueel vast met tyraps. Als ze huiverig zijn, zeg je dat het allemaal onderdeel uitmaakt van een kunstproject. De meeste familiemannen vinden kunst belachelijk en waardeloos. Normaal gesproken frustreert ons dat, maar nu komt het goed uit. Ze zullen in je verzoek een zelfbevestiging lezen: een stel blote familiemannen op een wasrek is een belachelijk en waardeloos gezicht. Ergo: ik, familieman, heb gelijk. Kunst is inderdaad belachelijk en waardeloos.

Als de familiemannen aan het wasrek hangen, is het zwaarste werk gedaan. De rest gaat zo goed als vanzelf, dus maak het jezelf gemakkelijk. Pak een drankje. Neem plaats op de loungeset. Lees een tijdschrift. Bel een vriendin. Nu is het de beurt aan Moeder Natuur. Ze draait de zon een paar graden warmer en richt het hemellichaam vervolgens op het wasrek. De familiemannen warmen op, schroeien als de speklappen die ze ’s zomers zelf op de barbecue leggen. Hun glanzende bierbuiken spieken door de draden. Het eerste zweet druppelt op de terrastegels. Je kan het opvangen in pannen of teiltjes als je dat iets is waar je geil van wordt.

Na een minuut of tien begint het eerste geklaag. De mannen hebben het warm en ze willen weten hoe lang het nog gaat duren. Ze zijn het niet gewend om zo lang in de schroeiende zon te liggen. Zonnebaden is voor de vrouwen. Negeer ze, dat werkt het best. Zet je koptelefoon op en draai het volume omhoog zodra ze beginnen te schreeuwen.

Je wacht. Het zal lijken alsof er niks gebeurt, maar heb geduld. Het kan eventjes duren voordat een familieman de juiste temperatuur bereikt. Maar als het dan gebeurt, dan zie je het meteen: aan de lichamen ontsnapt een ranzige walm. Dit is de damp van het restbier dat al dertig, veertig, vijftig jaar opgeslagen ligt in die mannenlijven, in de aderen, in de lever, in het warme holletje tussen ballen en billen. De walm klimt naar de hemel en pakt zich daar samen tot een enkele, geelgroene wolk. De wolk groeit en groeit, totdat al het achtergebleven gerstenat is verdampt. Dan barst hij als een rijpe vrucht open boven de tuin.

Drup. Drup drup.

Het begint gestaag te regenen. Het vastgekoekte bier is omgezet in een zurig badwater. Het druppelt over de rood-roze lichamen van de familiemannen, wast ze. Ze zuchten van verlichting. Ze glimlachen. We kijken toe vanaf onze tuinstoelen en we glimlachen ook. We vinden het mooi om dit te zien, zelfs al weten we: morgen zetten deze mannen zich weer aan een nieuw glas. Morgen lijkt alles weer voor niets te zijn geweest. Maar tot dan zijn ze even schoon als hun eerstgeborene, net ter aarde gekomen, frisgewassen en in een verse handdoek in hun vaderlijke armen gelegd.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Clarice Lispector, Maarten van der Graaff, Ali Smith, Olga Tokarczuk

Wat luister ik?

Julia Jacklin, MUNA, Big Thief, Rosalía

Wat kijk ik?

Midsommar, My Favorite Shapes by Julio Torres, videoclips

Quote

'You are not in the wild, you are in a pen' - Julia Jacklin