Nieuwste onderwerp

Beestenlied

 

Belinda knippert. Stoom stijgt op uit de pan en gaat warm en plakkerig op haar gezicht zitten. Ze steekt de pollepel in de stoofpot en roert. Stukjes tomaat, wortel, ui en vlees klimmen naar het oppervlak, laten hun kop zien en gaan weer op in het stroperige mengsels. Tijdens het hakken van de groenten heeft Belinda één plakje wortel bewerkt tot een ster. Ze vraagt zich af waar in de pan het stervormige schijfje zich op dit moment bevindt en op wiens bord het uiteindelijk zal belanden, dat van haar of dat van Rocky. Ze hoopt op het laatste. Als hij het ziet, zal Rocky zeker weten hoe dol ze op hem is, hoeveel plezier hij haar brengt. Maar dan moet het hem wel opvallen. Ze vreest dat dat niet zal gebeuren. Hij is zo’n ruige vreetzak, haar Rocky. Rockydepocky met zijn prikkende ringbaardje, zijn leren jassen en zijn grote, kleine herdershondenhart.

Ze legt de deksel op de pan. De keuken houdt zijn adem in en luistert naar de kleine geheimen die de braadpan pruttelt.

Dit is nieuw voor Belinda; het genot van het koken, haar handen in de ovenwanten en haar oren gespitst voor het schelle gerinkel van de kookwekker. Ze heeft nooit veel plezier beleefd aan het bereiden van eten, niet voor haarzelf, noch voor haar oude moeder of Ramon en Michael. De mannen, vrouwen en kinderen die in de afgelopen dertig jaar aan haar tafel hebben gezeten, leken nooit erg veel plezier te beleven aan het voedsel dat zij hen voorzette. Eten was voor hen een even basale taak als ademen, piesen en poepen. Ze kauwden en slikten zonder smaak, aten slechts met het doel om het bord te legen en terug te keren naar hun eigen kamers en levens.

Maar Rocky niet. Rocky geniet.

Ze weet nog goed hoe nerveus ze was toen ze voor het eerste voor hem de keuken indook. Haar handen trilden. Het zweet druppelde van haar voorhoofd de pan in, siste en voegde zich op eigen initiatief toe aan de lange lijst ingrediënten van de ragout. Maar ze was gewaarschuwd.  ‘Een rasechte bourgondiër, uitgerust met Vikingbaard en bierbuik’. Zo presenteerde hij zich voor haar en duizenden andere vrijgezelle vrouwen op de datingsite. Deze man hield van eten en drinken. Hij leefde ervoor. Bij hem kon ze niet aankomen met gekookte bloemkool en een kipschnitzel. Ze had het geweten en hem toch een berichtje gestuurd.

Hoe lang leek dat al geleden, die eerste berichten heen en weer.

Belinda humt. Ze pakt een bak en schuift daar het loof van de penen in, de knapperige schil van de uien. Dan hoeft ze de inhoud van de bak straks alleen nog maar in de gft-bak te kieperen. Of Rocky kan het doen. Hij doet graag dingen in huis. Hij vindt dat zij te veel doet en dat ze best eens een taak op hem kan afschuiven. Dat zegt hij bijna elk weekend.

Ze draait het vuur lager en gaat voor het raam staan. De zon hangt nog net boven de rij huizen aan de overkant van de straat.

Ze vraagt zich af hoe lang het nog zal duren voor ze Rocky’s auto haar oprit zal horen oprijden. Keesie hoort het voertuig meestal eerder dan zij. Dat is een alert beestje. Hij kent alle geluiden waarmee Rocky zich aankondigt en zodra hij een van die geluiden oppikt, rent hij naar de hal en wacht daar op zijn binnenkomen. Dan volgt er een reeks aan vervolggeluiden die hond en baasje uit hun hoofd kennen: het draaien van het slot. Het opengaan van de deur. Rocky’s voeten schuiven over de deurmat en zijn weekendtas ploft (plof!) op de vloer. Keesies naam, uitgesproken door die beer van een vent. En dan springen ze op elkaar, de man en de viervoeter, en grommen ze gelukzalig hun beestenlied. Keesie! Rocky! Grom! Keesie! Rocky! Grom, grom, grom!

Belinda kan niet wachten om het weer te horen. Maar nu, nu is ze nog heel even alleen en mist ze Rocky met haar hele gebutste hart.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Clarice Lispector, Maarten van der Graaff, Ali Smith, Olga Tokarczuk

Wat luister ik?

Julia Jacklin, MUNA, Big Thief, Rosalía

Wat kijk ik?

Midsommar, My Favorite Shapes by Julio Torres, videoclips

Quote

'You are not in the wild, you are in a pen' - Julia Jacklin