Nieuwste onderwerp

Vreemden (2)

Tim hangt op de bank in een positie die alleen voor een zesjarige comfortabel kan zijn. Zijn benen zijn om de rugleuning gehaakt en hij kijkt ondersteboven naar de tv, gekleed in een pyjamabroek en een hemd. Het is nog lang geen bedtijd.

De conducteur staat voor het keukenraam met een flesje Heineken in zijn hand. Hij wacht op zijn vrouw. Nee, zijn ex-vrouw. Nog steeds een vrouw maar niet meer de zijne. Ze is al twintig minuten te laat en dat is niks voor haar. De conducteur wil niet aan zichzelf toegeven dat hij zich zorgen maakt.

Hij hoopt dat ze niet tegelijkertijd aankomt met de bezorger van de Chinees. Hij kan haar gezicht al voor zich zien, de frons in de wenkbrauwen, de rimpels als ze haar neus optrekt bij de chemische geur van de Foe Yong Hai. Stom, dat hij juist gister vergeten was boodschappen te doen.

Iets voor half zeven rijdt haar auto de straat in. Een klein, rood autootje met een deuk aan de linkerkant die ze nog steeds niet heeft laten repareren. Ze parkeert scheef tegenover het flatgebouw en steekt over zonder te kijken. De conducteur steekt zijn hand naar haar op, maar ze ziet het niet en laat zichzelf het flatgebouw binnen. Hij vervloekt zich dat hij haar een sleutel heeft gegeven, laat zijn bierflesje op het aanrecht en loopt naar de voordeur.

Ze is de twee trappen opgelopen en staat een beetje buiten adem voor hem. Haar wangen gloeien rood. De conducteur heeft de neiging haar te kussen op die blosjes, of ze even te aaien, gewoon even voelen hoe warm ze het heeft. Maar hij raakt haar niet aan.

‘Hier,’ zegt ze en duwt een rugzakje in zijn handen. ‘Dit is alles wat hij nodig heeft. Ook een mandarijntje voor de kleine pauze morgen.’ Zou ze geweten hebben dat hij geen fruit in huis heeft? De conducteur knikt. ‘Komt goed,’ zegt hij. Zijn ex-vrouw steekt haar hoofd om het hoekje van de deur. ‘Timmie? Kom je mama gedag zeggen?’

Het geschater van Spongebob overstemt haar geroep. ‘Ik ga hem wel halen,’ biedt de conducteur aan. Ze schudt haar hoofd.

‘Nee, laat maar. Ik heb haast. Ik ben eigenlijk al te laat.’ Toch gaat ze niet weg. Ze kijkt de conducteur aan en haar blosjes lijken nog roder te worden. ‘Zou ik misschien even gebruik mogen maken van je toilet?’

‘Oh. Eh. Ja, ga je gang.’

De conducteur stapt opzij zodat zijn ex-vrouw erlangs kan. Ze pakt eerst de verkeerde deur, de deur naar de berging, en corrigeert zichzelf met een verlegen lachje. De conducteur blijft in de gang staan, Tims rugzak nog in de hand. Hij wil de woonkamer niet in lopen uit angst de indruk te wekken dat hij haar uitnodigt om even te gaan zitten, maar voor de wc wachten voelt nog gekker. Hier, niks anders tussen hen in dan een dunne deur, is er weinig over van privacy. Hij zou best een geluidje op kunnen vangen, of een geurtje zelfs. Zou ze dat erg vinden? Tenslotte is dit dezelfde vrouw wiens haar hij vasthield terwijl ze ’s ochtends boven de wc hing tijdens haar zwangerschap, dezelfde vrouw die hij na Oud en Nieuw moest helpen met plassen in een steegje omdat ze te dronken was om gehurkt overeind te blijven. Hij weet hoe haar ongeschoren benen eruit zien en welke tampons ze gebruikt, hoe ze ruikt voor ze haar tanden heeft gepoetst en nadat ze heeft gesport. Ooit wist hij dat, tenminste. Misschien is ze overgestapt van merk of harst ze nu. Misschien onthaart ze helemaal niet meer, nu hij er niet meer is om haar benen te voelen. De gedachte doet de conducteur goed.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) De meester en Margarita - Boelgakov

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood