Nieuwste onderwerp

Kaart (2)

Isa schiet een paar keer en stelt hem daarna een vraag. Theo antwoordt en ze schiet weer een paar keer. Ik besluit ze maar even alleen te laten en loop naar de etalage. Achter me hoor ik flarden van een gesprek. ‘Maar wat … Planetenbuurt … in de slagerij … verhuisd … nooit meer … studeren … getrouwd met mijn docent … nooit getrouwd … kantoorbaan … kinderen … Marie … gek hè?’

Dan stopt het praten. Ik kijk om. Isa is op een krukje naast Theo gaan zitten. Ze draait de lens naar hen tweeën toe, strekt haar arm en drukt een paar keer op de knop. De hele ruimte flitst een paar keer op. Ze lachen om de foto’s — Theo roept grinnikend: ‘Die ene sta ik niet eens op!’ — en ze proberen nog een keer.

Ik bekijk de toestellen achter de voorruit, het ene nog lomper dan de andere. Die horen eerder in een museum dan in een winkel. Bij sommige liggen handgeschreven prijskaartjes, bij andere is het gissen naar het bedrag, als ze al te koop zijn. Niet bepaald handzame dingen vergeleken met nu, maar vroeger vast heel modern. Veel gebruikt ook, het zwarte model in de hoek is zelfs de drukknop verloren.

Oh en deze dan, die ziet er pas versleten uit. Ik pak het relatief kleine toestel op, bekijk het van alle kanten. De bijbehorende tas is volledig verkleurd. Het duizelt me als ik me probeer voor te stellen op hoeveel familievakanties dit apparaat mee moet zijn geweest.

‘Sieb!’

De stem van Isa is opeens heel dicht achter me en voor ik het weet ligt de camera voor mijn voeten in drie stukken. Ik stap er gauw vandaan, alsof ik een glas liet vallen en niet in de scherven wil stappen. Met mijn handen op mijn rug kijk ik naar Isa. Die staart even naar de vloer, zucht en zegt met glimlachende lippen maar bedroefde ogen: ‘Ach, dat oude ding… Het is niet alsof iemand die nog ging kopen. Gooi hem even voor me weg, wil je?’

Als de brokstukken in de prullenbak zitten, loop ik snel naar de achterruimte. Dit duurt langer dan gedacht, ik was vrijdag drie keer zo snel de deur uit.

‘Theo, het gemeentehuis gaat bijna dicht. Als we nog je nieuwe ID willen aanvragen, moeten we opschieten!’

Theo blijft Isa aankijken. ‘Ach, jongen, morgen is er weer een dag. Ga jij maar je eigen kaart ophalen, ik red het verder wel.’

Isa kijkt me glimlachend aan, knijpt kort haar beide ogen dicht als teken van dankbaarheid en zegt: ‘Tot snel, liefje.’

Ik voel dat het geen zin heeft om te protesteren, dus ik glimlach terug en loop snel naar buiten. De zon schijnt gemeen fel in mijn ogen, die nog gewend zijn aan de schemerige winkel. De stralen verwarmen mijn voorhoofd en wangen. Ik pak mijn telefoon, zet mijn camera op selfiemodus en kijk recht in de camera. Ik klik. Geen licht. Geen geluid. Ik loop verder, vastgelegd en vrij om te gaan.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman