Nieuwste onderwerp

Brazilië (11)

Tante Rosilda ga ik niet meer spreken. Ik loop met mijn ouders en broer door de straten van het dorp waar mijn oma woont. We stoppen even bij de markt, waar mijn moeder bloemen haalt. Daarna lopen we verder, gaan een straat in en lopen een berg op. De huizen worden steeds kleiner en bouwvalliger als je we dichterbij het einde van de straat komen. We staan voor het hek van de begraafplaats.

Niemand durfde mijn moeder te vertellen wat er gebeurd was in de aanloop van Kerstmis. Ze kwam er zelf achter door de rouwberichten in haar Facebook tijdlijn op kerstavond. De Braziliaanse kant van de familie was vergeten die posts te verbergen voor mijn moeder.

Het werd een onrustige kerst.

Mijn vader opent het hek, waarna mijn moeder begint te snikken. Dan lopen we over een modderig pad verder omhoog. De helling is gevuld met stenen en een klein mausoleum op de top. Ergens daartussen ligt het familiegraf, een groot wit blok met een grijze plaat erbovenop. Er staat iemand naast die omdraait, en naar ons zwaait. ‘Nilson wacht op ons’, fluistert mijn moeder. Daarna snikt ze weer.

Wat er nou precies is gebeurd, is mij nog steeds niet duidelijk. Die kerst belde mijn moeder elke zus die ze kon bereiken om ze woedend toe te schreeuwen, en een snipper informatie los te krijgen. Iets met een hartprobleem zei de een, verkeerde medicijnen zei een ander, fout van het ziekenhuis verklaarde een nichtje.

Een tante had het zien gebeuren. Ze was met Rosilda nog even in het winkelcentrum om wat inkopen te doen. Daarna zouden ze doorreizen naar mijn oma, een kleine twee uur verderop. Op weg naar de parkeerplaats zakte Rosilda in elkaar ter hoogte van het foodcourt.

Bij het graf geef ik oom Nilson een hand. Ik vraag of er al meer bekend is, maar hij schudt van niet. ‘De naam is nu gegraveerd op de steen, dat is het enige nieuwe deze maand’. Mijn moeder legt de bloemen neer en omhelst Nilson. Ik laat mijn handen over de letters gaan op de grafsteen. Naast Rosilda zie ik de naam van mijn opa staan. Het is de eerste keer dat ik zijn graf bezoek.

‘Rosilda was de eerste die vertrok uit het dorp’, mijn moeder stop even en ademt in. We staan nog een paar minuten zwijgend bij het graf, waarna Nilson aanstalten maakt om te gaan. Mijn ouders en broertje volgen hem.

Ik blijf nog even staan terwijl de rest naar beneden gaat. In de verte zie ik de markt en hoor het geronk van een jeep die door de hoofdstraat rijdt. Bij het hek staat mijn vader te wachten. Hij kijkt op en zwaait naar mij. We gaan verder. Dan begin ik aan mijn tocht naar beneden.


Ik ben op reis door Brazilië om de broers en zussen van mijn moeder te bezoeken en hun kant van een aantal familielegendes te horen. Om alle namen te oefenen, heb ik een schema gemaakt. Bovenaan staan mijn opa en oma. Daaronder mijn moeder Helena en twaalf anderen.

brazil11

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Op dit moment Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe van Bejamin Alire Sáenz

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Fresku, Seu Jorge

Wat kijk ik?

Our Planet, Aquarius, Shownieuws

Quote

"Ik weet ook niet hoe de mens precies werkt, maar ik denk dat we er meer mee kunnen." - Etgar Keret