Nieuwste onderwerp

Nieuws (2)

Iemand prutst aan het slot van de voordeur. Annet zet met een klap de thermoskan neer. Daar zal je haar eindelijk hebben. Ze is laat vandaag. Weet die trut nou nog steeds niet hoe ze met die sleutel om moet gaan? Dan klikt het slot open.

‘Oma?’

Annet schiet overeind en draait zich om. Wie zei dat? Ze kijkt de hal in en kan met moeite een silhouet onderscheiden. Een meisje, regenjas aan, plastic tas in haar hand, leunend tegen de muur om zich uit haar schoenen te wurmen. Dat kan maar één iemand zijn.

‘Ella, ben jij dat? Wat doe jij hier? Je bent helemaal zeiknat!’

Annet schuifelt op haar huisslippers naar haar kleindochter toe en helpt haar uit haar jas.

‘Ik had jou echt totaal niet verwacht! Ik dacht, dat is die stomme Poolse schoonmaakster, die komt nu maar eens aanwaaien. Ik heb haar al weken niet meer gezien. Ik moet haar echt eens bellen. Kind, als ik had geweten dat ik dat jij het was, dan had ik meteen voor je open gedaan in plaats van je in die plensbui te laten zwoegen! Ik zal even water opzetten. Drink je koffie of thee?’

Ella knikt alleen maar en Annet staat al in de keuken. Ze klooit wat met de waterkoker, die met veel geluid aan het werk gaat. Over het borrelende water heen roept Annet: ‘Ga maar vast zitten, kind! Wil je wat lekkers erbij?’

‘Nee hoor, oma.’

Even later zitten ze naast elkaar op de versleten, witleren bank. Op tafel staan, naast de zwak schijnende schemerlamp. een thermoskan en een kopje, beide vol heerlijke vers gezette koffie. Wanneer heeft ze voor het laatst zo gezellig naast haar kleindochter gezeten? Annet legt haar hand op Ella’s onderarm, die glad en een beetje klam aanvoelt. Ze knijpt erin, iets te hard. Ze is het echt.

‘Je bent wel wat aangekomen, meisje, in al die tijd. Dat vindt oma alleen maar fijn. Je moet natuurlijk goed eten. Maar mag oma je ook wat goede raad geven?’

Ella trekt haar arm terug en schuift naar haar hoek van de bank, maar zegt niets.

‘Ik heb laatst gelezen dat jongens nu van dunne meisjes houden. In mijn tijd was dat natuurlijk heel anders. Dan zeiden ze tegen slanke mokkels: “Jij krijgt zeker niets te eten thuis!”’

Annet lacht luid. Druppeltjes speeksel vliegen door de lucht. Vindt Ella haar niet grappig?

‘Kijk me eens aan, kind. Je oma praat tegen je. Je moet gewoon een beetje op je gewicht letten. Dan vind je vanzelf een leuke man.’

‘Waarom denk je dat ik geen koekje hoefde bij de koffie?’

Ella pakt de plastic tas op van de grond en haalt er een blikken trommel uit. Ze opent hem en laat de inhoud zien. Bitterkoekjes. Ze zet de trommel op tafel, zucht en kijkt Annet aan.

‘Neem. Heeft mama gebakken.’

Hoe durft dat verwende nest zich zo te gedragen bij haar oma? Zo blijkt maar weer, die mislukte dochter van haar heeft zelf ook een misbaksel op de wereld gezet. Janine geeft wel altijd haar opvoeding de schuld van alles, tot de scheiding aan toe, maar zelf doet ze het geen haar beter. Het enige wat haar dochter volgens Annet wél goed kan, is bakken. Ze pakt een koekje uit de trommel en weegt het in haar hand. Een perfect exemplaar, zo symmetrisch als uit een supermarktverpakking.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman