Nieuwste onderwerp

Brazilië (10)

Tante Graça zoekt kralen uit voor een nieuwe ketting, totdat ze stopt en naar mij wenkt. Ik loop naar haar werkplaats achterin de winkel. Achter de tafels en rekken met sieraden kun je nog zien waar het kleine winkeltje is uitgebreid door de jaren heen. Hoe verder naar achteren, hoe mooier de muren en hoe hoger het plafond wordt. ‘Weet je nog toen je hier voor het eerst kwam en dit de enige winkel hier was?’ vraagt Graça aan mij.

Ik knik en zeg dat ik mij de krabbetjes kan herinneren die rondkropen op het pad voor de winkel.

Buiten is het nog rustig. De winkeliers maken zich klaar voor de toeristen die ‘s avonds komen voor de zonsondergang, een hapje eten en souvenirs. Nu zie ik vooral nog bekende gezichten. Zo loopt er een man langs die elke dag op een bootje springt met zijn saxofoon om de bolero te spelen bij zonsondergang (‘Unique authenthic experience’ volgens iemand op Tripadvisor). Bij de vrouw van de popcornwagen staan de mannen van de parkeerplaats. Als pubers probeerden ze al auto’s naar hun lapje grond te lokken om kleingeld binnen te halen.

Mijn tante komt naast mij staan: ‘De gemeente heeft vorig jaar de restaurants aan het water weggehaald. Ze blokkeerden het zicht op de zon ‘s avonds.’ Ik herinner mij een ander verhaal, maar Graça onderbreekt mij al. ‘De eigenaar van de restaurants had ruzie gekregen met een bevriende wethouder, waarna de milieuregels opeens streng moesten worden nageleefd’.

‘Dat is wel goed nieuws voor jou en oom Bobby dan, met al die grond van jullie waar nog wel gebouwd mag worden’, zeg ik.

‘Zoveel hebben we niet meer hier. Alleen nog deze winkel’, antwoordt mijn Graça lachend. Ik kijk verrast naar haar. ‘Sommige mensen gaan van de goot naar de top’, zegt ze, ‘maar wij gaan steeds heen en weer’.

Graça en Bobby woonden ooit in een stad midden in de Amazone. In de tijd van de goudkoorts de beste plek voor mijn oom, de goudsmid. Een paar jaar later lieten ze plots alles achter laten en vluchtten ze de Amazone uit.

Ik vraag mijn tante waarom ze naar deze stad aan zee gingen. Graça zwaait naar iemand die langs de winkel loopt en haalt daarna haar schouders op. ‘Het was tijd voor iets anders’, zegt ze kortaf. Het is het antwoord dat ze altijd geeft.

Toch begonnen ze vrij snel al een nieuwe juwelier in het centrum van de stad. Het zaakje bouwden ze langzaam uit en oom Bobby nam iemand aan om hem te helpen in de werkplaats. Het ging even goed, maar ook deze zaak ging op de fles. Het nieuwe personeelslid spande een rechtszaak aan, toen hij er achter kwam dat hij niet helemaal volgens de regels werd betaald. ‘Iedereen deed dat, maar ons heeft het nogal veel geld gekost’, zei oom Bobby eens.

‘We hadden het moeilijk toen we hier begonnen’, gaat mijn tante verder, ‘De jongens bleven hier, maar je nichtje is toen naar je oma op het platteland gegaan’. Daarna draait ze zich om en wijst naar de winkel. ‘Van ons spaargeld hebben we dit stukje land gekocht en deze winkel gebouwd. Er was nog niks hier, behalve wat restaurants’.

‘En nu is het een van de toeristische highlights van de stad’, zeg ik.

‘Een beetje geluk moet je hebben. Toen de winkel goed begon te lopen hebben we wat extra land gekocht, om te verhuren aan andere winkeliers’, antwoordt mijn tante.

‘En nu?’, vraag ik maar.

Graça lacht weer: ‘Het werd iets teveel een vastgoedbedrijf. Dus we hebben de boel verkocht. Nu heeft je oom een werkplaats in de duurste wijk van de stad. Mooi dichtbij onze klanten’.

Daarna loopt ze naar haar plek achterin de winkel. Terug naar de top, met omwegen via de goot.


Ik ben op reis door Brazilië om de broers en zussen van mijn moeder te bezoeken en hun kant van een aantal familielegendes te horen. Om alle namen te oefenen, heb ik een schema gemaakt. Bovenaan staan mijn opa en oma. Daaronder mijn moeder Helena en twaalf anderen.

brazil10

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Op dit moment Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe van Bejamin Alire Sáenz

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Fresku, Seu Jorge

Wat kijk ik?

Our Planet, Aquarius, Shownieuws

Quote

"Ik weet ook niet hoe de mens precies werkt, maar ik denk dat we er meer mee kunnen." - Etgar Keret