Nieuwste onderwerp

Woorden (1)

Als ik de trap af kom, sta jij nog bij de voordeur. Het valt me mee dat je nog niet weg bent. Slechts enkele minuten na je mededeling voelen mijn ogen alsof ik al drie dagen huilend op bed heb gelegen. Ik ga zo weer terug om verder te gaan waar ik ben gebleven, zodat ik uitgejankt ben voor mijn ouders thuiskomen. Maar nu je nog hier bent, heb ik je wat te zeggen. Je hand klemt al om de klink, klaar om je de buitenwereld in te laten.

‘Als je echt gaat, neem dit dan mee,’ zeg ik.

Je kijkt om alsof je wordt aangesproken door een onbekende stem op straat. Ik stap de laatste trede af en plaats drie objecten naast elkaar op het laminaat. Dan trek ik mij terug op de trap en aanschouw het door mij gecreëerde stilleven. Een boek, een tandenborstel en een fotolijstje. Mijn creatie, maar jouw spullen. Ik geef ze aan jou terug, want ze zijn van jou en nooit van mij geweest. Ik had ze hooguit in bruikleen. Aan alles komt een einde, zei je toch net? Kijk aan.

Je staart naar je bezittingen op de vloer. Heel kort lijk je met je ogen te rollen, gekweld dat ik je hierom tegenhoud op weg naar buiten. Je had al lang en breed vertrokken kunnen zijn, en je staat hier nog vanwege dít? Dan laat je de deurklink los en buk je. Ik kijk op je neer van drie treden hoog en glimlach om de gedachte dat ik toch nog voor even de macht over je heb.

Je stopt de spullen niet in je tas, zoals ik wel verwachtte dat je zou doen. Of in ieder geval, zoals ik hoopte. Op zich is het geen verrassing dat je je niet zomaar laat aftroeven. Typisch jij, denken dat je recht hebt op het laatste woord.

Hurkend pak je het boek op en houd je het omslag omhoog alsof ik je net heb gevraagd wat je aan het lezen bent. Er staat een potloodtekening op van twee handen die naar elkaar reiken maar net niet raken. Het verhaal vond ik helemaal niks, maar wat een prachtig beeld.

‘Een gegeven paard mag je niet in de bek kijken, hè?’ zeg je schijnheilig.

‘Ik heb er wel degelijk in gekeken. Ik vind het een kutboek, dat weet je.’

‘Het blijft een cadeautje. Weet je zeker dat je het niet wil houden?’

Hoor ik daar nou iets van oprechtheid in je stem? Je blijft me verwarren, al is het maar voor even. Mijn twijfel wordt al gauw weggedrukt door een andere gedachte. Opeens lijkt het me heel aannemelijk dat jij, toen je dit boek meer dan een jaar geleden voor me kocht, de keuze had gemaakt met het idee dat het uiteindelijk weer in jouw bezit zou komen.

Als ik geen antwoord geef, zeg je: ‘Prima, ik neem hem mee. Als jij dat graag zo wil.’

‘Geniet ervan,’ bijt ik je toe.

Je ritst je tas open en bergt de roman op. Zo gaat het goed.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman