Nieuwste onderwerp

Kinderkamers (2/2)

De laatste keer dat ik Volver zag, was in de zomer voordat we naar de brugklas gingen. We wisten dat onze vriendengroep uiteen zou vallen en brachten zoveel mogelijk dagen van de vakantie met elkaar door. We bouwden, nog in het onschuldige basisschooltijdperk, hutten en irriteerden de buren met zelfgedraaide krantpijltjes die we schoten met pvc-pistolen.
Volver ging naar een andere school, samen met het grootste gedeelte van de klas. Elk jaar vond er een ongelijke tweedeling plaats. Een splitsing waarvan we zeiden dat die niet uitmaakte. We zouden buiten school om afspreken. Natuurlijk gebeurde dat niet.

Ik loog de laatste dag met Volver over mijn schietkunsten. Ik beweerde een peuter in een kinderwagen te hebben geraakt met een pijltje. Het gaf me een machtig gevoel op te scheppen over iets dat mensen afkeurden. Volver keurde het niet af, hij moest er om lachen. Ik hoopte enkel dat hij me geloofde. Bij hem thuis aten we ’s middags witte bolletjes met mosterd en mayonaise. Borre, de andere jongen uit onze klas, was niet in de keuken toen Volver me de voorraadkast introk.
‘Als je zo goed kunt schieten, ben je vast ook heel sterk,’ zei hij. Door het weinige licht in de kast kon ik alleen de ruwe contouren van zijn gezicht zien. Het wegvallen van zijn gelaatstrekken maakte hem nog killer.
‘Ik ben best wel sterk, denk ik,’ antwoordde ik. De lucht in de kleine ruimte was zwaar en maakte mijn mond droog. Ik probeerde grote hoeveelheden speeksel te verzamelen door te doen alsof ik op een keeltablet sabbelde.
‘We doen wie de deksel het meest plat kan drukken.’ Van de onderste plank pakte Volver twee blikjes mais. Hij wrikte zijn wijsvinger onder het lipje van de eerste en haalde het naar zich toe. De weeïge zoete geur van het mais drong mijn neus binnen.
Mijn zusje en ik deden wanneer we mais aten alsof we een tand verloren. In onze mond hielden we een maiskorrel achter en spuugden een poos later, vaak pas bij het toetje, met veel bombarie de maistand uit.
Volver had geen oog voor de gele groentetanden. Zodra de deksel eraf was, verdween het blik weer op de plank en opende hij de tweede.
‘Je mag maar één hand gebruiken,’ zei hij en gaf me een van de ronde deksels. Het stalen schijfje woog nauwelijks iets. Ik kon mijn ogen dichtdoen en geloven dat het niet in mijn handpalm lag. Volver duwde met zijn voet de deur verder open, zodat we elkaar beter konden zien. De diameter van de deksels leek als gegoten voor onze handen. Ze pasten precies tussen de bolling van het duimgewricht en de knik van de bovenste vingerkootjes.
‘En nu doen we alsof we een prop papier verfrommelen.’
In Volvers gezicht zocht ik naar een teken dat hij me zat te sarren, maar hij wachtte slechts tot ik ook mijn vingers om het vlijmscherpe schijfje sloot.
‘Zo plat mogelijk,’ zei hij. Ik zag hoe hij de deksel in zijn hand samenkneep en verbaasde me dat ik vrijwel automatisch hetzelfde deed.

Een halfjaar geleden hoorde ik dat twee van Volvers kinderen zijn overleden. Een collega vertelde het. Zij had op dezelfde middelbare school als Volver gezeten en had het via een oud klasgenoot gehoord. Al jaren bande ik Volver uit mijn gedachten. Dat hij een volwassen man was, een vader, kreeg ik in mijn hoofd niet geplaatst.
Het bleek gebeurd te zijn tijdens een vakantie. De jongste twee, twee meisjes, stierven in de stacaravan van het gezin door koolmonoxidevergiftiging. Volver en zijn vrouw lagen in de kamer ernaast. Hun oudste zoon sliep buiten in een eigen tentje. Alle ramen waren dicht. Als er een tussendeur open had gestaan, was Volver misschien ook niet meer wakker geworden. Ik vertelde niemand dat het me geruststelde dat hij nog leefde. Dat er alleen in de kinderkamer levens ontnomen waren.

 

 

« terug naar blog

One response to “Kinderkamers (2/2)”

  1. Reintje Gianotten

    Sterk verhaal. Mooie driedeling. Alleen Borre lijkt een beetje overbodig, maar wanneer dit een deel is van een groter geheel, heb ik niks gezegd.

Reageer op Reintje Gianotten Klik hier om de reactie te annuleren.

Mijn ABC

67, Asperges, Audiotranscriptie, Badparels, Bedankt, Bezuinigingen, Biljartworm, Boontje, Borrelhapje, Bovenlijn, Bretels, Broertje, Brouwerij, Cederhout, Colloquium (1), Colloquium (10), Colloquium (11), Colloquium (12), Colloquium (2), Colloquium (3), Colloquium (4), Colloquium (5), Colloquium (6), Colloquium (7), Colloquium (8), Colloquium (9), Converseren (1), Converseren (2), Dilemma, Dromenvanger, Excuus, Gember, Getuige, Glijbaanvoorglijder, Gordijnstof (1/5), Gordijnstof (2/5), Gordijnstof (3/5), Gordijnstof (4/5), Gordijnstof (5/5), Groei, Handlezing, Herinneringsdictator, Hond, Huig, Huismus, Jachtgebied (1), Jachtgebied (2), Jachtgebied (3), Jachtgebied (4), Jachtgebied (5), Kieuwen, Kinderkamers (1/2), Krantendakje, Leesbevestiging, Lifter, Minkukel, Moeder (1/3), Moeder (2/3), Moeder (3/3), Motel (1/2), Motel (2/2), Nieuwjaar, Ooggetuigenverslag, Pacman, Pisa, Plantenkoningin (1/3), Plantenkoningin (2/3), Plantenkoningin (3/3), Proefpersoon, Rattenvlieger (1/3), Rattenvlieger (2/3), Rattenvlieger (3/3), Rechtszaak, Rotzooi, Rozijn, Ruimtereis, Steenvrucht (1/2), Steenvrucht (2/2), Straatjutter ( 1 (5/6) ), Straatjutter ( 1 (6/6)), Straatjutter (1 (1/6) ), Straatjutter (1 (2/6) ), Straatjutter (1 (3/6) ), Straatjutter (1 (4/6) ), Straatjutter (2), Straatjutter (3), Straatjutter (3) update 1, Straatjutter (3) update 2, Straatjutter (3) update 3, Suikerspin, Tasman, Tranentrekker, Triangel, Vis, Voorhoofdcirkels, Voorportaal, Voorzetseltheorie, Vrolijk, Walvisparochie (1), Walvisparochie (2), Walvisparochie (3), Walvisparochie (4), Walvisparochie (5), Walvisparochie (6), Wasbeer, Wintertenen, Woekering, Woestijnkoorts, Zaterdag, Zeemacht, Zegeningen, Zoon,

Wat lees ik?

de krant, Elvis Peeters, Niccolò Ammaniti, Arnon Grunberg en medische boeken

Wat luister ik?

Damien Rice, Angus and Julia Stone, Jake Bugg, Mogwai en Bach (bij voorkeur de cello suites)

Wat kijk ik?

NPO documentaires, arthouse films

Quote

It's raining cats and dogs and I have a rabbit.