Nieuwste onderwerp

Hotelontbijt (1)

Ze ontmoetten elkaar voor het eerst in een Mercure-hotel in Berlijn. Toen was ze nog niemand in het bijzonder, slechts één van de half-slapende schimmen die heen en weer zweefden tussen het ontbijtbuffet en de tafels in de zaal. Het enige waar ze door opviel was dat ze uitzonderlijk lang was; zeker anderhalve kop groter dan Harm zelf die, toegegeven, met zijn één meter vijfenzestig wat klein van stuk was.

Die ochtend in Berlijn begon niet anders dan de meeste. Het afgelopen jaar had Harm bijna tweehonderd nachten in hotels doorgebracht – hij had het een keer uitgerekend, voor de lol, tijdens een vertraagde vlucht. Hij was ‘sales manager’ bij UltraLed, de grootste producent van verlichting in Europa. Zijn belangrijkste taak was rondreizen en bedrijven ervan te overtuigen dat ze in al hun filialen over moesten stappen op hun tl-buizen. Inmiddels voelden hotelkamers met hun perfect symmetrische nachtlampjes en vloerkleden met grafische prints vertrouwder dan zijn eigen appartement in Schiedam. Als zijn wekker ging, stond hij op zonder te snoozen en liet het bed onopgemaakt. Tijdens het douchen maakte hij de mini-shampoo altijd helemaal op en liet de lege flesjes in de douchecabine staan. Daarna liep hij, netjes aangekleed en geschoren, door naar de ontbijtzaal.

Harm nam graag de tijd voor zijn ontbijt. Het liefst zat hij aan een tafel bij het raam, ook al was het uitzicht vaak niet meer dan een industrieterrein. Daar vandaan kon hij de andere gasten goed bestuderen. Meestal waren het zakenlui, net als hijzelf, maar soms zat er een gezin op doorreis tussen, of toeristen die vroeg aan hun dag wilden beginnen. Ook al was hij gewend aan het slapen in hotels, het hotelontbijt bleef een bijzondere ervaring voor Harm: Je dag opstarten tegelijkertijd met een zaal vol onbekende mensen. Het was vreemd intiem, maar toch ook erg eenzaam.

Tenminste, tot die ochtend in Berlijn, toen hij Yvonne leerde kennen. Ze stonden beiden bij de koffieautomaat, wilden net hun kopje op het plateau zetten, maar knalden in plaats daarvan met veel gerinkel tegen elkaar aan. Tegelijkertijd boden ze hun excuses aan.

‘Pardon, sorry, dames eerst,’ zei Harm.

‘Oh nee, nee, het was mijn fout,’ zei zij.

Harm kwam maar net boven haar ellenbogen uit, maar hij kon zien dat ze knap was. Ze had van die goudblonde krullen waar muzikanten liedjes over schreven en ze rook naar bloemige wasverzachter. In een halfslachtige poging om te flirten, vroeg hij haar of ze toevallig een kopje koffie lustte. Het was niet grappig, maar ze lachte toch.

‘Lekker,’ zei ze. ‘Een dubbele espresso, alsjeblieft.’

Hier was hij van onder de indruk. De meeste dames als zij dronken cappuccino’s of latte macchiato’s, als ze überhaupt al koffie lustten. Anders was het vaak heet water met een paar zielige takjes munt erin. Maar een dubbele espresso, dat dronken alleen mensen die wisten wat hard werken was. Harm dronk sinds zijn studietijd al niets anders meer.

Ze bedankte hem met een glimlach, wenste hem een fijne dag en liep naar haar tafeltje. Ze had smalle heupen en lange benen, waardoor ze liep als een giraffe op de savanne. Harm nam plaats aan zijn eigen tafel met zijn koffie en een krant, maar om de zoveel tijd wierp hij een blik haar kant op. Het was duidelijk dat ook zij op een zakentripje was. Ze zat gebogen over een rode Moleskine en soms zag hij haar lippen geluidloos bewegen, alsof ze iets uit haar hoofd aan het leren was. Waarschijnlijk een speech, dacht hij. Ze zag eruit als iemand die goed kon speechen.

Nadat ze de ontbijtzaal was uitgelopen, wist Harm zeker dat hij haar nooit meer zou zien. Hij voelde slechts een vage teleurstelling. Wie zo vaak op reis was, wist dat je je niet te snel aan anderen moest hechten, omdat alle ontmoetingen slechts eenmalig toeval waren. Hij botste dan ook bijna tegen een portier op toen hij een paar weken later wilde inchecken in een Ibis in Brussel, en hij een onmiskenbaar lange vrouw met blonde krullen bij de incheckbalie zag staan.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Zwarte schuur - Oek de Jong

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood