Nieuwste onderwerp

Nugget

‘Meer patatjes!’ roept Floortje terwijl ze haar laatste handvol naar binnen propt. Het meisje lacht ondertussen breed, waardoor Jantine de aardappelpuree in haar mond ziet. Normaal zou ze dat walgelijk vinden, maar ze weet dat ze het een driejarige niet kwalijk kan nemen dat ze nog niet heel netjes kan eten. Die ketchup wast ze na het eten wel uit haar vlechtjes.

Jantine kijkt naar haar man, die naast haar zit. ‘Mau, kun jij nog even wat in de frituur gooien voor die kids?’ Terwijl Maurits zijn stoel naar achter schuift, zucht hij diep, alsof hij gedurende het volledige avondeten zijn adem in heeft gehouden. ‘Ik was vergeten hoeveel kleine koters vreten,’ mompelt hij terwijl hij wegloopt.

‘Dank je wel voor het lekkere eten, buurvrouw,’ zegt Tom voordat hij in zijn kroket hapt. Hij is een paar jaar ouder dan zijn zusje en weet wél hoe hij die snack moet eten zonder ragout over zijn hele gezicht te smeren. Ze zijn nette kinderen, ze kan niet anders zeggen.

Jantine kauwt op een koud geworden kipnugget. Het moet jaren geleden zijn dat ze die gore dingen voor het laatst gegeten heeft. Toen zaten niet Tom en Floortje maar haar eigen kinderen in die eetkamerstoelen die veel te groot voor hen waren. Nu zijn ze al een aantal jaar uit huis. Ze passen amper nog op het meubilair. Het is lang geleden dat ze met zijn vieren aan tafel hebben gezeten.

De buren zijn aardige mensen, dus bij het minste geklaag dat de oppas had afgezegd, bood Jantine al aan om een avondje op hun kinderen te passen. Ze gunt hun ook hun vrije avond, zeker als ze bedenkt hoeveel waarde ze daaraan hechtte toen ze zelf nog in de categorie ‘moeder van jonge kinderen’ viel. Ze verwachtte dat, zodra de kinderen op kamers gingen, Maurits en zij weer meer samen de deur uit zouden gaan. Ze hoopte dat ze weer de soort relatie zouden hebben die ze hadden toen ze net gingen samenwonen. In de praktijk bleken ze echter een nieuw stadium te bereiken waarin dates niet op het programma staan, hetzij omdat zij overuren moet maken op kantoor, hetzij omdat hij vroeg naar bed wil.

Tom en Floortje zijn onvermoeibaar. Maurits moet de macht over de afstandsbediening afstaan en in plaats van de gebruikelijke voetbalsamenvattingen klinkt die avond een scala aan kinderprogramma’s door de woonkamer. Sommige komen Jantine nog bekend voor, maar het overgrote deel is nieuw voor haar. Als de tijd voor kindertelevisie voorbij is, zappen broer en zus heen en weer tussen familieprogramma’s. Zouden ze die met hun ouders ook kijken? Een quiz als deze kunnen ze onmogelijk begrijpen, maar ze schateren alsof ze dat wel doen, misschien wel beter dan volwassenen. Doet begrip er dan nog toe?

Als ze om tien uur worden opgehaald, barsten de kinderen nog steeds van de energie. De buurvrouw bedankt Jantine voor de goede zorg. ‘Nee joh, ik moet júllie juist bedanken! Zo heb ik tenminste niet zoveel last van dat legenestsyndroom.’ Ze weet niet of ze het meent, maar voor de zekerheid giechelt ze er maar bij. Ze lacht nog steeds terwijl ze elkaar gedag zeggen, waarna Jantine de deur hard in het slot laat vallen.

Maurits ligt inmiddels op de bank te snurken. Ze ploft naast hem neer, pakt haar telefoon, opent WhatsApp en typt: ‘Dag schatjes, papa en mama hebben een vraagje. Komen jullie morgenavond thuis? We eten kipnuggets.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman