Nieuwste onderwerp

Cheers

En daar, om half zes ‘s ochtends, op de overloop van het kleine huis op de Veluwe, gaan twee deuren open. Mama en ik staren elkaar verwonderd aan. Mama met natte plukken douchehaar over haar gezicht. Ik met toegeknepen ogen tegen het badkamerlicht. We lachen geluidsloos, seconden lang, dit is zo’n beetje nog nooit gebeurd. En knuffelen dan.

Er is één versie van hun dochter die altijd hetzelfde is. Eentje die meer slaapt dan wakker is, warrig haar en gebarsten lippen heeft, en overal waar ze gaat haar enorme dekbed meetorst. Met een voorhoofd waar je eitjes op kan bakken, en oren waar altijd iets te hardhandig thermometers in worden geduwd. Ben ik die dochter, dan zijn mijn ouders ook altijd hetzelfde. Mama laat mandarijntjes neerdalen als confetti, mijn vader gaat naast me in de stoel zitten, zet The Christmas Chronicles op. Bij elk quasi-spannend moment kijk ik over het randje van mijn dekbed naar zijn stoel, en dan kijkt hij met grote ogen terug.

De dochter gaat altijd te vroeg weer naar buiten. Fietst dan door de regen en komt nog zieker terug. ‘Je bent zo eigenwijs,’ klinkt er al tweeëntwintig jaar, ‘precies je opa.’
Op school geeft een vriendin me haar twee laatste aspirientjes. We waren de hele pauze buiten, in de kou en de regen, cue: net je opa.
‘Ik voel me altijd een beetje stom als ik naar mijn ouders ga,’ zeg ik tegen de vriendin. ‘Vroeg of laat moet ik toch voor mezelf gaan zorgen als ik ziek ben.’
‘Ja,’ zegt ze. Plukt aan haar trui. Ze hoeft maar één dingetje te zeggen, ‘Het lijkt me heel fijn, eigenlijk’, en ik hou m’n bek.

‘s Avonds doen mijn ouders alle lampen uit, zodat er alleen nog kaarsjes zijn. We kijken de GVR. Het geluid staat zo hard dat je hem met zijn reuzenvoeten door de kamer hoort stampen. Om negen uur sleep ik het dekbed als een cape achter me aan de trap op. De kat zit al op mijn bed. Ik knip het lampje uit, hoor beneden nog elke beweging die de reus maakt, stap in bed, kijk nog even op, zie de kat twee biertjes tappen.
‘Hier,’ zegt hij, geeft me er eentje.
We denken aan mijn vriendin. We denken even aan alle slechte ouders op de aardbol, al die sukkels die niet gewoon lief en goed kunnen zijn, en aan het onmogelijk, ondoorgrondelijk grote geluk van míjn twee idioten.
‘Cheers,’ zeg ik.
‘Cheers,’ zegt de kat. We klinken de biertjes tegen elkaar aan. Ik val in slaap, voor veertien uur gekke dromen, de kat gaat op kroegentocht en eindigt berooid in de goot.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Roald Dahl, Etgar Keret

Wat luister ik?

Elbow, Duke Ellington, Charles Bradley

Wat kijk ik?

Her, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Fantastic Mr Fox, Baby Driver, La Vita È Bella

Wat schreef ik?

Skydancer (roman, 2018)

Quote

"You're lucky if you get time to sneeze in this goddam phenomenal world." -J.D. Salinger, Franny and Zooey