Nieuwste onderwerp

Angelika (4)

Het werd april. Twee weken voor Angelika’s negentiende verjaardag was ze de kerkvloer aan het schoonmaken na de ochtendmis en gaf ze over in de emmer sop. Haar lichaam werd ronder, zachter, ondanks dat ze nog steeds zo weinig at. Toen ze dit tijdens haar middagpauze aan Vader Kaminski vertelde, trok hij bleek weg, snauwde dat ze aan het avondeten moest beginnen en liep met grote passen het huis uit.

Angelika’s handen trilden zo hard dat ze tijdens het snijden van de uien drie keer in haar vingers sneed. De bloeddruppels trokken donker weg in het hout van de snijplank. Ze was dan een simpel plattelandsmeisje, maar ze begreep heel goed wat er aan de hand was. Het bloed dat ze zojuist verspild had was niet meer alleen van haar, het hield ook een ander wezen in leven. Gek genoeg maakte die gedachte haar minder bang dan ze verwacht had. Het troostte haar zelfs een beetje, het feit dat er eindelijk iemand in de wereld was die letterlijk niet zonder haar kon. Wat haar bang maakte, was Vader Kaminski.

De priester kwam thuis met een oplossing. Hij had een afspraak voor haar gemaakt bij een kliniek in Warschau, drie uur rijden met de bus, hij zou haar naar de halte brengen en ’s avonds weer opwachten. Als iemand ernaar vroeg, wat ze toch niet zouden doen, was ze op bezoek geweest bij haar moeder die een longontsteking had. Omdat ze niet echt een salaris kreeg, alleen eten en onderdak, zou hij de kosten vergoeden. Ze mocht het zien als een verjaardagscadeautje.

Ze kon pas over een week terecht en in die zeven dagen was het cruciaal dat niemand achter hun geheim kwam. Van Kaminski mocht ze het huis niet uit als ze zich slecht voelde, zodat er geen roddels zouden ontstaan in het dorp. Ook haar moeder mocht absoluut nergens van weten. Wilde ze haar nog meer tot last zijn dan ze al was geweest?

Als Angelika ’s nachts niet in slaap kon komen terwijl Kaminski naast haar lag, massief en ronkend, legde ze haar handen op haar buik. Ze was altijd dun geweest, normaal gesproken kon ze makkelijk haar heupbotten door het vel voelen prikken. Nu was ze zachter, ronder. Ze stond ervan versteld hoe snel haar lichaam zich aan kon passen. Het was in actie gekomen zonder dat zij het zelf doorhad, had alles op alles gezet om een comfortabel thuis te zijn. Zelfs iets in haar geest was veranderd. Angelika hield van haar moeder en ze was verliefd geweest op de buurjongen, maar dat was niks vergeleken bij wat ze nu voelde. Voor het kindje in haar buik was ze tot alles bereid.

Op de dag van haar afspraak had Angelika haar besluit al lang genomen. Ze stond vroeg op en kleedde zich in het donker aan, zo veel mogelijk lagen over elkaar. In de bodem van een tas propte ze extra ondergoed en sokken, daar bovenop legde ze wat fruit dat ze uit de voorraadkast mee kon nemen. De foto van haar ouders moest ze op het bureau laten staan, dat zou te veel opvallen. Ze aaide kort met haar vinger over hun gezichten, alsof ze daadwerkelijk een streling zouden voelen. Er bleef een vette vlek achter op het glas.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood