Nieuwste onderwerp

Angelika (3)

Hoewel Angelika liever niet dacht aan het thuis dat ze had achtergelaten, begon de priester vaak over haar jeugd. Hij vroeg naar haar vader, vooral dingen waar zij geen antwoord op kon geven, zoals details rondom zijn overlijden en hoe hij was toen hij nog leefde. Volgens hem was het gebrek aan een betrouwbare vaderfiguur in haar jeugd de reden dat het nu zo met haar gesteld was. Er was niemand geweest om haar het juiste pad te wijzen en haar te straffen als ze daarvan afweek. Gelukkig maar, zei Kaminski, dat hij haar nu onder zijn hoede nam. Hij zou alles wat scheef gegroeid was wel weer even rechttrekken.

Dat rechttrekken begon met uitpluizen waar het allemaal al was mis gegaan. Ze moest hem vertellen over alle keren dat ze had gelogen tegen haar moeder en waarover, over de lipgloss met aardbeiensmaak die ze had gestolen toen ze dertien was, over de gemene opmerkingen die ze had gemaakt over haar dikke klasgenootje zodat zij zelf niet het slachtoffer van de pestkoppen zou worden. Hoe langer ze in zijn huis verbleef, hoe meer hij wroette in de donkerste delen van haar karakter, de meest beschamende momenten oprakelde en voor haar uitspreidde als een gebarsten spiegel.

Haatte ze haar vader wel eens omdat hij zichzelf dronken de dood in had gereden?

Ja.

Was ze zelf wel eens dronken geweest?

Ja.

Had ze dat niet toch een beetje leuk gevonden?

Ja.

Had ze in die dronken bui wel eens een jongen gekust?

Ja.

Had ze hem toegelaten verder te gaan, haar aan te raken, uit te kleden, over te nemen?

Geen antwoord.

Vader Kaminski verzuchtte dat ze geen dag later bij hem had moeten belanden. Er was nog hoop, niet veel, slechts een vleugje, maar hij zou er alles aan doen om haar te helpen. Als ze deed wat hij zei, kon ze het weer goed maken, dan zou God haar vergeven. Maar dan moest hij wel heel precies weten welke zonden ze had begaan. Leugenaars kregen geen vergiffenis, en dingen achterhouden was hetzelfde als liegen. Ze moest nauwkeurig omschrijven wat de jongeman met haar gedaan had. Angelika stamelde, haar wangen gloeiden, woorden die ze nooit uit had durven spreken bleven halverwege haar keel hangen. Kon ze het niet vertellen? Ook goed. Dan moest ze het maar uitbeelden. Ze vertrouwde hem toch? Ze wist toch dat hij enkel het beste met haar voor had?

In januari ging de verwarming in haar kamer kapot. Het kleine kamertje, de enige plek ter wereld die nog van Angelika was, werd een vrieskist. Ze draaide verwoed de knop naar de hoogste stand en naar de laagste, opnieuw en opnieuw en opnieuw, maar de radiator bleef een koppig blok ijskoud metaal. Als ze in bed sliep, zou ze doodvriezen. Zo’n mager kind, in deze kou, het was geen optie. De bank in de woonkamer was smal en kort. Rugklachten voor het leven, zei Vader Kaminski. Ze smeekte hem een reparateur te bellen en hij lachte. Wist ze wel hoeveel geld dat kostte? Gelukkig was zijn bed groot en zijn kamer warm. Niet dat hij erom stond te springen zijn privévertrekken te delen, maar hij was een gul mens en deed graag iets voor een ander. Bovendien was het maar beter ook. Zo kon hij haar in de gaten houden, er zeker van zijn dat ze geen jongens uit het dorp haar kamer in smokkelde.

Terwijl de lente op kwam zetten, stralend en zonnig, voelde Angelika zichzelf wegsmelten met de laatste restjes sneeuw. Ze at weinig. Vader Kaminski maakte haar misselijk, zijn lippen die zich om lepels soep vouwden en zijn tong die naar buiten glipte om restjes aardappelsalade van zijn mondhoek te likken. Naast hem slapen was onmogelijk. Elke keer dat hij zich omdraaide of iets bromde, sloeg haar lichaam alarm en moest ze haar best doen niet de kamer uit te rennen. De telefoongesprekken met haar moeder kapte ze steeds sneller af, niet in staat om naar haar stem te luisteren. Voor het eerst in haar leven klonk haar moeder uitgerust, onbezorgd. Angelika durfde niet te vragen of ze naar huis mocht. Het was tenslotte niet voor niets dat ze was weggestuurd. Hier was ze in ieder geval niemand tot last.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood