Nieuwste onderwerp

Angelika (1)

Angelika’s vader stierf precies drie uur en twintig minuten voordat zij werd geboren. Hij was een avondje bij vrienden, ze keken naar sport op de tv en dronken koud bier uit halve literblikken, toen hij gebeld werd met de mededeling dat zijn vrouw, een maand te vroeg, ging bevallen en hij met spoed naar het ziekenhuis in Warschau moest komen. Hij stapte in zijn auto en sjeesde over onverlichte landweggetjes richting de stad. Ergens halverwege belandde hij in een greppel. De auto kantelde, hij brak zijn nek, ondertussen kwam Angelika ter wereld.

Dat ze geboren werd, rozig en plomp en schreeuwend, terwijl haar vaders lijk verstijfde, nam Angelika’s moeder haar het meest kwalijk. Meteen daarop volgde het feit dat ze een meisje was. Als ze een miniatuur van haar vader was geweest, een jongetje dat naar hem vernoemd kon worden, zijn brede schouders en grote voeten had kunnen erven, de familienaam doorgeven aan een vrouw en kinderen, dan was het iets minder erg geweest. Maar een dochter kon nooit een man vervangen.

Angelika groeide op zonder enig talent voor wat dan ook. Een tijdje had haar moeder gehoopt dat ze model zou worden, omdat ze blond was en erg mager, maar haar gezicht bleek te nietszeggend, de kenmerken klein en muizig. Heel even was het plan geweest haar naar een klooster te sturen. Dan zou ze tenminste altijd een dak boven haar hoofd hebben, zonder dat Angelika’s moeder zich daar druk om moest maken. Bovendien was ze altijd zonder tegenstribbelen naar de kerkdienst gegaan en had ze nu al de sobere, onvermurwbare gezichtsuitdrukkingen van een oude non. Maar toen ze Angelika op een avond halfnaakt op haar bed aantrof, met de buurjongen net zo naakt boven op haar, werd dat plan snel geschrapt.

Toen Angelika achttien werd, wist haar moeder niet meer wat ze met haar aan moest. Ze was te dom om haar naar de universiteit te sturen en haar reputatie als dorpshoer was al te erg verankerd bij al hun kennissen om daar een man te vinden die haar nog zou trouwen. Angelika’s bezwaren dat het slechts die ene buurjongen was geweest, werden weggewuifd als irritante vliegen.

De oplossing kwam, zoals altijd, van God. Zo zag haar moeder het althans. Via contacten van hun pastoor wisten ze een baantje te regelen voor Angelika. Ze zou naar een klein dorpje in het noorden van Polen gaan, aan de Baltische kust. De priester daar zocht iemand die de kerk kon schoonmaken, en het liefst ook zijn huis, want hij had het zelf al druk genoeg. In ruil daarvoor mocht het meisje in zijn logeerkamer slapen en zou ze drie keer per dag een maaltijd voorgeschoteld krijgen. Haar moeder had al ingestemd voordat ze Angelika van het plan op de hoogte had gesteld. Schoonmaken vond Angelika niet erg, dat kon ze wel en je hoefde daar niet mooi of slim voor te zijn, maar was het wel fatsoenlijk voor een jonge vrouw om met een man in één huis te wonen? Toen kreeg ze een pets tegen haar achterhoofd. Hoe durfde ze zoiets te insinueren over een man van God?

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood