Nieuwste onderwerp

Trap

Ik lig in de kreukels. Het is niet voor het eerst dus ik weet dat ik het ga overleven, maar de pijn is er daarom niet minder op. Al snel word ik opgetild van het ruwe asfalt en neergelegd in het comfort van de berm. De handen voelen bekend op mijn stalen geraamte.

Ik ontmoette Elena op een zaterdagmiddag in april. Ik was net twee weken daarvoor opgelapt door Ronald, zonder twijfel de beste fietsenmaker van de hele sociale werkplaats. Elena zei dat ze een opgeknapte fiets wilde — ‘je weet wel, lekker milieuvriendelijk, anders pak je ook altijd maar de auto’ — maar ook eentje die een kinderzitje kon houden. Daarop wees Ronald zonder te aarzelen naar mij. Ik verstarde. Ik had dan een nieuw zadel, betere banden en voor het eerst ook reflectoren, maar betekende mijn make-over ook dat ik klaar was voor iets nieuws? Maar toen Elena haar kleine maar sterke handen om mijn frame vormde, was ik verkocht. Zij voelde of ik stevig was en ik wilde dat voor haar zijn. Ik zou niet meer aan het ongeluk denken, ik was eroverheen. Ze nam me mee naar buiten voor een testritje, maar dat was enkel voor de vorm. De doorbrekende zonnestralen warmden mijn buizen.

Het zou de beste zomer van mijn leven worden. Mijn favoriete foto van ons is een kiekje in het bos. Zij bovenop mij, de kleine achterop. Ik straal. Het kinderzitje stond me goed, al zeg ik het zelf.

Om het weekend brachten we de kleine naar zijn papa. Bij het ophalen deed ik mijn best haar zo snel mogelijk naar haar zoontje toe te brengen, maar tijdens het wegbrengen schakelde ik altijd in de zwaarste versnelling. Met hoge weerstand was het hard trappen, maar het fietsten in slow motion verlengde de laatste momenten samen.

Ik bracht haar ook naar dates. Daar had ze behoefte aan. Dus dat deed ik voor haar. Ik was er voor haar. Ook als ze me in de kou liet staan.

Toen ik op de zoveelste date-avond een trap kreeg tegen mijn slot, gaf ik direct toe en liet ik me meevoeren door een paar handen dat stonk naar pis en bier. Onderweg stelde ik me voor hoe ze me na haar stukgelopen date zou missen.

De zwerver hield me enkele dagen vast voor ik nog eens van eigenaar wisselde. Haar vingers stonken naar sigaretten. Een paar maanden daarvoor had Elena nog zestig piek voor me betaald. Deze dronken studente had in een nachtelijke transactie een briefje van vijf en een halfleeg pakje voor me over. Ik zou niet meer voor mezelf gegeven hebben.

Na een paar minuten was ik aan haar gehecht. Ik vond het vertederend hoe ze slingerde. Zij moest veilig thuisgebracht worden. Ik wou er wat vaart achter zetten en zonder na te denken schakelde ik. Ze hield zich niet in en trapte zonder genade mijn ketting eraf. Ik rammelde. Zij schaterde. We rolden door en als we tot stilstand dreigden te komen, zette zij zich stevig af tegen de grond en konden we weer even voort. Ik wist niet hoelang we deze leugen, deze mislukte illusie van fietsen, vol konden houden. Zoals altijd eindigde het in getoeter, koplampen en het knakken van staal en bot.

Het meisje zal haar leven lang last hebben van onze ruwe ontmoeting met Elena’s nieuwe vervoersmiddel. Maar mij krijg je niet kapot. Wanneer de juiste persoon langskomt en met ferme hand mijn frame terug in vorm buigt, ben ik klaar voor de volgende rit.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman