Nieuwste onderwerp

Taxichauffeur (2)

Alles in Club Calypso glansde. Licht weerkaatste van de kristallen whiskyglazen en van de ringen om de vingers die ze vasthielden. In de meterslange bar zat verlichting die van kleur veranderde op de maat van de muziek, een voortdurende reeks dreunen die steeds net iets anders klonken. Eén wand bestond volledig uit ramen, van grond tot plafond. Jonge vrouwen met glimmende poppengezichtjes zaten met cocktails in hun hand te praten zonder ook maar een blik op het uitzicht te werpen. Het feit dat heel Amsterdam daar uitgestrekt lag, ver onder hen, deed ze niks meer.

Rashid wist niet waar hij moest kijken. In de club leek de dame die zijn taxi in was gestapt opeens de standaard, zelfs gewoontjes. Iedereen was bloedmooi. Te mooi. Hun tanden waren te wit en te groot voor hun mond, hun lichamen in onnatuurlijke proporties geboetseerd. Als Rashid met zijn wijsvinger tegen één van die smalle tailles zou tikken, zouden de vrouwen knakken als oude narcissen.

Bij binnenkomst had de kale man die naast de deur stond hem wantrouwend aangekeken. Pas toen hij de madame zag, toverde hij een glimlach tevoorschijn en bracht ze naar een tafeltje. Veel mensen keken om als ze voorbij kwamen. Meestal werd er dan iets gefluisterd en sommigen wezen zelfs naar hen. Er was nog nooit naar Rashid gewezen als hij niet in zijn taxi zat. Een paar keer werd er ‘Coco!’ naar ze geroepen door andere knappe vrouwen, en dan zwaaide de madame even of wierp ze een luchtkus toe.

Ze hadden amper plaatsgenomen aan hun tafel of er stond al een serveerster naast ze. Nadat ze hadden besteld, een limonsecco voor haar en een espresso voor hem, klapte de madame in haar handen en giechelde.

‘Zag je hoe iedereen naar ons keek? Ik zou zo graag Freeks gezicht zien als hij hoort dat ik met een táxichauffeur drankjes ben gaan doen. Hij moet wel gek worden!’

‘Wordt uw echtgenoot niet boos? Dat u hier bent met een andere man?’

Haar lach was luid en schel. ‘Boos? Ik denk eerder dat hij zich kapot schaamt. Ik zie de roddelblaadjes al voor me: Coco datet liever met bejaarde chauffeur dan met haar sexy hubby!’ Ze tikte de voet van haar glas tegen Rashids espressokopje. ‘Daar proost ik wel op!’

Rashid kuchte en keek hoe ze haar halve drankje naar binnen goot. Een druppel bleef hangen aan haar onderlip. ‘Dus u bent Coco?’

‘Ja, natuurlijk. Dat wist je toch wel?’

‘Sorry madame, ik had uw naam nog niet gevraagd.’

Ze zette haar lege glas neer en keek hem met grote ogen aan. ‘Maar kén je mij dan niet?’

‘Ik ken helemaal geen Coco’s,’ zei Rashid. ‘Alleen het hondje van mijn onderbuurvrouw, dat heet ook Coco. Maar het lijkt eerder op een rat en het blaft iedere keer dat iemand de trap van het flatgebouw opkomt. Heel vervelend, soms kan ik er niet van slapen.’

‘En mijn films dan? Heb je nooit een film van mij gezien? Of tv, ik kom heel veel op tv! Bij talkshows en zo, daar heb je me toch wel eens voorbij zien komen?’ Het was moeilijk te zeggen of ze beledigd of enthousiast was. Rashid twijfelde even voor hij antwoordde.

‘Ik heb geen tv, madame.’

‘Een laptop, dan? Netflix?’

Rashid haalde zijn schouders op. ‘Ik rijd taxi, dan kom ik thuis, eet ik iets, en dan ga ik slapen. Soms maak ik een sudoku, want de dokter zegt dat dat helpt tegen dementie. En in het weekend lees ik de krant. Geen tijd voor tv, madame.’

‘Oh,’ zei ze. ‘Wat gek. Dus je kent me écht niet.’

‘Nee, madame,’ zei Rashid. ‘En u kent mij ook nog niet. Ik ben Rashid. Aangenaam.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood