Nieuwste onderwerp

Steenvrucht (2/2)

‘Geen kersen meer. De bramen zijn er al. Vorige week heb ik de eerste kunnen plukken,’ antwoordt Aurélie.
‘Aha, de bramen,’ murmelt Huff.
Aurélie kijkt naar zijn achterhoofd. Het linkeroor staat verder naar buiten geklapt dan het rechter. Ze kijkt graag naar de hoek in zijn oorschelp. Het is iets waarvan ouders tegen hun kind zeggen dat dat juist is wat ze zo mooi maakt.
‘We hebben thuis nog maar één potje staan,’ zegt Huff. ‘Geen kersen volgens mij. Alleen Jam-Jolie. Jolie! Mijn vrouw vindt dat zo grappig; “mooi” in het Frans. Mooie jam.’
Aurélie drukt haar handen in het blad van de toonbank. Het bloed in haar vingers trekt weg. Binnen enkele seconden zien ze er doods uit. Op zijn tenen tracht Huff een tol op een plank andersom te zetten. Het is de plank die hij wijdt aan een verzameling tollen. Het zijn ouderwetse bromtollen van blik. In een museum zag Aurélie ze, maar dacht dat het kinderlampjes of ronde muziekdozen waren. Huff heeft er negen staan. Van elke tol weet ze wat er op staat.

Ze vroeg een keer of ze te koop waren. Hij verkocht ze niet, maar haalde ze toen wel alle negen naar beneden.
‘Ik moet bewijs hebben dat deze afgetakelde man ooit jeugdig is geweest,’ grapte hij. Theatraal ging hij de hangende huidplooien in zijn gezicht af en demonstreerde hoe ver hij ze kon uitrekken. Daarna zwengelde hij zijn oude speeltollen aan. Het was vervreemdend om de kleurige draaiers zo’n verontrustend geluid te horen maken. Met haar vingers streek Aurélie over de blikken tekeningetjes. Ze zei Huff dat ze prachtig waren. De oudste exemplaren hadden plekken waar kleuren waren weggesleten. Rond de drukknoppen zat corrosie. Huff vertelde dat de tol met twee cowboys als kind zijn favoriet was. Zelf vindt Aurélie de tol met een beschildering van een klassiek carrousel het mooist.
Voor het speelgoed op de plank belandde, hadden Huffs kinderen de bromtollen. Huff had hen de tollen gegeven op verschillende verjaardagen. Elke keer op met eenzelfde leeftijd als hij destijds ook had toen hij ze kreeg. Bij de verhuizing van zijn oudste zoon kwamen er, onder het mom van sta-in-de-weg, drie exemplaren terug. De andere zes, van zijn twee dochters, volgden de jaren daarna. ‘De cadeautjes heeft opa in elk geval al liggen,’ zei Huff. Aurélie vroeg hem niet of een van zijn dochters zwanger was.
Er kwam een klant aan de toonbank die de giethars niet kon vinden. Huff verliet zijn plastic zetel om de man te helpen. Aurélie bleef met de negen tollen achter. Ze wondt de carrouseltol keer op keer op. Steeds opnieuw om te kijken hoe het langzamer ging draaien. De figuren veranderden van een psychedelisch kleurenspel in ruwe contouren. Het moment dat de lijnen tussen abstract en herkenbaar rondtolden, vond ze het mooist. Het paardenkoppel in het carrousel viel zodanig samen dat een van de twee enkele seconden een berijder leek te hebben. Daarna sloot ze haar ogen. Ze wist dat het het hoofd van het andere paard was. Als er geen gebrom meer klonk opende ze haar ogen. Het mensfiguurtje had ze niet zien verdwijnen.

De kleur in haar vingers komt terug. Huff heeft een rijmpje gemaakt van jamnamen. Ze wil zeggen dat hij zijn mond moet houden. Dat ze het meisje van gister Jolie zou kunnen heten. ‘Ik heb een fles jenever en steranijs nodig,’ zegt ze om de rijm te onderbreken.
‘Alcoholistische jam! Mijn gebeden zijn verhoord.’ Huff slaat een kruisje.
‘Huff, alle alcohol is allang verdampt wanneer de bramenbrij jamdikte heeft bereikt,’ zegt Aurélie. Zogenaamd getergd verdwijnt Huff onder de toonbank. Ze luistert naar het schuiven van flessen en het klinken van glas tegen glas. Alleen Huffs benen zijn zichtbaar. De huid heeft vrijwel geen moedervlekken. Het is haar niet eerder opgevallen. Zelf heeft ze veel moedervlekken. Ook haar ouders zitten onder. Als haar kind moedervlekken zou hebben, zou ze zeggen dat ze stukjes van mama op zich heeft. Ze kijkt naar de planken achter de toonbank. De bromtollen zijn verzet. Niet qua volgorde. De tollen zelf staan anders. Aurélie kijkt naar de carrouseltol. Het paardenkoppel is zichtbaar. Hun hoofden fier opgeheven als leiders van een kudde.
‘Niet te geloven hè, ze staan er nog steeds. “Pa”, zei mijn dochter, “daar maak je een kind nu toch niet blij mee”’ Misprijzend schudt Huff zijn hoofd.
Aurélie probeert duidelijk te maken dat ze de jenever van hem wil aanpakken, maar Huffs blik blijft op de tollen gericht.
‘Verdomd, Aurélie, dat moest ik nog van mijn dochter vragen. De oudste van haar wordt binnenkort zes en geeft een groot bakfeest voor vriendinnetjes. Ze vroeg zich af of jij nog van die kersenjam hebt staan.’
Aurélie pakt de halfliterfles uit Huffs hand. Het donkerbruine glas houdt door zijn statische aantrekking een laagje stof vast. De stofdeeltjes dwarrelen op als Aurélie de fles in haar rugzak probeert te proppen.
‘Ze hebben hun meiske Cerise genoemd,’ gaat Huff verder, ‘en nu Cerise sinds kort weet dat haar naam in het Frans kers betekent, wil die griet niks anders meer eten.’ Huff lacht. In zijn snor ziet Aurélie een paar pluisjes stof zitten. Ze telt ze en probeert het beeld van het kindergezichtje dat ze voor zich ziet te verdrijven. ‘Van de kersenjam heb ik nauwelijks nog wat staan,’ antwoordt ze. Het ritslipje van haar rugzak drukt ze fijn tussen duim en wijsvinger.
‘O, al zijn het er maar een paar. Het gaat er om dat de jam speciaal voor haar gemaakt is. Dat haar naam op de etiketten staat.’
‘Maar de jam is niet speciaal voor haar gemaakt.’
Huff maakt een wegwuifbaar. ‘Kinderen geloven alles.’
Aurélie kijkt naar het statige paardenkoppel. ‘Je moet niet geloven in dingen die niet kloppen. De jam heeft al een naam,’ zegt ze en grist het zakje steranijs van de toonbank. Huff pakt haar even bij haar pols, zijn bekende kneepje. Hij grapt dat alle te kort ingekookte jam bij hem terecht kan en knipoogt. Het is geen lange knipoog.
‘Laat wat bramen voor de vogels over,’ roept hij nog als Aurélie bij de deur is. Ze opent de deur zonder de bel te raken. Huffs Schipperke tilt alsnog zijn kop omhoog.

« terug naar blog

Reageer

Mijn ABC

67, Asperges, Audiotranscriptie, Badparels, Bedankt, Bezuinigingen, Biljartworm, Boontje, Borrelhapje, Bovenlijn, Bretels, Broertje, Brouwerij, Cederhout, Colloquium (1), Colloquium (10), Colloquium (11), Colloquium (12), Colloquium (2), Colloquium (3), Colloquium (4), Colloquium (5), Colloquium (6), Colloquium (7), Colloquium (8), Colloquium (9), Converseren (1), Converseren (2), Dilemma, Dromenvanger, Excuus, Gember, Getuige, Glijbaanvoorglijder, Gordijnstof (1/5), Gordijnstof (2/5), Gordijnstof (3/5), Gordijnstof (4/5), Gordijnstof (5/5), Groei, Handlezing, Herinneringsdictator, Hond, Huig, Huismus, Jachtgebied (1), Jachtgebied (2), Jachtgebied (3), Jachtgebied (4), Jachtgebied (5), Kieuwen, Krantendakje, Leesbevestiging, Lifter, Minkukel, Moeder (1/3), Moeder (2/3), Moeder (3/3), Motel (1/2), Motel (2/2), Nieuwjaar, Ooggetuigenverslag, Pacman, Pisa, Plantenkoningin (1/3), Plantenkoningin (2/3), Plantenkoningin (3/3), Proefpersoon, Rattenvlieger (1/3), Rattenvlieger (2/3), Rattenvlieger (3/3), Rechtszaak, Rotzooi, Rozijn, Ruimtereis, Steenvrucht (1/2), Straatjutter ( 1 (5/6) ), Straatjutter ( 1 (6/6)), Straatjutter (1 (1/6) ), Straatjutter (1 (2/6) ), Straatjutter (1 (3/6) ), Straatjutter (1 (4/6) ), Straatjutter (2), Straatjutter (3), Straatjutter (3) update 1, Straatjutter (3) update 2, Straatjutter (3) update 3, Suikerspin, Tasman, Tranentrekker, Triangel, Vis, Voorhoofdcirkels, Voorportaal, Voorzetseltheorie, Vrolijk, Walvisparochie (1), Walvisparochie (2), Walvisparochie (3), Walvisparochie (4), Walvisparochie (5), Walvisparochie (6), Wasbeer, Wintertenen, Woekering, Woestijnkoorts, Zaterdag, Zeemacht, Zegeningen, Zoon,

Wat lees ik?

de krant, Elvis Peeters, Niccolò Ammaniti, Arnon Grunberg en medische boeken

Wat luister ik?

Damien Rice, Angus and Julia Stone, Jake Bugg, Mogwai en Bach (bij voorkeur de cello suites)

Wat kijk ik?

NPO documentaires, arthouse films

Quote

It's raining cats and dogs and I have a rabbit.