Nieuwste onderwerp

Project (3)

Mijn verwoeste eerste versie, die ik vanochtend nog wilde herstellen, gooi ik meteen in de prullenbak. Het is tijd om opnieuw te beginnen. Het avondeten heeft me een idee gegeven. Niet de soep zelf, maar de kom. Toen ik mijn handen om de gloeiende halve bol vormde, kreeg ik een ingeving. Waarom zou ik in mijn nieuwe ontwerp nog rechte hoeken gebruiken? Eens kijken hoe ver ik kom met alleen maar rondingen.

De deadline is nog ver weg, van Visser heb ik nog weken de tijd om een definitieve maquette in te leveren. Toch dwing ik mezelf om nu een eindproduct te maken. Daarvoor moet ik de tekenfase overslaan en meteen gaan bouwen.

Ik ga beginnen met een grote bol en vanuit daar zie ik wel verder. Ik buig een van mijn stukken karton maar echt rond wil het niet worden. Het is alleen gewend om hoeken te maken en knakt telkens. Ik heb ander materiaal nodig. Ik overweeg om het beetje geld dat ik hard nodig heb voor boodschappen toch maar aan plastic te besteden, maar dan besef ik dat de materialenwinkel in het gebouw toch dicht is ’s avonds. Gelukkig maar, dat honger lijden je een betere kunstenaar maakt, is volgens mij ook maar een mythe. Toch sta ik nog wel met lege handen.

Ik leg mijn resterende stukken karton terug op mijn plaats in het opslagrek en kijk jaloers naar de maquettes op de aangrenzende plekken, die veel verder gevorderd zijn dan de mijne. Dan zie ik bij een van de buren een grote plaat doorzichtig plastic liggen. Ik twijfel even maar pak hem dan op. Ik hoor iets breken. Oei, sorry. Maar nu het kwaad al geschied is, kan ik net zo goed doorgaan, toch?

Het bouwen gaat net als de vorm van het gebouw gestroomlijnd. Ik ben met een föhn in de weer om plakken plastic te vervormen en in rap tempo zet ik de ene na de andere bol op tafel. De koepels hebben verschillende groottes en als ik er voldoende heb, begin ik korte en lange verbindingsgangen te vouwen. Dan begint het puzzelen. Even raak ik in paniek, maar dan bedenk ik dat er geen verkeerde manier is om dit te ordenen. Op gevoel geef ik alle bollen een plaatsje en leg verbindingen waar mijn instinct dat nodig vindt. Als er een mooi netwerk ligt, smelt ik alles aan elkaar. Als alles in elkaar over stroomt, doe ik een stap naar achteren.

‘Wauw.’

Ik draai me om en Thomas’ donkere ogen glijden onderzoekend over mijn bouwwerk. Ik kijk ook, zwijgend. Dan zet hij een maquette naast die van mij neer. Zijn donkere handen steken af tegen het witte karton. Het ontwerp heeft iets statigs, niet op een classicistische manier, niet zoals ook maar iets wat ik ken uit de geschiedenis van de Europese bouwkunst, maar onmiskenbaar indrukwekkend. Ik herken het donkere hout dat hij heeft verwerkt in het dak, maar ik zeg niets. Hij heeft het beter gebruikt dan ik van plan was te doen.

‘Wauw,’ zeg ik terug. Hij glimlacht.

Ik stel me voor dat we krimpen, ons prettig voelen in onze zelfgemaakte gebouwen en als begripvolle buren naar elkaar zwaaien.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman