Nieuwste onderwerp

Taxichauffeur (1)

Ze zagen eruit als een koppel uit een oude zwart-witfilm. Hij in een perfect aansluitend pak met een vlinderdas; zij in een avondjurk tot op de grond en met haar blonde haren opgestoken. Ze kwamen rechtstreeks uit de Golden Age of Hollywood, maar ze hadden ruzie. Flinke ruzie.

Rashid hield ze al een tijdje in de gaten. Hij was met zijn taxi tegenover het Nationale Opera en Ballet gaan staan, één van zijn favoriete plekken in Amsterdam, omdat er niet te veel dronken toeristen kwamen. Die avond lag er een rode loper voor de ingang. Een stoet acteurs en actrices poseerde voor flitsende camera’s. Rashid was ze snel beu, en begon aan een nieuwe sudoku.

Nog geen kwartier later hoorde hij ze. Het stel was kibbelend het theater uit gekomen. Rashid deed het raam aan de passagierskant naar beneden, maar hij kon niet goed verstaan waar de ruzie over ging. Ze vloekten te veel en maakten wilde handgebaren. Rashid wendde zijn gezicht af en ging verder met zijn sudoku. Scherpe regendruppels vielen naar binnen en tikten op het leer van de stoel.

‘Ik ga nú naar huis hoor, Freek, ik meen het!’

‘Stel je godverdomme niet zo -’

‘Taxi! Taxi!’

Daar kwam ze al aanlopen. Haar hakken klakten op de stoeptegels. Ze zag eruit als een rijke Française, een echte chique madame, die iedere avond sherry dronk en altijd bontjassen droeg, zelfs als het niet koud was.

Rashid wilde nog uitstappen om voor haar de deur te openen, maar ze had hem zelf al opengerukt. Ze stapte in en de geur van luxe parfum en haarspray verspreidde zich door de auto. De man kwam haar niet achterna, maar hief nog één keer zijn armen naar de hemel en marcheerde toen het theater weer in.

‘Waar wilt u…’

‘Wat is het ook een godvergeten klóótzak!’

Zonder Rashid aan te kijken, viste de vrouw een handspiegeltje uit haar tas en begon haar make-up bij te werken. Ondertussen zat ze woest te mompelen. Soms ving Rashid iets op dat klonk als ‘klootzak’ of ‘lul’. Ze had echt grof taalgebruik, voor zo’n nette dame.

Zeker vijf minuten zaten ze zo, zonder met elkaar te praten. Rashid liet de meter alvast lopen.

‘Waar wilt u heen, madame?’ zei hij uiteindelijk.

Ze keek fronsend op, een lipstick halverwege haar mond, alsof ze vergeten was dat ze bij iemand anders in de auto zat. ‘Wat?’

‘Waar u heen wilt?’

‘Oh. Breng me maar naar huis,’ zei ze. Nog voordat Rashid kon opmerken dat hij een adres nodig had, voegde ze eraan toe: ‘Nee, ik wil helemaal niet naar huis. Ik vertík het om daar op Freek te gaan zitten wachten terwijl hij lekker cocktails loopt te zuipen en andere wijven aan het versieren is. Als hij het zo speelt, kan ik dat ook.’

Ze brieste van boosheid. Om haar hals hing een ketting van kleine kristalletjes die met het rijzen en dalen van haar borstkas telkens anders glommen. Rashid had nooit zoiets waardevols van zo dichtbij gezien. Opeens ving ze zijn blik in de achteruitkijkspiegel.

‘Jij. Heb je iets te doen nu?’

De vraag verraste Rashid zo dat hij eerst niet wist wat hij moest zeggen.

‘Madame?’

‘Wil je een drankje met me doen in Club Calypso? Ik trakteer.’

In zijn dertig jaar als taxichauffeur was hem nooit zoiets overkomen. Club Calypso was pas net geopend en werd overal geadverteerd als de meest luxueuze bar van Nederland. Beroemdheden uit de VS kwamen overvliegen om zich uit te vleien in de lounge die uitzicht had over de hele stad en flessen champagne te nuttigen die meer kostten dan een jaar huur. Rashid wachtte op een niet te verbergen grijns of een spottende toon die haar grap zou verraden. Maar ze was serieus. Bloedserieus. Ze speelde met de ketting om haar hals, wachtend op antwoord.

‘Ik moet werken, madame.’

‘Je krijgt natuurlijk een vergoeding voor de extra tijd.’ Toen Rashid nog steeds twijfelde, leunde ze naar voren en legde haar arm op de rugleuning van zijn stoel. Vanuit zijn ooghoek zag hij haar gepoederde wang. ‘Luister, je denkt waarschijnlijk dat ik gek ben. Ik ben net weggelopen van een filmpremière waar mijn echtgenoot de hoofdrol in heeft. Al onze vrienden en kennissen zijn nog daar. Voor hém.’  Ze slikte. De diamantjes op haar borst fonkelden. ‘Verder heb ik niemand. En ik kan vanavond wel wat gezelschap gebruiken.’

Even klonk er in de taxi geen ander geluid dan de regen op het dak. Toen schraapte Rashid zijn keel en zei: ‘Ik hou u graag gezelschap, madame.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Margaret Atwood

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood