Nieuwste onderwerp

Rijstrook

Tingeling! Tingeling! Zonder naar het scherm te kijken, tikt Ghulam twee keer op zijn telefoon. ‘Het wordt een drukke avond zo’, denkt hij. Soepel rijdt hij tussen twee busjes met bouwvakkers naar de vijfde rijstrook. Een computerstem klinkt over de speakers van zijn auto: ‘Over 200 meter… neem de afslag Dubai Design District.’

Ghulam gaat de snelweg af en kijkt even op zijn telefoon. Op het scherm staat een lachende vrouw, vijf sterren en de naam Emmy Hazel. Hij rijdt richting het plukje gebouwen in de verte en volgt de aanwijzingen op de speaker. Ding! Ding! Bestemming bereikt. Ghulam laat het raam van zijn auto zakken en roept naar de vrouw op de stoep: ‘Ms. Hazel?’ De vrouw knikt, loopt richting de auto en gaat achterin zitten.

Met een schuin oog kijkt Ghulam naar zijn telefoon. De app laat pas zien waar de klant naartoe moet als hij de rit heeft geaccepteerd. ‘Even kijken, World Trade Center?’ vraagt hij. De vrouw knikt, terwijl hij het gas indrukt en driemaal tikt op zijn telefoon. De computerstem stuurt hen terug de snelweg op. In de achteruitkijkspiegel ziet Ghulam het gezicht van Emmy Hazel in het schijnsel van haar telefoon.

‘Elk jaar wordt de weg breder en de woestijn smaller’, zegt ze opeens. ‘Oh ja? Niks van gemerkt’, antwoordt hij. In de verte ziet hij zwaailichten. ‘Toen ik hier voor het eerst kwam, was dit nog een zandweg. Je zag niks ‘s nachts’, gaat Emmy verder. Ghulam denkt aan zijn geboortedorp. Hoe lang was hij al hier? 3, 4 Maanden? Wanneer kan hij weer naar huis? Hij rijdt de file in en kijkt naar de torens naast de weg. De kopie van de Big Ben geeft de verkeerde tijd aan.

‘Dus u bent vaak hier? Voor zaken?’, vraagt hij meer uit beleefdheid dan uit nieuwsgierigheid. ‘Mijn broer werkt hier al jaren en ik bezoek hem vaak’, antwoordt Emmy, ‘In de tussentijd heb ik dit land zo zien veranderen. Dat hele Design District alleen al. Vorig jaar was dat nog een zandvlakte naast de snelweg.’

Ghulam knikt wat. Nu moet hij goed opletten. Het navigatiesysteem is nog niet bijgewerkt met de nieuwste wegen en hotels. Gisteren leverde hij een klant af bij het verkeerde Hilton. Er bleek een nieuwe te zijn aan het einde van de straat.

Het verhaal vanaf de achterbank wordt steeds enthousiaster. ‘Ik krijg zo’n kick van dat soort dingen! In dit land is alles mogelijk. Verbazingwekkend hoe hard alle mensen hier werken. Iedereen is ook zo vriendelijk, tot aan de verkeersregelaars toe. En die jongens moeten de hele dag op de parkeerplaats in de zon staan.’

Ghulam denkt aan zijn driver rating. Nog één tegenvaller en de score zou te laag worden. Hij had nog geluk dat zijn neef een baantje als taxichauffeur voor hem heeft geregeld. De stap naar werk met airco had hij al gezet. Emmy praat verder over de reddingsdrones die ze net gezien heeft.

Hoe zou het met zijn maten uit het leger gaan, dacht Ghulam. Hij laat de auto langzaam verder rollen. Badar had een mooie klus in de bouw gekregen, maar na zijn eerste app’je had Ghulam niks meer gehoord. Zou hij nu slapen in een hokje met 6 andere collega’s? Reed hij met hen in een busje naar de bouwplaats ‘s ochtends?

Misschien was Badar wel net zo geëindigd als de rest van de groep. Ghulam dacht terug aan het kleine stukje onder de krantenkop Werkongeval eist leven 4 Pakistani. In de spiegel ziet hij Emmy glimlachen. ‘Het is dat mijn man slecht tegen de hitte kan hier, anders was ik zó met het hele gezin hiernaartoe verhuisd. Je hebt geluk dat je hier kan leven!’

Ghulam denkt kort na voordat hij antwoordt: ‘Dat zal best kloppen, Ms. Hazel.’ Hij slikt even voordat hij verder gaat. ‘Al denk ik dat dit land is beter om te bezoeken, dan om te wonen.’

Zwijgend rijden ze de file uit. Naast hen beginnen bouwvakkers aan de volgende rijstrook.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Op dit moment Diagrammatic Writing van Johanna Drucker

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Fresku, Seu Jorge

Wat kijk ik?

The Young Pope, Aquarius, Shownieuws

Quote

"Ik weet ook niet hoe de mens precies werkt, maar ik denk dat we er meer mee kunnen." - Etgar Keret