Nieuwste onderwerp

Project (1)

Ik stap door de schuifdeuren en voel me niet op mijn gemak in de ruimte. Dat moet toch anders kunnen. Ik loop door de gang richting het atelier. Daar kan ik werken aan een alternatief.

‘Deze sowieso niet. Veel te raar,’ besloot Rik vanmiddag. Daarna zette hij met rood potlood een dikke streep door mijn ontwerp. Met de tweede streep, die hij haaks op de eerste plaatste, werd mijn voorstel definitief door hem afgekeurd. Ik pakte mijn vel van tafel en streek met mijn vingers over de vers gezette lijnen. Rode kleurstof bleef op mijn vingertoppen zitten.

Daarna wees hij ook de ideeën van Emma — ‘te tuttig’ — en Diederik — ‘te druk’ — zonder aarzeling af. De gedachte dat groepsprojecten vaak beter aflopen als er democratie en geen dictatuur heerst, hield ik voor me. Misschien was ik wel de enige die dat vond en ik wilde niet het gevaar lopen de enige dissident in een alleenheerschappij te zijn.

‘Dus we hebben alleen nog mijn ontwerp en dat van Thomas over. Dan moeten we voor het mijne gaan, want in het college vanochtend zei Visser nog dat hij mijn schetsen veelbelovend vond.’ Rik bleef even stil en liet zijn ogen de groep rondgaan op zoek naar goedkeuring. In plaats van me aan te kijken, staarde hij een moment naar een punt net naast mijn hoofd. Ik denk dat hij bij de anderen hetzelfde deed, want niemand reageerde. ‘Mooi, dat is dan besloten.’

Als ik binnenkom is het maquette-atelier zo goed als leeg. De mensen die op dit tijdstip nog bezig zijn met het uitsnijden en monteren van miniatuurgebouwen zijn op twee handen te tellen. Het semester is net begonnen, dus voor de meeste studenten staat bier drinken voorlopig hoger op het prioriteitenlijstje dan aan ontwerpopdrachten werken. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Ik had me nu ook liever met huisgenoten bezat en mijn motivatie voor het groepsproject is ver te zoeken. Maar daarvoor ben ik hier niet. Ik heb met mezelf afgesproken dat zolang ik me overdag volledig inzet voor de gezamenlijke opdracht, ik ’s avonds mijn eigen plan mag trekken. Als Riks ontwerp een complete flop blijkt, heb ik tenminste een bewijs van mijn eigen kunnen.

Ik teken de omtrek van de muren uit op het stevigste materiaal dat ik me kan veroorloven. Daarna maak ik met een stanleymes de vormen los uit het omringende karton, langzaam, want het moet wel netjes gebeuren, en met scheve stenen bouwstenen krijg je nooit een rechte muur. Het snijden vinden veel medestudenten maar tijdrovend en geestdodend werk. Ik normaal ook, maar nu kan ik zelfs van deze stap genieten. De vormen zijn niet per se leuker om uit te snijden dan anders, nee, het gaat om het grotere plan. Ik voel de drang om mijn ontwerp te realiseren, hoewel, nee, juist omdat het doorgekrast is. Dit gebouw moet er komen, al is het maar in miniatuur.

Ik werk door tot ik om tien uur weg moet uit het gebouw. Maakt niet uit. Ik voelde me toch al niet prettig hier.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman