Nieuwste onderwerp

Oesters

‘Oh! De kleren!’
Na vijf uur lachen en oesters eten en praten over het leven, God en Thierry en wat een ziel is, herinneren we ons waarom we hier ook al weer zijn. Tassen worden op de kroegtafel geslingerd, truien en onderbroeken uitgewisseld.
‘Hier ben ik echt blij mee,’ zegt hij, als hij de foto ziet die ik voor hem had laten uitvergroten. ‘Die ga ik ophangen in mijn huis. Dat is niet raar, toch, een foto van jezelf?’
‘Jouw huis is toch al één groot narcismepaleis,’ antwoord ik, en krijg een schaterlach en een middelvinger terug.
De kleine versie van dezelfde foto hangt nog vlakbij mijn bed, in een hoekje, maar toch. Dan kunnen we er allebei naar kijken. Dat maakt de komende tijd toch iets gezelliger.

We lopen langs de gracht, kijken een beetje naar de sterren. Omhelzen elkaar bij zijn fiets. Eerder die avond hebben we nog uitgebreid gehakkeld over waarom het nu goed is om niet bij elkaar te zijn, waarom het beter is, en dat het verdrietig is, en moeilijk, maar beter, we zijn nu allebei rustiger toch, ja, bla-bla-bla. Iets voelen is vaak niet genoeg, dan moet je het nog in argumenten verpakken, om het aan de ander en/of jezelf te verkopen.
Nog één keer elkaar vasthouden dan. Nog één kus op elkaars wang, nog één ‘slaap lekker’, en dan fietst hij weer weg.
Ik loop weg. En zie, boven de gracht, een gloeiworm. Uit, aan, uit, aan, mijn kant op.
Ik steek mijn vinger uit. Even lijkt het alsof hij op het topje gaat zitten.
‘Hallo,’ mompel ik. De gloeiworm danst voor mijn neus, zegt niks.
‘En nu?’
Aan, uit, aan, uit. Hij kijkt me aan. Glimlacht. En vliegt weer de nacht in.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Roald Dahl, Etgar Keret

Wat luister ik?

Elbow, Duke Ellington, Charles Bradley

Wat kijk ik?

Her, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Fantastic Mr Fox, Baby Driver, La Vita È Bella

Wat schreef ik?

Skydancer (roman, 2018)

Quote

"You're lucky if you get time to sneeze in this goddam phenomenal world." -J.D. Salinger, Franny and Zooey