Nieuwste onderwerp

Woekering

Het huis is overgenomen door klimop. Ramen staan permanent open sinds takken zich door de vensters hebben begeven. De voordeur wordt al jaren niet gebruikt. Cami en Stitt houden enkel de badkamer klimopvrij. Hun slaapkamers gaven ze op. De klimop was nauwelijks weg te houden van het smoezelige tapijt en dunne kalkwanden. Ze wisten niet dat er geventileerd moest worden en vader staakte de was. Condens en lichaamsvocht trokken in de gordijnen, matrassen en dekens. Bulten ongewassen kleding vormden zich op de vloer. In de hoop dat het geglazuurde interieur van de badkamer beter bestand was tegen de woekerende takken, verlieten ze hun klamme onderkomens.

Het was wennen. Ze waren het niet gewend samen op één kamer te slapen. Er was discussie wie waar mocht slapen. Cami eiste als oudste het bad op, maar dat vond Stitt geen vanzelfsprekendheid. Ondanks dat hij drie jaar jonger is, steekt hij met zijn elfjarige jongenslijf een flink stuk boven zijn zus uit. Dat hij geacht wordt zich op te vouwen als een origamifiguur in de douchecabine, bewijst voor Stitt maar weer de oneerlijkheid van het leeftijdssysteem. Met de cabinedeuren open kan hij zijn slungelbenen strekken zonder zijn rug of nek in een onnatuurlijke knik te leggen. Hij zal het nooit toegeven aan Cami, maar ruilen van slaapplek wil hij niet meer. Op de buitenzijdes van de cabinewanden heeft hij Assassins Creed posters geplakt. De afbeeldingen naar binnen gekeerd, waardoor ze zichtbaar zijn door het plexiglas, maar niet nat worden. Het leukst vindt hij het moment wanneer de wanden tijdens het douchen beslagen zijn. Dan kan hij zelf bepalen waar hij de condens wel of niet wegveegt. Hij zorgt ervoor dat de figuren op de posters altijd iets missen; een voet, een arm, het hoofd, soms het gehele onderlijf. ‘Jij je been, ik mijn moeder,’ zegt Stitt tegen hen. Hij vindt zichzelf de geluksvogel. Zonder moeder kun je nog voetballen en hutten bouwen.

Vader doet alsof hij zijn benen mist. Kasten zijn leeg op een handvol blikken doperwten en twee pakken beschimmelde opbakbroodjes na. In de vriezer liggen koelelementen aaneengeklonken als één grote ijsklomp. Beneden trekt de wc niet meer door. In de keuken is de afwas een op zichzelf staand gebouw geworden. Cami zegt tegen haar broertje dat hun moeder als benen en armen was voor vader en hen daarom niet meer naar school brengt. Vaders benen werken enkel om de kruipende klimopstengels te volgen, elke keer hopend dat ze zich weer verder het huis in hebben geworteld.
‘Maar mama wilde toch alleen de schutting begroeid hebben?’ vroeg Stitt toen een eerste tak door de achterdeur naar binnen drong. Met twee vingers en één simpele haal kon hij het sliertje het huis uit werken, maar vader stond het niet toe. Cami en Stitt mochten in geen geval ingrijpen op het groeiend klimop.
Dat ze de badkamer ontdeden van de plant, neemt vader hen nog steeds kwalijk. Vol afschuw keek hij naar Cami toen zij met haar armen vol afgeknipte takken naar de groencontainer liep.
‘We kunnen nergens slapen, papa,’ zei ze hem en liet de takkenbos in de container verdwijnen.
‘Die plant is het laatste dat mama heeft aangeraakt,’ antwoordde hij.
Niet langer kreeg Cami de dagelijkse kus op haar kruin of werd Stitts neus van zijn gezicht in vaders hand gegoocheld. Cami denkt dat moeder niet alleen als benen en armen was voor vader, maar ook als lief zijn en lachen.

Soms is Cami bang dat vader deel van het huis wil zijn. Dat hij probeert het klimop te laten geloven dat hij een stuk matras is. Er zijn dagen dat hij uren aaneengesloten op bed ligt. Aan de rechterkant, met zijn gezicht richting de linkerzijde, moederszijde. De kant dichter bij de badkamer. Zo hadden ze het bepaald, moeder moest vaak plassen ’s nachts.
Aan de badkamerdeur hangt haar kamerjas nog en op het bed, onder de bladeren, weet vader, ligt een blouse. Hij kijkt onafgebroken de kamer in, alsof het verstilde beeld onder het klimop gewoon verdergaat.

Een middag trof Cami vader slapend aan. Ze zag dat een dunne stengel klimop zich op zijn voet begaf. Moeiteloos trok ze het takje los van zijn sok. De hechtwortels nog onvoldoende aan hun nieuwe oppervlak gehaakt. In haar vuist kneep ze de stengel fijn. Het plakkerige plantpulp veegde ze af aan haar broek. Daarna legde ze haar wijsvinger even op zijn grote teen, zodat ze zeker wist dat zij de laatste was die vader had aangeraakt.

« terug naar blog

Reageer

Mijn ABC

67, Asperges, Audiotranscriptie, Badparels, Bedankt, Bezuinigingen, Biljartworm, Boontje, Borrelhapje, Bovenlijn, Bretels, Broertje, Brouwerij, Cederhout, Colloquium (1), Colloquium (10), Colloquium (11), Colloquium (12), Colloquium (2), Colloquium (3), Colloquium (4), Colloquium (5), Colloquium (6), Colloquium (7), Colloquium (8), Colloquium (9), Converseren (1), Converseren (2), Dilemma, Excuus, Gember, Getuige, Glijbaanvoorglijder, Gordijnstof (1/5), Gordijnstof (2/5), Gordijnstof (3/5), Gordijnstof (4/5), Gordijnstof (5/5), Groei, Handlezing, Herinneringsdictator, Hond, Huig, Huismus, Jachtgebied (1), Jachtgebied (2), Jachtgebied (3), Jachtgebied (4), Jachtgebied (5), Kieuwen, Krantendakje, Leesbevestiging, Lifter, Minkukel, Moeder (1/3), Moeder (2/3), Moeder (3/3), Motel (1/2), Motel (2/2), Nieuwjaar, Ooggetuigenverslag, Pacman, Pisa, Plantenkoningin (1/3), Plantenkoningin (2/3), Plantenkoningin (3/3), Proefpersoon, Rattenvlieger (1/3), Rattenvlieger (2/3), Rattenvlieger (3/3), Rechtszaak, Rotzooi, Rozijn, Ruimtereis, Steenvrucht (1/2), Steenvrucht (2/2), Straatjutter ( 1 (5/6) ), Straatjutter ( 1 (6/6)), Straatjutter (1 (1/6) ), Straatjutter (1 (2/6) ), Straatjutter (1 (3/6) ), Straatjutter (1 (4/6) ), Straatjutter (2), Straatjutter (3), Straatjutter (3) update 1, Straatjutter (3) update 2, Straatjutter (3) update 3, Suikerspin, Tasman, Tranentrekker, Triangel, Vis, Voorhoofdcirkels, Voorportaal, Voorzetseltheorie, Vrolijk, Walvisparochie (1), Walvisparochie (2), Walvisparochie (3), Walvisparochie (4), Walvisparochie (5), Walvisparochie (6), Wasbeer, Wintertenen, Woestijnkoorts, Zaterdag, Zeemacht, Zegeningen, Zoon,

Wat lees ik?

de krant, Elvis Peeters, Niccolò Ammaniti, Arnon Grunberg en medische boeken

Wat luister ik?

Damien Rice, Angus and Julia Stone, Jake Bugg, Mogwai en Bach (bij voorkeur de cello suites)

Wat kijk ik?

NPO documentaires, arthouse films

Quote

It's raining cats and dogs and I have a rabbit.