Nieuwste onderwerp

67

Niemand wil voor bloedafname naar Prikpost 67. Over de prikpost heersen onder scholieren enkel gruwelijke verhalen. Op het industrieterrein aan de rand van het dorp is de post gevestigd in een oud PET-flessensorteercentrum. Er wordt gezegd dat de bushalte is opgeheven, omdat buschauffeurs weigerden de halte langs te gaan tijdens hun ritten. Om er te komen moet je langs een autogarage en een vervallen palletfabriek. Buiten staan tientallen torens van de houten plateaus als geraamtes van gebouwen. Met een beetje fantasie kun je de constructies voorstellen met muren, daken en deuren die er een leefbare wereld van zouden maken. Naast Prikpost 67 staat een tankstation. De pompen zijn al jaren buiten werking. Alleen voor illegale middelen wordt de Snack & Shop bezocht. De omringende opslagboxen staan leeg. Slechts één bedrijf in het blok is daadwerkelijk actief. De onderneming impregneert muren en gevels. Dagelijks tuft hun helblauwe busje over het industrieterrein richting de snelweg.

*

Jackie moet bloed laten prikken. De huisarts vond haar vermoeidheidsklachten te langdurig en concludeerde dat het geen kwestie was van wat eerder naar bed gaan. ‘Wellicht ijzertekort of de ziekte van Pfeiffer, dat zien we regelmatig als oorzaak bij jongeren,’ zei de arts tegen Jackie en haar moeder. Ze overhandigde Jackie een labformulier en wees haar op de priklocaties. De prikpost in het centrum heeft tot volgende week onderhoudswerkzaamheden. Op donder- en vrijdagen is de gezondheidspraktijk in het naastgelegen dorp gesloten.
‘We wachten niet tot na het weekend,’ zei Jackies moeder op de terugweg naar huis. Jackie protesteerde dat die paar dagen langer het verschil niet maken. Het idee dat ze naar Prikpost 67 zou moeten, maakte haar misselijk. In de klas weet iedereen dat als je bij Prikpost 67 naar de wc gaat, je ingewanden er uit worden getrokken zodra je op de toiletpot zit. Mitch, uit het derde jaar, vertelde een keer dat de prikpost voorheen een opslag was voor geamputeerde lichaamsdelen. ‘Als je er bent, moet je maar eens achter op de parkeerplaats kijken, daar is bloed in de tegels getrokken,’ zei hij.

Het is Jackie niet gelukt haar moeder te overtuigen dat ze maandag mag bloedprikken.
‘Je weet hoe je moeder is Jack, die denkt in doemscenario’s,’ zegt Jackies vader als zijn vrouw naar boven is gegaan.
‘Het is waarschijnlijk gewoon ijzertekort.’ Geërgerd drukt Jackie de pen in haar wiskundeschrift. De punt doorboort het papier. Inkt trekt in de ondergelegen bladzijdes. ‘Jullie geven me slecht te eten,’ gaat ze verder.
Haar vader schiet in de lach. Hij port vanaf de bank zijn voet in Jackies zij.
‘Pap! Nu schiet ik uit,’ zegt Jackie.
‘Je bent helemaal niet bezig met huiswerk. Of staat de lesstof op de tv?’
Jackie grijpt het been van haar vader en kietelt hem onder zijn voet. ‘Als ik nu al mijn huiswerk afmaak, mag ik dan maandag bloedprikken?’ Ze zet haar smeekgezicht op.
‘Ga morgen nou maar gewoon voor school prikken bij 67, dan is dat ook weer gebeurd,’ antwoordt haar vader zonder zich iets aan te trekken van het getergde gezicht van zijn dochter.

*

Mitch’ woorden spoken door Jackies hoofd als ze het terrein van Prikpost 67 oprijdt. Ze blijft weg van de achterkant van het gebouw. Haar fiets zet ze tegen de zijkant van het oude sorteercentrum. Vaag kan ze de contouren van een grote PET-fles op de muur onderscheiden. Binnen ruikt het muf. Het doet haar denken aan de geur van champignons en natte bladeren. In de kleine wachtkamer kan ze niks ontdekken dat de champignongeur kan veroorzaken. Er zit één oudere man op een van de ijzeren stoeltjes. Zelf gaat ze op het puntje zitten van de stoel het meest weg van de man. Ze ziet dat er een poging is gedaan met gele verf de grauwe kleur van het metaal te verhullen. De laag verf is te dun. Op verscheidene plekken zijn de slordige kwaststrepen zichtbaar. Jackie zorgt dat zij en de man geen oogcontact maken. Ze laat haar ogen structureel de vlekken op de vloer langsgaan. Zodra de schoenneuzen van de man in haar blikveld verschijnen, staakt ze het kijkwerk en begint opnieuw bij haar eigen voeten. De vloer is net als een sterrenhemel waarbij je steeds meer sterren gaat zien als je lang blijft kijken. In de vlekkenconstellaties probeert Jackie de kleine en de grote beer te ontdekken. Het zijn de enige sterrenbeelden die ze kent.

‘Kom verder.’ Een lange vrouw stapt Jackies vlekkenhemel binnen. Alles aan de vrouw is lang; haar vingers, haar nek en gezicht, neus, wimpers, oorlellen en zelfs de oorbellen die er inhangen. Ze heeft haar haar opgestoken, maar Jackie weet zeker dat dat ook lang is, gezien de enorme knot die het bijeenhoudt. Haar naam is kort. Lo, leest Jackie op het naamplaatje. Het is een naamplaatje zonder foto. Elk willekeurig persoon zou het op kunnen spelden en Lo kunnen zijn. Jackie hoopt dat de prikster zich nog voorstelt om er zeker van te zijn dat ze haar eigen naam kan uitspreken. Er volgt alleen een ‘goedemorgen’ als ze het labformulier van Jackie aanneemt.
‘Goed, jongedame, neem plaats.’
Met tegenzin gaat Jackie in de patiëntenstoel zitten. Haar voeten kunnen niet bij de grond. Dat kost extra seconden mocht ze weg willen rennen.
‘Heb je al iets gegeten of gedronken vanochtend?’ vraagt naamplaatjesnaam prikster Lo.
‘Thee en één boterham met kokosbrood en één met pindakaas. En net nog! Op de fiets een Fishermans Friend.’
‘Als je valt kun je je goed verslikken,’ zegt prikster Lo.
Jackie mompelt iets in de trant van een verontschuldiging.
‘Ben je deel van een tweeling?’
Jackie schudt haar hoofd.
‘Heb je een voorkeursarm?’ ‘Ook niet,’ stoomt prikster Lo geroutineerd door na Jackies nee-knik. ‘Dan gaan we voor deze mooie tentakel.’ Ze lacht en buigt zich over Jackies linkerarm. Met haar wijs- en middelvinger trommelt ze op de binnenkant van de ellenboog. Een misselijk gevoel overvalt Jackie als ze inbeeldt dat de vingers van prikster Lo kleine tentakels zouden zijn. Ze probeert zich te focussen op de vloer, maar het linoleum is te egaal om sterrenbeelden in te vinden.
‘Komt een korte prik.’
Jackie ziet nog net hoe prikster Lo de naald in haar haar huid laat verdwijnen. Twee groene plastic vleugeltjes blijven als markering achter. Een onaangename vlindersoort, denkt Jackie en is blij dat de soort buiten niet voorkomt.
‘Ontspan je hand maar,’ zegt prikster Lo.
Jackie ontvuist haar hand. Prikster Lo pakt het dunne slangetje dat aan de naald vastzit en stopt het in haar mond. Haar wangen vouwen zich naar binnen zodra ze zuigt. Jackie kijkt hoe het slangetje zich vult met bloed. Ze zou scoubidou touw in zo’n kleur rood willen hebben. Zonder zich te bewegen blijft Jackie zitten. Ze durft haar ogen niet dicht te doen of weg te kijken. Prikster Lo probeert ze te vergeten. Elke keer als dat niet lukt, zegt ze tegen zichzelf dat prikster Lo scoubidou touwtjes eet.

‘Zo, dan mag je deze even aandrukken.’
Gedwee duwt Jackie op het bolletje watten in haar ellenboog. Van een vel haalt prikster Lo twee stickers met een streepjescode en elk een andere kleur rand. Ze plakt de etiketten op haar eigen voorhoofd.
‘Dat was hem alweer, jongedame. Over twee dagen kun je de huisarts bellen voor de uitslag.’
Jackies benen voelen als kneedgum als ze zich van de stoel laat glijden. De wachtkamer doorkruist ze in een waas. Buiten is de geur champignonloos en hervinden haar benen weer kracht. Met haar blik enkel recht vooruit gericht fietst ze weg van het oude sorteercentrum. Mitch weet misschien alleen van de bloedvlekken achter het gebouw. Ze wil niet meer weten dan Mitch.

« terug naar blog

Reageer

Mijn ABC

Asperges, Audiotranscriptie, Badparels, Bedankt, Bezuinigingen, Biljartworm, Boontje, Borrelhapje, Bovenlijn, Bretels, Broertje, Brouwerij, Cederhout, Colloquium (1), Colloquium (10), Colloquium (11), Colloquium (12), Colloquium (2), Colloquium (3), Colloquium (4), Colloquium (5), Colloquium (6), Colloquium (7), Colloquium (8), Colloquium (9), Converseren (1), Converseren (2), Dilemma, Dromenvanger, Excuus, Gember, Getuige, Glijbaanvoorglijder, Gordijnstof (1/5), Gordijnstof (2/5), Gordijnstof (3/5), Gordijnstof (4/5), Gordijnstof (5/5), Groei, Handlezing, Herinneringsdictator, Hond, Huig, Huismus, Jachtgebied (1), Jachtgebied (2), Jachtgebied (3), Jachtgebied (4), Jachtgebied (5), Kieuwen, Krantendakje, Leesbevestiging, Lifter, Minkukel, Moeder (1/3), Moeder (2/3), Moeder (3/3), Motel (1/2), Motel (2/2), Nieuwjaar, Ooggetuigenverslag, Pacman, Pisa, Plantenkoningin (1/3), Plantenkoningin (2/3), Plantenkoningin (3/3), Proefpersoon, Rattenvlieger (1/3), Rattenvlieger (2/3), Rattenvlieger (3/3), Rechtszaak, Rotzooi, Rozijn, Ruimtereis, Steenvrucht (1/2), Steenvrucht (2/2), Straatjutter ( 1 (5/6) ), Straatjutter ( 1 (6/6)), Straatjutter (1 (1/6) ), Straatjutter (1 (2/6) ), Straatjutter (1 (3/6) ), Straatjutter (1 (4/6) ), Straatjutter (2), Straatjutter (3), Straatjutter (3) update 1, Straatjutter (3) update 2, Straatjutter (3) update 3, Suikerspin, Tasman, Tranentrekker, Triangel, Vis, Voorhoofdcirkels, Voorportaal, Voorzetseltheorie, Vrolijk, Walvisparochie (1), Walvisparochie (2), Walvisparochie (3), Walvisparochie (4), Walvisparochie (5), Walvisparochie (6), Wasbeer, Wintertenen, Woekering, Woestijnkoorts, Zaterdag, Zeemacht, Zegeningen, Zoon,

Wat lees ik?

de krant, Elvis Peeters, Niccolò Ammaniti, Arnon Grunberg en medische boeken

Wat luister ik?

Damien Rice, Angus and Julia Stone, Jake Bugg, Mogwai en Bach (bij voorkeur de cello suites)

Wat kijk ik?

NPO documentaires, arthouse films

Quote

It's raining cats and dogs and I have a rabbit.