Nieuwste onderwerp

Verona (5)

Ze zijn bij Angela’s kamer. Ze heeft de deurklink in haar hand en glimlacht naar hem. ‘Dankjewel voor het meelopen, Mark. Dat was heel aardig van je.’

‘Ach, dat hoort toch gewoon zo? M’n moeder heeft me goed opgevoed vroeger, hoor.’

Hij lacht maar in zijn nek is hij gaan zweten. Het idee dat Angela zich straks, achter die deur, uitkleedt en tussen de koele, gladde lakens stapt, en hij, helemaal aan het andere eind van de gang, naar haar ligt te verlangen. Het is niet om uit te houden.

‘Nou, dankjewel nogmaals,’ zegt Angela terwijl ze de deur opent. ‘Welterusten.’

‘Ik heb een ideetje, mop. Wat nou als jij en ik nog even een borreltje doen. Er zit een flesje whisky in de minibar. Wat denk je ervan, even een slaapmutsje om de week goed af te sluiten?’

‘Oh. Ik weet niet of dat zo’n goed idee is, Mark…’ Ze bijt op haar lip. Nog zo’n versiertruc. Misschien denkt ze dat ze subtiel is. ‘We moeten morgen vroeg op om de bus te halen en we hebben al zo veel gedronken…’

‘Nou, nou, niet zo flauw gaan doen. Jij houdt wel van een feestje, dat heb ik vanavond wel gemerkt.’ Mark knipoogt en zet een stap naar voor. Met één voet is hij de kamer al in.

‘Oké dan… Maar echt maar heel even.’

Ze laat hem binnen en hij loopt recht op de minibar af. In het deurtje zit een kleine fles Jack Daniels, goedkope troep natuurlijk, maar een beter alternatief heeft hij nu niet. Mark vindt twee glazen en gaat op bed zitten. Angela staat nog steeds bij de deur.

‘Kom je niet naast me zitten?’

Ze haalt haar schouders op. ‘Ik ben best moe, Mark,’ zegt ze. ‘Misschien ga ik liever gewoon naar bed.’

Wat een meid. Ze duikt het liefst meteen tussen de lakens. Maar Mark heeft geen haast.

‘Kom nou even zitten en dan drinken we die borrel rustig op,’ zegt hij en hij klopt op het stukje dekbed naast hem. ‘Zo is het toch niet gezellig?’

Eindelijk neemt ze plaats op het bed. Wel een stukje van hem af, helaas, maar dat zal ze wel doen om niet te gretig te lijken. Mark geeft haar een glas.

‘Proost,’ zegt hij.

Angela zegt niks.

Ze drinken in stilte. Angela’s handen trillen een beetje, ze moet gek worden van verlangen. Mark geniet ervan naar haar te kijken, in het gele licht van de hotellampen ziet ze er zachter uit dan overdag. Aandoenlijker. Mark legt zijn hand op haar bovenbeen.

‘Wat doe je?’ vraagt Angela.

‘Niks,’ zegt Mark. ‘Ik doe toch niks?’

Hij denkt aan zijn ex-vrouw die hem voor schut heeft gezet bij al hun vrienden en kennissen, die hem heeft in geruild voor een lamlendige nietsnut die nooit zoveel voor haar zou kunnen betekenen als hij had gedaan. Hij denkt aan Carla die de hele week als een hondje achter hem aan heeft gelopen, om er na zijn afwijzing maar vandoor te gaan met de eerste idioot die haar wel wilde hebben. Hij denkt aan Angela, mooie Angela, die zei dat ze hem het beste gunde, het allerbeste, wetende dat zij verreweg de knapste was in het hele gezelschap. En hij denkt aan Julia. Julia en haar koude, stevige borsten die hem ware liefde beloofd hebben. Mark gelooft niet in ware liefde, maar hij gelooft wel in lust, en hij gelooft in het nakomen van beloftes.

Dit heeft hij verdiend.

Toch?

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood