Nieuwste onderwerp

Goudstof (3)

‘Die advocaat is een topgozer, want dankzij hem ben ik ontslagen bij de juwelier.’ Lachend schenkt mijn neef zijn bier in. ‘Daar ben ik echt goed mee weg gekomen, en mijn vriendin ook.’ Ik trek een wenkbrauw op. ‘Heb je het niet meegekregen dan? Iedereen is opgepakt. Die tent bleek grotendeels te draaien op gestolen goud. Ik dacht dat we gewoon oude juwelen recycleden.’

Hij draait zich om naar jou: ‘Criminals! Stolen gold! I got lucky that I left just in time!’ Dan gaat hij verder met mij: ‘Het ontslag rammelde aan alle kanten. Er kwam een rechtszaak en mijn vriendin en ik hebben een fikse schadevergoeding gekregen. Nu ben ik een eigen bedrijfje begonnen, met wat machines uit de failliete boedel van mijn oude baas.’ En je huis? ‘Daar wil ik het nu niet over hebben.’

Je had meer geluk dan je vader, zeg ik in een opwelling. Mijn neef verstart: ‘Hoe weet jij nou van dat verhaal?’

*

Het nieuws over oom Dylan was via de telefoonlijn naar alle familietakken gegaan. In de gevangenis zei hij nog tegen tante Grace dat hij er weinig vertrouwen in had. Op de werktafel hadden een paar ringen gelegen die niet waren omgesmolten. De politie hoefde alleen maar op te zoeken welke aangiften er bij die juwelen hoorden en de zaak zou rond zijn: heling en witwassen van geld.

Zijn geluk was dat door een fikse regenbui en een kapot dak een gedeelte van het politiearchief onleesbaar was geworden. Dat gaf genoeg tijd voor Grace om geld te verzamelen bij de rest van familie. Na twee weken was er genoeg binnen en kwam Dylan op borgtocht vrij.

Grace en hij pakten snel hun spullen en vluchtten met de kinderen naar Campina Grande, aan de andere kant van het land. Een rijke zus van Grace gunde het gezin een nieuwe start en schonk hen haar oude appartement.

Dat appartement had ze zelf eerder door een gelukje gekregen, maar dat is weer een ander verhaal.

Belangrijker is om te weten dat twee maanden later Dylan en Grace aan zee woonden, in een huis net buiten João Pessoa. Wat er in de tussentijd gebeurde markeerde definitief het verschil tussen Bob Dylan en oom Dylan.

De oom ging op een avond naar een bar, raakte aan de praat en na een paar rondjes had hij een plan. Drie glazen cachaça verder, was dit een geweldig plan. Nog eens drie bier verder vond hij iemand die mee wilde doen. Met een handdruk ruilde hij het appartement om voor een Volkswagen Kever en een klein stapeltje contanten.

Bob Dylan zou er tenminste nog een gitaar bij hebben onderhandeld, om daarna het tienvoudige te verdienen met een nieuw album.

Dylan en Grace propten het gezin en de spullen in de Kever en reden naar de zee. De Kever binnen drie maanden kapot ging. Ook hadden ze de huizenprijzen onderschat. Ze kregen met hangen en wurgen een lening voor een huis net buiten de stad.

*

Mijn neef draait nijdig aan zijn glas. ‘Ik weet niet precies wat je hebt gezegd, maar ik ken het verhaal dat rondgaat. Fijn dat het inmiddels internationaal is gegaan. Die tante is nog steeds woest over dat appartement.’ Hij laat het glas even met rust. ‘Wat je vast vergeet te vertellen aan die vriend, is dat het daarna best lekker ging met mijn ouders.’

Daar heeft hij wel gelijk in. Dylan en Grace zaten namelijk dichterbij de rich and famous die graag hun sieraden kochten. ‘Ze bouwden uit het niets een nieuw bedrijfje op,’ zo gaat mijn neef verder. ‘Daar hebben mijn broer, zus en ik het vak geleerd. Met eerlijk gekocht goud, mocht je dat willen weten.’

Ik kijk op mijn telefoon en besluit dat we maar eens moeten vertrekken.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Op dit moment Laura H. van Thomas Rueb

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Fresku, Seu Jorge

Wat kijk ik?

The Young Pope, Aquarius, Shownieuws

Quote

"Ik weet ook niet hoe de mens precies werkt, maar ik denk dat we er meer mee kunnen." - Etgar Keret