Nieuwste onderwerp

Val (1)

Paul strekt zijn arm voor zich uit en opent zijn handpalm. De verfrommelde zakdoek valt in een rechte lijn omlaag. Het plofje als de prop de grond raakt, is amper hoorbaar.

Dit is wat je kunt verwachten van de zwaartekracht.

Zo gaat dat.

Paul rilt. Het is half acht ’s ochtends, voor deze bewolkte herfstdag te koud om buiten te zitten zonder jas. Hij overweegt om het huis in te vluchten, maar het stalen bankje begint langzaam op te warmen onder zijn zitvlak, dus hij zet door. Hij had zichzelf de dag ervoor beloofd om vandaag naar buiten te gaan, al is het maar voor een halfuurtje. Hij mocht niet in het huis blijven. Al hangt hij maar even in het park op postzegelformaat dat zich direct buiten de voordeur bevindt. Vanaf zijn zitplaats kan hij de individuele bakstenen van de voorgevel tellen. Dat is wat hem betreft genoeg afstand voor nu. Als je ergens in kleine stapjes naartoe schuifelt, is ook dat een eind lopen.

Nog maar zevenentwintig minuten te gaan.

Paul niest.

Hij weet dat hij zacht niest, maar toch schudt zijn hele wereld. De ogen sluiten zich kort en in het hoofd heerst turbulentie. Zijn oren ploppen als door het drukverschil wanneer een vliegtuig de daling inzet.

Als Paul opkijkt, ziet de gevel van het huis er anders uit. Hij ziet het niet direct, maar hij heeft het zoek-de-verschillen-plaatje van voor en na de nies snel opgelost: de pot met het korianderplantje staat niet meer op de vensterbank van het keukenraam.

Paul staat op, zo soepel als dat gaat.

Gisterochtend had Christian hem nog uitgelachen.

‘Au,’ had Paul geroepen. Hij waste zijn gezicht en had niemand horen binnenkomen in de badkamer. Hij keek naar links. Christian, in een zwarte joggingbroek en een openhangend grijs vest, breed grijnzend, duim en wijsvinger tegen elkaar gedrukt voor zich uit houdend. Ziet hij dat goed?

‘Een grijze haar, Paul. Je wordt oud.’ Christian blies de haar weg. ‘Hoe voel je je daarbij?’

‘Wel prima, want dat betekent dat jij ook ouder wordt. Bovendien is dit weer een goede stap richting mijn AOW.’

Christian grijnst nog breder. ‘Word nog maar wat sneller oud dan. Dan hoef je ook niet het bed uit om te werken. Ik duik er nog even in.’

Paul had Christian niet meer gezien voor hij het huis verliet.

Paul staat rechtop en is zelfs op het bankje geklommen om een beter uitzicht te hebben. Dat dacht hij al: de koriander heeft de duikvlucht niet overleefd. Zo gaat dat. Scherven van de pot liggen verspreid over de stoep onder het raam. In het midden ligt een hoopje potgrond met groene oneffenheden. Paul neemt zichzelf voor om het zo op te ruimen, maar hij kan zichzelf niet beloven dat het er daadwerkelijk van gaat komen. Hij weet in ieder geval dat hij geen nieuw plantje hoeft te kopen. Bovendien houdt Chris niet van koriander, dus misschien maar beter dat het ten onder is gegaan.

Paul voelt dat hij weer moet niezen. Hij probeert het met alle macht binnen te houden uit angst voor ongevraagde causaliteit.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman