Nieuwste onderwerp

Verona (2)

Die avond zitten ze aan een lange tafel in een pizzeria, ergens in het centrum van Verona. Tot Marks ongenoegen zit hij tegenover Carla. Het is de laatste avond van hun reis en de andere zes dames zijn allemaal al zijn dinerpartners geweest, dus is hij nu gedwongen om gedurende de maaltijd te doen alsof hij interesse in haar heeft.

Carla draagt een blouse met een v-hals en buigt steeds nadrukkelijk naar voren om een broodmandje of de olijfolie te pakken. Haar décolleté is gebruind en zo gerimpeld dat de huid lijkt te schilferen, als de buitenkant van een te lang gebakken croissantje. Een groter contrast met de bronzen borst die hij die middag in zijn hand had, kan er niet zijn. Meisjes van dertien hebben nog geen tijd gehad om uit te zakken, zeker niet als ze standbeelden zijn, maar de borsten van Carla zijn echt. Ze hangen laag als lege uiers.

‘Jij bent al eens getrouwd geweest, toch Mark?’ Carla glimlacht zoetjes. Weer valt het Mark op hoe lelijk ze is. Geen wonder dat ze nooit een vent heeft kunnen vinden.

‘Hm,’ zegt Mark.

‘Hoe lang zijn jullie al uit elkaar?’

‘Een jaar nu.’

‘Zo kort pas! Dat zou je nooit zeggen! Wat kan jij je sterk houden, zeg.’ Carla wil haar hand op zijn arm leggen maar hij haalt hem snel van tafel en ze grijpt in plaats daarvan naar het zoutvaatje. ‘Oeps,’ giechelt ze.

Mark heeft geen zin om over zijn ex te praten. De hele situatie was vernederend, triest zelfs. Ze hadden, wat hem betreft, zes jaar lang een prima huwelijk gehad. Hij had een goede baan en een dure auto, zij had een goed lijf en een dure smaak. Dat ze vijfentwintig jaar jonger was dan Mark was de kers op de taart. Alles viel uit elkaar toen ze selfhelp-boeken ging lezen en begon te zeuren over communicatie, waardering en een eerlijke verdeling in het huishouden. Na een paar maanden vol ruzie was ze ervan door gegaan met haar yogaleraar, een jonge, groezelige vent met lang haar die altijd linnen overhemden droeg.

‘En jij dan, Carla?’ vraagt Mark in de hoop haar aandacht af te leiden. ‘Nooit getrouwd geweest?’

Terwijl Carla vertelt, drinkt Mark zijn pinot grigio en probeert haar stem te negeren. Hij snapt niet wat hem bezielde om zich op te geven voor deze trip. Het werd hem aangeraden door een collega die via dezelfde organisatie zijn vrouw had ontmoet. Het bureau regelde reisjes van een week voor vijftig-plussers die een tweede (of eerste) kans op gelukkige liefde zochten. Mark had zich aangemeld voor de busreis door Noord-Italië. Hij dacht dat het goed zou zijn om een keer een vrouw van zijn eigen leeftijd te daten, iemand die niet zo grillig en mondig was als de jonge meiden van tegenwoordig. Maar al bij het verzamelen voor vertrek had hij spijt van zijn beslissing gekregen. De vrouwen in het gezelschap waren truttig en saai, ze hadden buiken die over hun broekranden bolden en onderkinnen die wiebelden als ze lachten. Het was voor Mark een ware nachtmerrie.

Gelukkig was Angela erbij. Alles aan haar was mooi om naar te kijken, van het ritmische gezwaai van haar blonde paardenstaart tot het stukje buik dat haar shirt ontblootte als ze haar armen optilde. Als zij er niet bij was geweest, was hij waarschijnlijk meteen terug naar huis gegaan.

‘Mark?’

‘Wat?’

Carla kijkt hem verwachtingsvol aan, haar mond hangt een beetje open zodat ze er nog dommer uitziet dan normaal.

‘Ik zei: Wat doe je graag in je vrije tijd?’

Mark zucht. Het diner duurt nog lang, ze zijn pas bij het voorgerecht. Pas bij het naborrelen mogen ze zich mengen met de rest van de groep. Dan zal hij zich moeten haasten om een plek naast Angela te veroveren, maar tot dan zit hij vast aan Carla.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood