Nieuwste onderwerp

Hond

De hond van Otis’ achterburen is dement. Vanochtend lag er een briefje in de brievenbus, waarin de eigenaren omwonenden informeren. De toestand van hun Scott, een beagle met scheve poten, is plots erg achteruit gegaan. Scott blaft veel en dat vinden ze ontzettend vervelend voor de buren, maar er is momenteel helaas geen oplossing voor. Ze hopen op begrip.

In principe is Otis een begripvol mens. Zijn moeder had zelf een hond, Punnik, een bichon frisé. Met kerst mocht Punnik altijd het keramieken kindje Jezus op zijn rug naar de stal onder de kerstboom dragen. Een ritueel waar Otis’ moeder elk jaar een video van maakte en Otis vervolgens voor haar op cd brandde. Hij was begaan met Punnik. De katten in de wijk vindt hij gezellig, zolang ze niet tegen de coniferen plassen.
Met Scott liggen de zaken wat ingewikkeld. Het aantal gemiste slaapuren, loopt op, maar dat is met oordoppen en slaappillen te beperken. Otis mist ook zijn linkerbeen door Scott. Het vermogen begrip op te brengen voor de beagle is, gelijktijdig met zijn afstervende been, weggenomen. Otis vindt het naar te erkennen, maar hij heeft haatgevoelens jegens Scott. Als hij het dier ziet lopen, waggelend naast zijn baas, wil hij zijn linker voorpoot stelen. Regelmatig speelt hij in zijn hoofd de heroïsche scene af en ziet hij zichzelf de hondenpoot als een trofee de lucht in steken.

Bij de ‘groetjes van’, hebben de eigenaren achter Scotts naam een plaatje van een pootafdruk gezet. Otis is geneigd hun huis binnen te stormen, gewapend met een stapel blanco papier. ‘Hier, mijn linker pootafdruk,’ zou hij schreeuwen, ‘Ziet u iets? Nee. Ik ook niet!’ Hij beeldt zich in dat er een stilte zou vallen, de demente beagle bang onder de bank kruipt en de vloer bezaaid is met de lege vellen papier.

Een aangepaste versie van de inlichtingsbrief had het voor Otis dragelijker gemaakt. Zijn overburen benoemen nergens dat, in zijn geval, begrip hebben erg moeilijk moet zijn. Alsof Scott hem nooit gebeten heeft.
Scott beet Otis negeneneenhalf jaar geleden. Otis merkte de hond niet eens op toen hij de slijterij binnenging. Hij meent zich te herinneren dat hij de aanbieding op het krijtbord buiten las en zijn blik liet gaan over de grote wijnflespop voor de ingang. Het ding is een twee meter hoge sauvignon blanc met een olijk gezicht en een vlinderstrik. De kinderen in het dorp noemen hem Sauvie. Ze geven hem vaak een hand of trappen hem in het kruis voor ze naar binnengaan.
Waar Scott zich verschanste, is voor Otis nog steeds onduidelijk. Eén stap de slijterij uit, pal naast Sauvie, zette het beest zijn tanden in zijn onderbeen. Otis maakte geen dreigende beweging, geen hard geluid. Hij kon het niet interpreteren als een teken van het leven. Hij had niet gejat, hij hoefde niet geconfronteerd te worden met zijn alcoholisme, want daar was geen sprake van. De vraag van zijn achterbuurvrouw, of hij Scott in zijn oor had geknepen, beledigde hem. ‘Ik knijp niet in hondenoren,’ zei hij fel.
Zijn achterbuurvrouw jammerde ongemakkelijk. Ze kocht twee flessen port voor hem. Speciaal dezelfde als Otis zo-even zelf had gekocht voor zijn zwager. De rekening van de nieuwe broek, zei ze, moest hij meteen na aankoop bij hen afgeven.

Otis’ vrouw ging vijf dagen na het incident bij de achterburen langs om te melden dat een nieuwe broek niet nodig was. ‘Zijn been is geamputeerd,’ vertelde ze. Ze huilde in hun deurpost. De achterbuurvrouw huilde ook. Haar man stuurde Scott weg uit de hal. Otis werd in een kunstmatige coma gehouden. De bijtwonden waren gaan ontsteken en de infectie had zich razendsnel naar zijn bloedbaan verspreidt. De amputatie van zijn linkerbeen voorkwam een fatale sepsis.
De achterbuurvrouw schudde secondenlang onthutst haar hoofd, verzekerde dat ze Scotts gebit regelmatig poetste. Ze commandeerde haar man een tube te pakken. ‘Kijk, met bacteriedodende enzymen,’ zei ze en wees Otis’ vrouw de woorden aan op het etiket.

De tube tandpasta staat bij Otis in zijn kledingkast. De achterbuurvrouw gaf het zijn vrouw mee uit paniek. De hond die op de verpakking staat is geen beagle. Soms als hij net wakker is en met een slaaphoofd de kast opent, ziet hij in de tandpastahond de kop van Scott. Nu zou hij Scott graag nog één keer zien. De wangen van de hond omhoog trekken, in de hoop te zien dat zijn gebit rottende is of dat de enzymen zich op het beest zelf gericht hebben.

« terug naar blog

Reageer

Mijn ABC

Asperges, Audiotranscriptie, Badparels, Bedankt, Bezuinigingen, Biljartworm, Boontje, Borrelhapje, Bovenlijn, Bretels, Broertje, Brouwerij, Cederhout, Colloquium (1), Colloquium (10), Colloquium (11), Colloquium (12), Colloquium (2), Colloquium (3), Colloquium (4), Colloquium (5), Colloquium (6), Colloquium (7), Colloquium (8), Colloquium (9), Converseren (1), Converseren (2), Dilemma, Excuus, Gember, Getuige, Glijbaanvoorglijder, Gordijnstof (1/5), Gordijnstof (2/5), Gordijnstof (3/5), Gordijnstof (4/5), Gordijnstof (5/5), Groei, Handlezing, Herinneringsdictator, Huig, Huismus, Jachtgebied (1), Jachtgebied (2), Jachtgebied (3), Jachtgebied (4), Jachtgebied (5), Kieuwen, Krantendakje, Leesbevestiging, Lifter, Minkukel, Moeder (1/3), Moeder (2/3), Moeder (3/3), Motel (1/2), Motel (2/2), Nieuwjaar, Ooggetuigenverslag, Pacman, Pisa, Plantenkoningin (1/3), Plantenkoningin (2/3), Plantenkoningin (3/3), Proefpersoon, Rattenvlieger (1/3), Rattenvlieger (2/3), Rattenvlieger (3/3), Rechtszaak, Rotzooi, Rozijn, Ruimtereis, Straatjutter ( 1 (5/6) ), Straatjutter ( 1 (6/6)), Straatjutter (1 (1/6) ), Straatjutter (1 (2/6) ), Straatjutter (1 (3/6) ), Straatjutter (1 (4/6) ), Straatjutter (2), Straatjutter (3), Straatjutter (3) update 1, Straatjutter (3) update 2, Straatjutter (3) update 3, Suikerspin, Tasman, Tranentrekker, Triangel, Vis, Voorhoofdcirkels, Voorportaal, Voorzetseltheorie, Vrolijk, Walvisparochie (1), Walvisparochie (2), Walvisparochie (3), Walvisparochie (4), Walvisparochie (5), Walvisparochie (6), Wasbeer, Wintertenen, Woestijnkoorts, Zaterdag, Zeemacht, Zegeningen, Zoon,

Wat lees ik?

de krant, Elvis Peeters, Niccolò Ammaniti, Arnon Grunberg en medische boeken

Wat luister ik?

Damien Rice, Angus and Julia Stone, Jake Bugg, Mogwai en Bach (bij voorkeur de cello suites)

Wat kijk ik?

NPO documentaires, arthouse films

Quote

It's raining cats and dogs and I have a rabbit.