Nieuwste onderwerp

Verona (1)

Julia staat op de binnenplaats van haar huis in Verona. Met haar ene hand tilt ze haar jurk een stukje op, zodat er een klein, puntig voetje te zien is, de andere hand ligt op haar hals. Ze staart sereen voor zich uit, onbewogen door de stoet toeristen met camera’s en go-pros die om haar heen schuifelen. Ze is gehouwen uit brons, dof en donker, maar waar ze is gaan slijten glanst ze als goud. Een cirkel rondom haar rechterborst glanst het meest.

Mark zit op een bankje. De rest van zijn reisgroep heeft zich aangesloten in de rij voor Julia’s standbeeld. Eén voor één gaan de vijftig-plussers naast haar staan en vouwen hun vingers om haar rechterborst, overdreven lachend naar de camera van de mobiele telefoon. Carla, de oudste in het gezelschap, giechelt dat ze nog nooit aan de borsten van een ander heeft gezeten. Het verbaast Mark niet. Carla is een lelijke vrouw, met een groot, plat gezicht en kleine kraaloogjes, niet het type dat je aan je wil laten zitten.

‘Kom jij er ook bij, Mark?’ De reisleidster, Angela, wuift hem. ‘Je wil je ware liefde toch niet laten lopen?’

Wie Julia’s borst aanraakt, zal ware liefde vinden. Zo gaat het verhaal althans. Vandaar dat jong en oud, man en vrouw, haar even willen betasten, ook al staan hun partners erbij te kijken. Je kunt maar beter het zekere voor het onzekere nemen, wie weet staat er straks een prins op een wit paard magneetjes te verkopen in een souvenirwinkel.

‘Ik zit hier wel goed,’ zegt Mark.

‘Flauw!’ Angela trekt een overdreven streng gezicht naar hem maar glimlacht erbij. ‘Toe nou, is leuk voor de foto.’

Angela is jong en knap en haar broek zit strak om haar billen. Mark staat op en loopt naar het standbeeld.

‘Alleen omdat je het zo lief vraagt,’ zegt hij tegen Angela en hij knipoogt. ‘Anders doe ik niet aan dat soort ongein.’

Angela lacht en houdt de telefoon klaar. ‘Je zal wel anders piepen als je hierdoor de vrouw van je dromen vindt. Dan verwacht ik een bedankje, hoor.’

Mark wil iets terugzeggen maar hij moet poseren voor de foto. Hij zet zijn linkervoet op het voetstuk waar Julia op staat en pakt dan met zijn rechterhand haar borst vast. Het is maart dus het brons voelt koud onder zijn vingers. Hij krijgt er kippenvel van. Haar borst is perfect gevormd, rond en hoog en stevig, precies zoals het voelen moet. De aanraking is prettiger dan Mark had verwacht en met tegenzin laat hij los als Angela de foto heeft genomen.

‘Is iedereen geweest?’ Haar lippen vormen geluidloze getallen terwijl ze de koppen telt. Zeven dames, zeven heren, ze zijn compleet. ‘Oké dan, tijd voor het museum!’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood