Nieuwste onderwerp

Pasfoto (2)

Ik wil nog even wat testschieten om te zorgen dat de camera weer fijn in mijn hand ligt, maar dan hoor ik de bel rinkelen. Ik kijk op de klok; hij is precies op tijd.

‘Ik kom eraan, hoor,’ roep ik van achter in de winkel. Als ik naar de voorkant kom, is hij de rekken met oude toestellen aan het inspecteren. Dan draait hij zich om en schudt me glimlachend de hand.

‘Sorry, hoor, ik was nog even wat aan het klaarzetten. Maar alles is gelukt hoor! Ik ben klaar om te schieten.’

Een halve tel gaan zijn ogen iets wijder open, maar al snel zie ik hem denken dat hij natuurlijk niet in levensgevaar is. Zo’n schattige vrouw van begin zestig bedoelt dat woord niet als bedreiging.

‘Loop maar mee naar achteren, dan kun je daar gaan zitten.’

Hij knikt en volgt me. Terwijl hij zijn tas op de grond laat vallen en zijn jas uittrekt, zet ik de lampen aan. Ik vat hem in het kader. Het licht ziet er prima uit zo.

‘Ben je er klaar voor? Ontspan je gezicht maar, hoor. Ik mag geen tanden zien, maar een vriendelijke glimlach is welkom.’

Ik zie iets veranderen in zijn uitdrukking. Een lege blik. Ik staar ongegeneerd, dat mag als fotograaf. Ik zie wallen onder zijn ogen en licht ingevallen wangen. Zijn huid heeft nog iets van een rode waas, waarschijnlijk hard gefietst net. Ik staar iets te lang. Snel klik ik een paar keer.

‘Even kijken of het goed is. Blijf maar even zitten.’

Ik koppel de camera aan de computer en importeer de foto’s. Er zit er eentje tussen die er wel mee door kan. Ik vraag de student om even te komen kijken. Vindt hij deze goed? Hij bromt instemmend.

Ik print de geschikte foto uit in achtvoud. Hij leunt over de toonbank om te zien hoe ik de kleine rechthoekjes uitsnijdt.

‘Ik wou nog even zeggen dat ik het me erg spijt. De hele situatie, bedoel ik.’

Ik ben verbaasd door wat hij zegt, maar vooral door zijn stem. Dit is zijn eerste volledige zin sinds hij binnen is. In plaats van een te strak aangetrokken korset klinkt hij nu als een comfortabele fleecetrui.

‘Ach jongen, het gaat zoals het gaat. Wat ik zei, dit was een mooie aanleiding om weer aan de slag te gaan.’

‘Vond u het niet vervelend?’

Hij wacht niet op een antwoord.

‘Ik voelde me wel schuldig. Ik bedoel, ik had niet eens echt een pasfoto nodig. Ik had heel lang online gezocht en vond uw website. Het zag er een beetje verouderd uit, sorry dat ik het zeg, maar ik zag studentenkorting en ik ging ervoor. Ik kan trouwens wel een keer naar die site kijken voor u, als u dat fijn vindt?’

Hij trekt zijn wenkbrauwen op bij wijze van vraagteken, maar praat gauw weer verder.

‘In ieder geval, ik ben blij dat ik een nieuwe foto heb. Die oude had voor de gemeente nog wel volstaan, maar toch… Ik voel me niet meer die persoon. Kent u dat, dat gevoel dat je vervreemd bent van je vroegere zelf?’

Ik knik. Ik knik. Ik blijf knikken.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

J.D. Salinger, Richard Siken, Maartje Smits, Virginia Woolf

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Lorde, Oh Wonder, Stromae, Years & Years

Quote

'I dream in my dream all the dreams of the other dreamers, And I become the other dreamers." - Walt Whitman