Nieuwste onderwerp

Kaketoe (3)

‘Elke keer is er weer dit gezeik. Wanneer doen jullie er wat aan? — Ja, nou, dat was het. — Oh, ja, de onderbuurman wil ook een klacht indienen.’ De schim van de bovenbuurman maakt wilde bewegingen in de rook.

Tien minuten eerder ging het alarm af. Normaal een teken dat mijn huisgenoot vis aan het bakken was, om vervolgens met het bord op schoot naar Feyenoord te gaan kijken. Bij gebrek aan een afzuigkap (‘Er staat nergens in het huurrecht dat het verplicht is’) stond de gang blauw.

Nu was het anders. Er was geen wedstrijd vanavond en de rook stond niet bol van vette vis. Ik maakte mij pas zorgen toen ik ook geen vuur kon vinden.

Tegen de richting in rende ik de inpandige brandtrap op naar de bovenwoning op de 4e verdieping. Het alarm gilde door, op de achtergrond klonk gekraai en iets wat leek op een echo van het alarm. Het zeurde door, maar werd steeds zwakker, alsof het langzaam begon te stikken.

‘Verdomme! Staat er dus alweer een pan op het fornuis droog te koken!’ Driftig bellend kwam de bovenbuurman een andere trap op. ‘Het is weer die ene van de derde verdieping — Wacht, hé, buurman! Alles oké?’ Hij ging weer verder, over dat hij zich niet met anderen wilde bemoeien, maar dat het ook niet handig was om naar de coffeeshop te gaan met een pan op het vuur.

Dan reikt hij mij de telefoon aan. Ik mompel wat over de afgelopen tien minuten en hang op. Daarna gaan we de kamer van de bovenbuurman in, waar hij alle ramen opent. ‘Dit kan toch niet buurman? Dit alarm gaat zo vaak, dat mijn kaketoe het inmiddels na kan doen!’ Hij gaat terug naar de keuken.

‘We hadden dood kunnen zijn.’ Ik kijk nog snel naar de vogelkooi, maar besluit dan naar de keuken te gaan.

De buurman ratelt verder ‘Alles oké buur? Je weet dat ik verpleger ben. Alle EHBO spullen heb ik hier thuis staan. Wil je een pijnstiller? Moet ik je bloeddruk opnemen? — Man, het is ook altijd wat hier. Vorige week had ik die ander van jouw verdieping aan de deur. Hij had last van mijn dieren, maar ik zeur toch nooit over die visgeur in het trappenhuis?’

De rook trekt langzaam weg, terwijl de bovenbuurman graaft in zijn keukenkastje. ‘Eigenlijk moet ik weg hier buurman, maar ja, al die spullen hè.’ Hij schudt een zakje leeg in twee kopjes. ‘Ik had net zo’n vrachtwagen als jij bij mijn verhuizing, maar dan nokkievol. 40 Dozen naar vierhoog!’ Hij vult de kopjes met heet water uit de kraan.

‘Tja, misschien wordt het toch tijd voor een normaal huis.’ Hij pakt de mokken van het aanrecht. ‘Bakkie koffie tegen de schrik, buurman…’ — ‘Joca’. De bovenbuurman blijft even stil en geeft het kopje: ‘Luciano.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Op dit moment Laura H. van Thomas Rueb

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Fresku, Seu Jorge

Wat kijk ik?

The Young Pope, Aquarius, Shownieuws

Quote

"Ik weet ook niet hoe de mens precies werkt, maar ik denk dat we er meer mee kunnen." - Etgar Keret