Nieuwste onderwerp

Vrucht

In de tuin stond een boom waar vruchten aan groeiden. ‘Verboden vruchten’ had oma ze genoemd. Op een hete namiddag had hij haar geholpen de planten water te geven. Daarna plukte oma een vrucht van de boom en knielde voor hem neer. In de palm van haar hand lag de knaloranje bol, rijp en glanzend. Er kwam een geur vanaf zoeter dan van de zoetste aardbeien. Een dun straaltje sap droop langs haar pols naar beneden, uit een scheurtje in de schil geperst door oma’s stevige grip.

‘Deze vrucht is heel bijzonder,’ zei oma. Haar gezicht was dicht bij het zijne, bruinverbrand en diep gerimpeld. ‘Hij ziet er lekker uit, toch?’ Hij knikte en strekte zijn hand uit. Hij wilde het vruchtvlees kapot bijten en het sap in zijn mond voelen exploderen. Oma hield de vrucht buiten zijn bereik.

‘Deze vruchten zijn de lekkerste vruchten van de wereld. De smaak is onbeschrijfelijk lekker, alsof je al het moois in de wereld tegelijkertijd in je mond stopt, maar de smaak is van korte duur. Daarna krijg je het ijskoud maar je zweet alsof het hoogzomer is. Je tong brandt en zwelt op, zo groot dat je erin lijkt te stikken. Je hoofd bonkt alsof er kanonnen in worden afgeschoten. Dan begint de buikpijn. Duizenden messen steken je in je maag en je darmen en je lever. Je rolt over de grond en wil met je nagels een weg naar binnen klauwen, wanhopig om de boosdoener eruit te rukken. Alles om de pijn te stoppen.’ Met twee vingers hield ze de vrucht op ooghoogte. ‘Te laat. De pijn is niet meer te stoppen. Je kunt alleen nog bidden dat het niet lang duurt voordat het voorbij is. Maar het duurt altijd te lang.’

Hij zette een stap achteruit. Oma glimlachte. Ze gooide de vrucht met een grote boog de tuin uit, de stoffige weg op, een oranje spetter op de grond.

‘Wees voorzichtig met deze vruchten,’ zei oma. ‘Begrijp je dat?’

Hij begreep het.

 

Nu staat de boom er nog steeds en de vruchten zijn weer rijp. Het is het enige wat nog leeft in zijn tuin. De stofwolken zijn gaan liggen en hij kan weer zien, maar hij houdt zijn ogen gesloten. Hij wil niet zien dat zijn huis veranderd is in een grijze hoop puin, bevlekt met donkerrood. De hele straat is nu puin. Hij wil niet zien dat de poppen om hem heen eigenlijk mensen zijn, buren en jeugdvrienden en familie, geknakt en gebroken liggen ze op de straat waar ze ooit speelden. De vliegtuigen die nog altijd over zijn dorp razen wil hij niet zien en ook niet de mannen met wapens die door de brokstukken patrouilleren. Hij wil niet zien dat de cameraploegen eraan komen, dat vrouwen met gekapt haar en lippenstift in een microfoon praten. Hij wil niet dat zijn tuin zo op tv komt. Een ravage.

Oh, wat was de tuin ooit mooi, groen en weelderig en geurend, ooit, toen hij en oma de planten nog water gaven.

Hij plukt een vrucht van de boom. Een straaltje sap loopt over zijn pols. Het brandt en eet aan zijn huid tot die rood kleurt. Hij glimlacht. Oma had gelijk.

De vrucht smaakt naar verlossing.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Michael Cunningham; Ludmilla Petrushesvkaya

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood