Nieuwste onderwerp

Koffie (1)

In de koffiebeker van de zwerver had al heel lang geen koffie meer gezeten. Het karton was gerafeld en vies op de plek waar hij het altijd vasthield, uitgestrekt ten hoogte van zijn borst, in de hoop dat iemand er een muntje of twee in zou gooien.

Inmiddels had hij geleerd welke voorbijgangers zouden stoppen om hem iets te geven, welke door zouden lopen terwijl ze gegeneerd wegkeken en welke hem langdurig zouden opnemen, van versleten schoenen tot versleten muts, hem bijna uitdagend om ze om vijftig cent te vragen zodat ze het genoegen hadden om ‘nee’ te kunnen zeggen. De zwerver wist dat de twee vrouwen aan de overkant van de straat in die laatste categorie vielen. Ze stonden zij aan zij door een winkelruit naar schoenen te kijken waar geen prijskaartjes bij stonden. De linker had hem eerder al gezien en wierp af en toe een blik zijn kant op. Ze had een vriendelijk gezicht, vond de zwerver, als hij haar in haar eentje had getroffen was ze misschien een categorie twee geweest, of zelfs een één. Maar haar vriendin zag haar kijken en zei op een fluistertoon die niet als gefluister bedoeld was: ‘Niks geven, hoor. Daar kopen ze alleen maar drugs van.’

Dat hoorde de zwerver vaak, en eerlijk was eerlijk, helemaal ongelijk kon hij de vrouw niet geven. Een mens op straat was ook maar een mens en had soms behoefte aan euforie, of verdoving, of gewoon tijdverdrijf. Maar die dag was een dag waarop de zwerver niks liever wilde dan een kop vers gezette koffie.

Het begon te regenen en de vrouwen verdwenen haastig de hoek om, op weg naar hun warme woonkamers of tenminste een auto die in een parkeergarage op ze stond te wachten. Met hen verdween de laatste kans op een kopje koffie, want als het regende kwamen er maar weinig mensen langs en niemand van hen wilde stilstaan om naar muntgeld te zoeken in de hoekjes van een portemonnee. De zwerver overwoog om bij Theo langs te gaan voor een bakkie, misschien met een speculaasje erbij zelfs, in elk geval konden ze dan weer even bijkletsen. Toen herinnerde hij zich dat Theo dood was.

Hij begreep niet hoe hij dat had kunnen vergeten, aangezien de begrafenis pas de vorige dag was geweest. Een week eerder was zijn schoonzus op komen dagen in het stadspark waar de zwerver vaak zat te roken. Zodra hij haar zag, wist hij wat ze kwam vertellen. Al jaren had ze hem doodgezwegen en alleen de dood van zijn broer kon dat zwijgen doorbreken.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

(Momenteel) Margaret Atwood

Wat luister ik?

Van alles, maar vooral The Beatles

Wat kijk ik?

The Godfather & Midnight in Paris

Quote

"A word after a word after a word is power" - Margaret Atwood