Nieuwste onderwerp

Bergtop

Koffie klotst uit zijn kopje en valt op de veranda. ‘Hoeveel broers ik heb, en zussen?’ De oude man peinst even. Zijn blik volgt de druppels, een vlek met daaruit een zwart lijntje dat fel afsteekt tegen de felgekleurde vloer. Een paar meter verder valt het stroompje op het hoofd van de hond, via de vacht de tuin in en verder de berg af.

‘Ik denk toch zo’n tien van mijn vaderskant en vier van mijn moeder, mezelf meegeteld.’ Guitig kijkt hij naar de man tegenover hem, ‘Maar ik ben het enige kind van hun beiden.’

Hij is verrast met het bezoek. Al sinds de nadagen van de oude Francisco komt er weinig familie meer de berg op. Zijn leven met Gilberto, Severina en hun kinderen is rustig. Toch wordt op zijn leeftijd al die ontspanning hem wat te veel. Het nichtje van Francisco met haar gezin is een leuk verzetje.

De oude man kijkt in de verte. Nu moet de koffie toch wel de rand van het erf hebben bereikt, voorbij de cactussen, de hibiscus en de grote palm. In de verte klinkt de doodsbrom van een jeep, gevolgd door een zachte knal.

Het bezoek kijkt even op, dan gaat de man van Alfredo’s nichtje verder: ‘Waar zijn je ouders geboren?’ – ‘Op dezelfde plaats als ik, de boerderij van Salomé Carneiro bij João Alfredo, niet ver van hier. – ‘En hoe ben je dan hier gekomen?’ – ‘Je hebt de oude Francisco nog gekend? Lang geleden kon hij dit land pachten en we hielpen allemaal mee op het land. Toen zijn we verhuisd naar hier beneden. Na de dood van Francisco ben ik met Gilberto en zijn gezin naar boven gegaan. We waren hier al vaak om die oude man te verzorgen. De kinderen van Gilberto hebben alles een beetje opgeknapt.’

Het huis staat trots op de bergtop, de lemen muren strak in het blauw en groen van de vlag. Daaromheen groeit een beschermwal van planten met een paar openingen voor het uitzicht. Binnen houden dertig schilderijen van heiligen scherp de televisie in de gaten, een koelkastmagneet met de paus bewaakt de stukken kip.

‘De laatste tijd verdwijnen er wel veel dieren.’ Op het erf rondom het huis waggelen wat eenden tussen de geiten. De waakhond slaapt ondertussen door. Ergens halverwege de berg komen alle stroompjes samen in een beek die doorgaat naar de Rio Caparibe. Zou je de koffie kunnen proeven?

De man kijkt zwijgend naar de grijze lucht. Die auto voor het bezoek is er nog steeds niet. Als het de rivier niet is, dan moeten de oude dorpstoyota’s wel hebben verloren van de modder.

‘Kom je nog vaak beneden?’ – ‘Niet echt. Het is ook niet nodig. Er was al een satellietschotel voor de soaps, kortgeleden hebben ze twee bergen verderop een telefoonmast gebouwd.’ De familie kijkt verbaasd. ‘Laatst was de band van de kruiwagen lek. Toen hebben we online een nieuwe besteld uit China, eentje met schuim die nooit lek gaat. Onze Rosinha heeft die opgehaald bij het afhaalpunt beneden.’

De oude man geeft een klap op zijn benen en staat langzaam op. ‘Gilberto en Zê zijn weer laat.’ Zachtjes begint het te regenen. ‘Anders blijven jullie toch wat langer? Severina heeft nog kip over.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Op dit moment Laura H. van Thomas Rueb

Wat luister ik?

Janelle Monáe, Fresku, Seu Jorge

Wat kijk ik?

The Young Pope, Aquarius, Shownieuws

Quote

"Ik weet ook niet hoe de mens precies werkt, maar ik denk dat we er meer mee kunnen." - Etgar Keret