Nieuwste onderwerp

Stijfsel (37)

Op mijn moeders fiets haast ik me naar de dichtstbijzijnde supermarkt, ik heb nog twintig minuten. Er is geen eten in huis, en we moeten iets eten, er is ook niks te drinken en ik heb ook geen sigaretten meer. Rutger heb ik alleen in mijn kamer gelaten, ik ben altijd bang om mensen alleen in mijn kamer te laten. Ik ben bang dat ze iets ontdekken, ook al valt er niet zoveel te ontdekken. Misschien dat ik condooms bewaar in mijn bovenste bureaula, maar die gebruik ik toch zelden.

Dertien minuten voor sluitingstijd parkeer ik mijn fiets en loop naar binnen. Ik zie het meisje achter de servicebalie al chagrijnig naar me kijken, eerst maar even sigaretten halen dan. Ze probeert een glimlachje te forceren als ze om mijn identiteitsbewijs vraagt. Ik geef haar het pasje, waarop ik kijk als een crimineel omdat ik niet wist dat je wel mocht glimlachen op die foto. Ik zie haar even met de jaartallen puzzelen en daarna mag ik mijn pakjes camel en lucky stricke afrekenen.

Terwijl ik een winkelmandje pak wordt er omgeroepen dat de winkel over tien minuten gaat sluiten. Blijkbaar is het lang geleden dat ik hier heb gewinkeld, want de indeling van de hele winkel is omgegooid en hij lijkt nu ook wel wat groter. Dus loop ik als een kip zonder kop door de supermarkt, daar komt nog bij dat ik eigenlijk nog een beetje in een high zit. De high van goede seks. Met het blauwe mandje loop ik met een stralende lach door de supermarkt, bang dat mensen het zien, maar ik wil tegelijkertijd ook dat ze het zien. De after sex glow. Toch passeren de brave huismoeders en vijftienjarige vakkenvullers me zonder op te kijken. Bij het vak met rundvlees pak ik een verpakking met vier hamburgers, met een sterretje van het beter-leven-keurmerk. De hamburgers van het huismerk hebben geen keurmerk en zijn ongeveer tien cent goedkoper. Hoeveel beter was het leven van mijn koe dan? Tien cent per kilo beter blijkbaar.

Blijkbaar glimlach ik nog steeds, want het meisje achter de kaas glimlacht terug. Ik geef haar een knipoog, waarop haar glimlach nog breder wordt, toch fijn. Ik pak een stronk broccoli, krieltjes, een sixpack bier en twee flessen rode wijn. Wanneer ik bij de kassa kom is het eigenlijk al sluitingstijd, maar dit meisje scant zonder blikken of blozen mijn boodschappen, vraagt niet eens om mijn identiteitsbewijs en ik reken af.

 

‘Nu loop jij ook weer binnen te roken,’ zegt Bo. Ik sta al rokend achter het fornuis vier hamburgers op te bakken.

‘Niet zo zeuren jij,’ zeg ik en draai routineus de burgers om, ‘anders ga je zelf maar koken.’

‘Komt hij nog naar beneden?’

Ik vraag wie ze bedoelt en tik wat as af in de gootsteen.

‘Rutger natuurlijk, of hoeveel mannen heb jij daar boven? Werk je aan een harem of zo?’

Een prettig idee wel, maar zo ver zal ik nooit komen waarschijnlijk. Ik vertel haar dat Rutger waarschijnlijk zo naar beneden komt, hij moet zich nog aankleden.

‘Ik ben wel benieuwd hoor,’ Bo steekt nu ook een sigaret op, ‘ik heb die jongen nog nooit gezien.’

Even later komt Rutger inderdaad naar beneden. Zijn haar, dat normaal gesproken zo strak in een scheiding zit, ligt nu warrig op zijn hoofd. Hij doet nog zijn best om het achter zijn oren te strijken. Zijn overhemd zit niet in z’n broek en hij heeft eigenlijk een knoopje teveel open. ‘Mogen jullie hier binnen roken?’

‘Het mag min of meer,’ antwoord ik en roer door de pan met aardappelen, ‘het mag maar onze vader is er niet echt blij mee. Wil je wijn?’

‘Ja graag.’

Het fornuis laat ik even alleen en pak een glas uit een keukenkastje om het daarna vol te schenken met rode wijn. ‘Oh heb je geen wit?’ vraagt Rutger terwijl hij kijkt hoe ik het glas halfvol schenk.

‘Is er iets mis met rood?’

‘Ik lust geen rood.’

‘Lust jij geen rood?’ vraag ik verbaasd. ‘Drink je alleen wit of zo. Of rosé, erger nog.’

‘Nou geef mij maar een glaasje rood dan.’

Even later zitten we met z’n drieën aan tafel, Rutger is gestopt met het drinken van zijn wijn. Ondertussen zit ik aan mijn derde glas, Bo drinkt grote glazen cola.

‘Zullen wij zo nog even douchen voor ik wegga?’ vraagt Rutger aan mij.

‘Ik heb net al gedoucht en hoezo ga je weg?’

‘Ik heb m’n ouders beloofd dat ik vanavond thuis zou komen, we gaan morgen naar m’n tante in Wassenaar.’

‘Oh jammer,’ zeg ik terwijl ik een stuk hamburger fijn kauw, ‘ik hoef niet meer te douchen, maar ik laat je wel even de badkamer zien.’

 

‘Voyeurisme, dat vind ik nou een mooi woord,’ zeg ik en ga op het massieve marmeren blad van de wastafel zitten. Rutger kleedt zich voor mijn ogen uit. Ja, dat heeft hij vandaag al een keer gedaan maar ik kan er eigenlijk geen genoeg van krijgen. Ik steek een sigaret op, dan voelt het beeld compleet, alsof ik een acteur ben geworden in een oude Franse zwart-wit film. Zo’n film met achterhaalde gender-rollen, zo voelt het, ik mis alleen nog een snorretje en een gleufhoed.

‘You like what you seeing?’ zegt Rutger met een accent alsof hij een Thais hoertje is.

‘Yes,’ zeg ik en blaas een dikke wolk rook uit, ‘me very much like.’

‘Kun je deze even af doen?’ vraagt hij en wijst naar zijn kuisheidsgordel, ‘dat moet ook weer even schoon.’

Ik klem mijn sigaret stevig tussen mijn lippen, spring van de wastafel en frummel het sleuteltje uit mijn rechterbroekzak. Het slotje klikt open, ik verwijder eerst de peniskoker, dan de ring en zie hoe hij gelijk stijf wordt.

‘Hoe voelt dat?’ vraag ik hem.

‘Als een verademing,’ antwoordt Rutger.

Even zit ik er heel dicht bij, ik pest hem even, haal de sigaret weer uit mijn mond en ga met mijn droge lippen langs zijn recht vooruitstaande penis. Dan sta ik weer op, tik hem op zijn billen en zeg, ‘en niet stiekem aftrekken hè, ik blijf kijken.’

Rutger wordt een beetje rood, glimlacht dan en stapt de douchecabine binnen. Ik ga weer op de wastafel zitten en rook verder. Het water begint te lopen en ik kijk hoe Rutger zich zo lang mogelijk maakt. Zijn borstkas steekt nu uit en lijkt dunner dan hij eigenlijk is, het buikje is weg. Een nat lichaam is vele malen aantrekkelijker dan een droog lichaam. De rondingen zien er dan zo mooi uit, al heeft Rutger eigenlijk niet veel rondingen, niet veel spieren in ieder geval. Hij drukt zijn billen tegen de glazen wand van de douchecabine, ik druk mijn hand hard tegen mijn kruis. Ik gooi de sigaret in de wasbak en frutsel wat aan de plastic kuisheidsgordel die naast me op het blad van de wastafel ligt. Ik kijk naar het doorzichtige plastic van de peniskoker, pak het op en ruik aan de binnenkant. Het geurt naar pis en zweet en fabrieksplastic. Rutger heeft de laag condens van het glazen scherm geveegd en kijkt me nu recht aan. Ik glimlach naar hem.

Hij draait de kraan dicht en komt de douche uit. ‘Vond je dat amusant?’

‘Heel amusant,’ zeg ik en gooi hem een handdoek toe.

‘Breng je me nog even naar de bushalte zo?’ vraagt hij en droogt ondertussen zijn ballen af.

‘We lopen wel even naar het station, dat is hier vlakbij.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld