Nieuwste onderwerp

Warschauerstrasse

Eerste: Link
Vorige: Link

Voor de vakantie zeiden mensen tegen mij dat ik mezelf in deze weken echt zou leren kennen. Dat ik als mens zou veranderen.
Op mijn achttiende ging ik voor het eerst zelf op reis. Samen met een vriend Interrailde ik door Europa, van Praag naar Krakau naar Warschau en uiteindelijk naar Berlijn. De hele vakantie was op een vrij klein budget en dus maakten we gebruik van Couchsurfing, een website waar mensen hun slaapbank gratis aanbieden aan reizigers met de gedachte dat, als zij een keer op reis willen gaan, zij ook een gratis slaapplek kunnen vinden.
Zo kwamen we in Berlijn bij Tim Klein. Bij binnenkomst bood hij ons een biertje aan en toen wij hem vriendelijke bedankten vroeg hij het nog een keer. ‘Are you sure? Are you sure you don’t want a beer?’
Ja, zeiden wij, we drinken geen alcohol.
‘Are you sure though? I’ve got stronger stuff too, you know?’
Ja, zeiden wij, we weten het zeker. Thee zou fijn zijn.
‘I’ve got Vodka, and Whiskey. You like Gin?’

Tim was een muzikant van achter in de dertig die elk moment een doorbraak kon maken met zijn post-rock band. Een groot deel van de avond luisterden we naar hem. Hij vertelde dat hij van plan was naar Bremen te verhuizen waar je de beste muziekscene had van Duitsland. Elk moment kon zijn band doorbreken, drukte hij ons meerdere keren op het hart. Tot die tijd deed hij er alles aan om zo veel mogelijk geld van de overheid af te troggelen. Hij had natuurlijk geen tijd om te werken, hij moest muziek maken.
‘You want to go out?’ vroeg de 37-jarige aan de twee 18-jarigen. ‘There’s lots of great parties in Berlin, I can get you in. You can drink there, they don’t look at age.’
Nee, zeiden we, we zijn eigenlijk best wel moe.
‘Are you sure though? Warschauerstrasse is the best place to go out.’
Wij keken elkaar aan en zonder iets te zeggen spraken we af dat we die straat kosten wat het kost zouden vermijden.

En nu, vier jaar later, loop ik op mijn Disco Freaks in mijn nieuwe Milanese vest naar de Warschauerstrasse, samen met Jurriaan, Wietse en Boris. Ik heb er zin in. Ik heb zin om naar het optreden van een Duitse rapper te gaan ondanks dat ik zelf geen Duits spreek.
Ik denk dat ik niet zozeer ben veranderd in de afgelopen vier jaar. Ik weet zeker dat als ik alleen in Berlijn zou zijn, ik hier nooit naartoe zou gaan. Het komt door de rest. Zij helpen mij om van kliffen af te springen en nieuwe schoenen te kopen en uit te gaan.

 

Het vervolg: Zingen

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.