Nieuwste onderwerp

11:11

Eerste: Link
Vorige: Link

Een dag later later komen we in Praag aan. Wietse en ik staan samen in het prachtige appartement waar we twee nachten blijven slapen. Twee kamers, hoog plafond, veel ramen en een geluidsinstallatie inclusief platenspeler mocht iemand nog een LP verzameling bij zich hebben.
Hij speelt met zijn iPhone, zet verschillende voor mij onbekende nummers op en gaat direct door naar de volgende tot ik akkoorden hoor van een nummer dat ik ken. Deze laat hij aan staan. Het kost me een moment om het te plaatsen, maar dan hoor ik een ietwat hangende stem zingen.
‘What a beautiful face I have found in this place that is circling all around the sun.’

Een van de favoriete nummers van mijn vroegere beste vriendin. Ik denk het eerste en misschien wel enige meisje waar ik echt (echt echt) verliefd op ben geweest. Ook het meisje dat in ongeveer een maand tijd blijkbaar besloot dat ik toch niet zo boeiend was omdat we op het ene moment nog gezellig met elkaar praatten en ik haar nu al anderhalf jaar niet heb gesproken.
‘But for now we are young, let us lay in the sun and count every beautiful thing we can see’

Opeens mis ik haar weer. De afgelopen maanden heb ik niet zo veel aan haar gedacht. Ik miste meer de aanwezigheid van iemand zoals zij dan haarzelf, maar nu denk ik opeens terug aan de avond dat we zaten te kletsen en naar dit album luisterden en ik haar aankeek en dacht: ‘God, wat is ze mooi.’
Ik keek laatst op haar Facebookpagina en zag dat ze voor een paar maanden naar Amerika is vertrokken. Ze is pas drie keer naar het buitenland geweest en nu een paar maanden naar Amerika. Ik vraag me af naar welke staat ze is, hoe ze het heeft. Ik kijk hoe laat het is. Tien over elf. Vroeger als we op de klok zagen dat het 11:11 was zeiden we tegen elkaar dat we een wens mochten doen. Dan sloot ik mijn ogen en probeerde zo veel mogelijk dingen te wensen voor het 11:12 werd.
Nog altijd, elke keer dat ik 11:11 op de klok zie staan doe ik mijn ogen dicht en wens.
Jarenlang wilde ze niet vertellen wat ze wenste, omdat het dan niet uit zouden komen. Tot op een avond een keer nadat we elkaar een tijdje niet hadden gesproken. Ze zei: ‘Ik wens altijd dat iedereen gelukkig, gezond en goed is. Elke keer. Ik heb woorden honderden keren herhaald. Gelukkig, gezond en goed.’
Nu wens ik alleen nog maar dat ze gelukkig is, gezond en goed, en soms, als ik me eenzaam voel, dat ze terugkomt.
‘With one you loved so long ago,
now you don’t even know his name.’

 

Het vervolg: Botas

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.