Nieuwste onderwerp

Ananas

Half negen, vrijdagochtend. De zon is al op, mijn huisgenoot en ik waggelen tegelijkertijd onze kamers uit, met warrige haren en kleine, slaperige ogen.
“Yo,” zeggen we tegen elkaar. Weten dat we na vijf minuten en een kop koffie klaar zijn om grappen te maken en onze dromen uit te wisselen. Mijn huisgenoot vult de percolator, ik zet m’n mobieltje aan. Voorzichtig valt de eerste grap. Iets over een teckel.
“Holy shit,” roep ik even later, vanuit de badkamer, “ik droomde dat we in een pretpark waren, met een waterglijbaan!” Mijn huisgenoot juicht luid, ik pak de tandpasta, kijk ondertussen op m’n mobieltje. Hoe gaat het, appte ik gister naar een vriend. Ik zou graag zeggen dat het goed gaat, staat er nu. De tandenborstel blijft stil in m’n mond liggen.  maar een goede vriendin is overleden
Ik kijk naar het schermpje. Dan door de deur van de badkamer, de woonkamer in. Roep de huisgenoot. Ik heb precies tien minuten om hier iets van te denken tot mijn moeder voor de deur staat.

Mijn moeder heeft geen zin om over zware dingen te praten, vandaag is een leuke dag. We gaan winkelen. Na drie kwartier voel ik me al mijn vader, die altijd verveeld op een bankje voor de winkel ging zitten. Ik zie een raar hoedje, zet ‘m op, stuur snel een foto naar een vriendin.
Hahaha stuurt zij terug.
Waar ben jij? vraag ik.
Mama wil verder, ik stop mijn mobieltje weer in m’n tas. Mijn moeder koopt twee hemdjes, een korte broek, hakken, een jumpsuit en drie jurkjes. Ik een boek. We strijken ergens neer voor de lunch, nemen dan altijd foto’s van hoe lekker het eten is, van Lotte die net doet alsof ze in een kroket hapt, van mijn moeder die daar nog om moet lachen. Ik kijk weer even op mijn mobieltje, zie een reeks berichten.
Ga zo naar een café
Kom je ook?
Kan ik je gelijk iets heel heftigs vertellen
Het is uit
Ik staar naar het schermpje. Dan omhoog, naar m’n moeder. ‘Hè?!’ Ik begin iets te stamelen, weet dat ik weer een minuut of tien heb om hier iets wat mee te doen, want straks moeten we weer verder.
Gaat het? stuur ik nog.
Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld krijg ik terug, en ik wil al mijn bezigheden staken, maar ja, ik ben hier ook met m’n moeder, we hadden ons hierop verheugd, we zouden nog uit eten gaan, en hé, ik word gebeld, gezellig.

We eten noedels in de zon. Mama heeft belachelijk veel geld uitgegeven. Ik ben bij elke voorbij wandelende kat gestopt om ‘m te aaien. Mijn huisgenoot is thuis The Great Australian Bake Off aan het kijken, we maken hele luide grapjes over het nieuwe nummer van Jett Rebel, ik laat vol vreugde het sprookjesboek zien. En val als een blok in slaap.
‘s Nachts droom ik dat ik niet meer naar de wc durf, want de houder van de wcborstel zit vol met tomatensoep, met lettervermicelli en stukjes ananas. Ik moet ervan kokhalzen. Maar ik moet óók plassen. Dus ik zet me over m’n angst, en probeer vooral niet naar de soep te kijken, maar als ik op de wc ga zitten stoot ik per ongeluk tegen de houder en klotsen er letters en ananas op m’n voeten.
Ik word wakker. Er was iets, denk ik. Oh ja. Ananas. Godzijdank was het een droom.
En pas als ik m’n tanden wil poetsen herinner ik me dat twee vrienden nu ook wakker werden, voelden dat er iets was, iets naars, maar bij hun is het onverbiddelijk echt, en de tandenborstel blijft weer stil in m’n mond liggen.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Roald Dahl, Etgar Keret

Wat luister ik?

Elbow, Duke Ellington, Charles Bradley

Wat kijk ik?

Her, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Fantastic Mr Fox, Baby Driver, La Vita È Bella

Wat schreef ik?

Skydancer (roman, 2018)

Quote

"You're lucky if you get time to sneeze in this goddam phenomenal world." -J.D. Salinger, Franny and Zooey